Κι αν είσαι από εκείνους που δεν αρέσκονται στα πολλά λόγια, έχοντας στιγματιστεί απ΄όσα επέλεξες να κουβαλάς πάνω σου, ακόμη καλύτερα. Αρκεί να κοιτάς μπροστά, στέλνοντας στη σωστή κατεύθυνση το μήνυμα. Tudo passa… Όλα περνούν.

Ο Νεϊμάρ επέλεξε να το «κουβαλά» εφ΄όρου ζωής στο κορμί του, εξηγώντας πως τίποτα δεν διαρκεί για πάντα. Τόσο οι καλές όσο και οι κακές στιγμές έρχονται και φεύγουν. Η ζωή προχωρά με γρήγορους ρυθμούς και το μόνο που θα πρέπει να κάνεις είναι να την αποδέχεσαι και να την απολαμβάνεις.

Για τον Ντάγκλας Αουγκούστο, στις συγκεκριμένες δύο λέξεις, αποτυπώνεται η στάση ζωής του. Γι΄αυτό το έριξε και στα τατουάζ. Με την πεποίθηση να κοιτά το σώμα του και να υπενθυμίζει στον εαυτό του πως τίποτα δεν θα είναι εύκολο, τίποτα δεν θα του χαριστεί και αυτό τώρα λέγεται ζωή.

Το βράδυ της 5ης Φεβρουαρίου του 2017

Το σκηνικό του καιρού σου έδινε την αίσθηση πως κάτι δεν πάει καλά. Βροχή, πολύ βροχή. Και εκείνος δεν είχε ξυπνήσει καλά… Ήταν η μέρα που ένιωσε για πρώτη φορά τα συμπτώματα της αντιδραστικής αρθρίτιδας. Στο γήπεδο, η Φλουμινένσε νίκησε την Πορτουγκέσα με 3-0. Ο Ντάγκλας ήταν βασικός από την αρχή της σεζόν, καταγράφοντας καλές επιδόσεις ενώ στο συγκεκριμένο ματς είχε δώσει και την ασίστ στο γκολ του Ενρίκε Ντουράδο.

Στα αποδυτήρια όμως παρατήρησε κάτι παράξενο, τα μάτια του έγιναν κόκκινα…

«Ήταν περίεργο. Σκέφτηκα μάλιστα ότι υπήρχε κάποια αλλεργία από τη βροχή, από το λασπώδες γήπεδο. Πήγα για ύπνο, αλλά ξύπνησα με πόνο στις αρθρώσεις. Περπατούσα και πονούσα. Ήταν η πρώτη φορά που μου συνέβαινε, δεν ξέραμε τι ήταν αυτό που αντιμετώπιζα», ανέφερε τότε σε συνέντευξή του.

Έκτοτε, και μέχρι τον Ιούνιο του 2018, ο Ντάγκλας Αουγκούστο διανύει έναν… γολγοθά με επισκέψεις κάθε εβδομάδα στην Αμερική προκειμένου να υποβληθεί στην κατάλληλη θεραπεία, με ενέσεις που κόστιζαν 2.000 δολάρια ενώ αναγκάστηκε να μείνει μακριά από τους αγωνιστικούς χώρους για διάστημα τριών μηνών.

Με την κατάλληλη αγωγή, την στήριξη της οικογένειάς του και των ανθρώπων της Φλουμινένσε, ο Βραζιλιάνος κατάφερε να ξεπεράσει το πρόβλημά του, με την επιστροφή του σε φουλ δράση να συνδυάζεται με ακόμη μια συγκλονιστική στιγμή.

Στο ματς παραμονής της Φλουμινένσε με την Πόντε Πρέτα, ο Βραζιλιάνος σημειώνει το καθοριστικό γκολ και αμέσως «ξεσπά» σε κλάματα. Τρέχει να το αφιερώσει στον προπονητή του, Άμπελ Μπράγκλα, ο λόγος;

«Έτρεξα να τον αγκαλιάσω γιατί αν ήταν άλλος προπονητής στη θέση του, θα είχα απογοητευθεί, μετά από όλα όσα πέρασα. Αυτός με πίστεψε και με στήριξε όλον αυτό τον καιρό, το αξίζει γιατί στα μάτια μου είναι και αυτός ένας μαχητής».

Σε αυτό το σενάριο της ζωής του νεαρού χαφ, το γκολ ενάντια στη Πόντε Πρέτα ήταν κάτι περισσότερο από ξεχωριστό. Μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, θυμήθηκε όλες τις δυσκολίες που αντιμετώπισε το 2017. Προβλήματα που μόνο ενίσχυαν την πίστη του και έδωσαν τη βάση για ένα ακόμη ευχαριστήριο τατουάζ στο στήθος του: «Ο Θεός είναι πιστός».

Μετά το συγκεκριμένο παιχνίδι, έδωσε δύο φανέλες του στους γιατρούς του, άλλωστε, «αν δεν ήταν αυτοί, δεν θα έπαιζα ξανά ποδόσφαιρο». Και ας έλεγε στον εαυτό του πως… όλα περνούν.

Η δική του ζωή αποτυπώνεται πλήρως τόσο στις λέξεις tudo passa που κοσμούν το λαιμό του όσο και σε ένα ακόμη τατουάζ που έχει «χτυπήσει» στον βραχίονα. Εκεί όπου ο πιτσιρικάς Ντάγκλας Αουγκούστο κρατάει μια μπάλα ποδοσφαίρου και μπροστά του απλώνεται η γειτονιά του, η περίφημη Ίλια ντο Γκοβερναδόρ. Ένα παιδί που ονειρεύεται να γυρίσει στο δικό του σπίτι, έχοντας σηκώσει τρόπαια με σκοπό να… ψήσει τα παιδιά της γειτονιάς και να τους μυήσει μέσα σε ένα ποδοσφαιρικό γήπεδο στα μυστικά του αθλήματος.

Θέλοντας να τους στείλει το μήνυμα πως δεν είναι μόνοι τους αλλά πάντα θα έχουν την υποστήριξή του. Όπως είχε εκείνος των γονιών του, στους οποίους οφείλει τα πάντα και δικαίως χαρακτηρίζει ως… πολεμιστές της ζωής.

Όταν, με την σύμφωνη πάντα γνώμη τους, σε ηλικία εφτά ετών, πέρασε το κατώφλι της Φλουμινένσε. Με ένα όνειρο… Ένα όνειρο που διήρκεσε 14 χρόνια και θα αποτελεί για εκείνον το πιο σπουδαίο κομμάτι της ζωής του, όσο εμπόδια κι αν βρει στο δρόμο του…

Tudo passa, φίλε!