Ήταν είναι και μακάρι να μην συνεχίσει να είναι το πιο σημαντικό θέμα για την ομάδα του ΠΑΟΚ. Σήμερα πάντως ο Μυστακίδης υπέστη την πρώτη θλάση της καριέρας του και αυτή είναι η 32η για τον Δικέφαλο.

Οι τραυματισμοί από μυϊκά προβλήματα δεν έχουν αφήσει τον ΠΑΟΚ να διεκδικήσει στόχους, μια και στα 3/4 των αγώνων του έχει παίξει με 6-7-8 απόντες τουλάχιστον.

Βρήκαμε ένα κείμενό μας προ τετραετίας (Φεβρουάριος 2012) που ανέφερε… «Όχι μία, όχι δύο, αλλά συνολικά 14 (!) θλάσεις έχουν πάθει οι ποδοσφαιριστές του ΠΑΟΚ από την αρχή της σεζόν μέχρι και σήμερα».

Αν τότε αυτό ήταν μεγάλο πρόβλημα, φανταστείτε τώρα που μήνα Μάρτιο το νούμερο είναι 32! (Και τότε βέβαια το νούμερο στο τέλος είχε φθάσει σε πολύ μεγάλα επίπεδα).

Αν αφήσουμε την λογική ανάλυση του ότι… οι θλάσεις πολλαπλασιάστηκαν από το 2011 και μετά που η ομάδα άλλαξε προπονητικό κέντρο (ήταν 48 από το 2008 έως το 2011 και έγιναν 147 την επόμενη πενταετία μέχρι και τώρα) πάμε σε άλλες θεωρίες που σχετίζονται με το θέμα.

Προσπαθώντας να βγάλουμε μια άκρη με τη γνωστή μέθοδο… δια της εις άτοπον απαγωγής,  βλέπουμε ότι τυχαία ή όχι οι παίκτες που φέτος δεν έχουν υποστεί θλάση είναι οι: Σκόνδρας, Τζαβέλλας, Τζιόλης, Μαλεζάς, Κάτσε, και Μακ.

Τι κοινά έχουν αυτοί οι ποδοσφαιριστές πέρα από μία… βέβαιη τύχη να ξεφεύγουν από την μάστιγα που πλήττει την ομάδα.

Είναι έξι παίκτες με μία σχετική εμπειρία.

Είναι πέντε ποδοσφαιριστές που παίζουν στον ΠΑΟΚ από τρία χρόνια και πάνω, ενώ ο Μακ (με την προϋπηρεσία στη Γερμανία) είναι εδώ τον τελευταίο ενάμισι χρόνο.

Είναι έξι καλοί αθλητές, όπως έχουν αποδείξει σε όλη την καριέρα τους.

Είναι έξι επαγγελματίες που προσέχουν τα πάντα στην καθημερινότητά τους και διαχειρίζονται πολύ σωστά το σώμα τους και τον οργανισμό τους.

Που καταλήγουμε;

Ότι ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ περίπτωση να φταίει ένας άνθρωπος, μία κατάσταση, ένα γεγονός, ένας χώρος, για ότι γίνεται εδώ και πέντε χρόνια!

Είναι όλα μαζί! Είναι η προπόνηση, οι προπονητές, οι γυμναστές, οι συχνές αλλαγές, τα γήπεδα, ο αέρας, οι αλλαγές του ρόστερ που δεν βοηθούν να διατηρηθεί μία ισορροπία, φέτος είναι η έλλειψη προετοιμασίας σε πολλούς νεαρούς που ήρθαν και σοκαρίστηκαν από την ποδοσφαιρική πραγματικότητα του ΠΑΟΚ με τα πολλά παιχνίδια.  

Κάθε χρόνο βέβαια το ίδιο συμπέρασμα βγαίνει, κάθε χρόνο αλλάζουν ΟΛΑ σχεδόν τα πρόσωπα στον περίγυρο της ομάδας, κάθε χρόνο εκπονούνται και άλλα προγράμματα για την προπόνηση και την διαχείριση, αλλά το αποτέλεσμα είναι πάντα σχεδόν το ίδιο…  

Ο Ίβιτς είπε προχθές ότι… κάτι βρήκε. Θα το δούμε και στην πορεία. Αν πάντως ο Σέρβος προπονητής καταφέρει να «σώσει» την ομάδα από αυτή την λαίλαπα, ειδικά σε αυτή την δύσκολη συνέχεια που έρχεται με τον ΠΑΟΚ να παίζει πλέι οφ (άρα έξι ματς σε 20 μέρες) κατά τον 11ο (!!) μήνα της αγωνιστικής του περιόδου, τότε θα πρέπει να βραβευθεί!