Το βασικό στάδιο της προετοιμασίας τελείωσε για τον ΠΑΟΚ και αρχίζουν άλλα βάσανα. Τα επίσημα παιχνίδια!

Πρέπει να λέμε και να γράφουμε αλήθειες, όσο και αν δεν αρέσουν, όσο κι’ αν βάζουν άλλους προβληματισμούς, περισσότερους από αυτούς που έτσι και αλλιώς έχουμε για τα άλλα…

Η κατάσταση είναι δύσκολη στον ΠΑΟΚ και ειδικά τώρα στην αρχή, όλοι θα πρέπει να είναι έτοιμοι για περιπέτειες. Νέο ξεκίνημα γίνεται και το «κάθε αρχή και δύσκολη» ισχύει 101%.

Με τον Τούντορ θα καταπιαστούμε, που κακά τα ψέματα, αποτέλεσε βασικό πρόσωπο σε αυτή την προετοιμασία.

Θα έρθουμε στην θέση του (έτσι πρέπει να κάνουμε σε πολλές περιστάσεις) και θα αναφέρουμε:

1) Κέρδισε μία μεγάλη ευκαιρία να προπονήσει μία γνωστή ομάδα στην Ευρώπη, έτσι ώστε να αναδειχθεί.

2) Είναι σε οργανωμένη ομάδα, η οποία πληρώνει και καλά.

Από εκεί και πέρα όμως:

Ανέλαβε αργά, μία ομάδα που βιάζονταν να ξεκινήσει και να παίξει.

Ανέλαβε ένα αποτυχημένο ρόστερ.

Διαχειρίζεται κάποιους οργανισμούς αθλητών, που ξεκουράστηκαν μόνο για 15 ημέρες!

Μπήκε σε μια ομάδα γεμάτη μιζέρια, με όλους (και εμάς φυσικά στον Τύπο) να αναφερόμαστε στην τραγωδία που πέρασε, να κοιτάμε συνέχεια πίσω και να μην προσπαθούμε για λίγη θετική ενέργεια που είναι απαραίτητη σε κάθε ξεκίνημα.

Ξεκίνησε να δουλεύει χωρίς σημαντικές ενισχύσεις.

Η κλήρωση του φέρνει δυνατό-κανονικό αντίπαλο και όχι μία ομάδα από τις δεκάδες ημιεπαγγελματικές ή τέλος πάντων εντελώς αδύναμες, που υπήρχαν σε αυτή τη φάση.

Στο πρώτο φιλικό έχασε τον καλύτερό του παίκτη με κάταγμα!

Ο πιο ποιοτικός του ποδοσφαιριστής θέλει να φύγει.

Αυτός (Λούκας) παρέσυρε και τον δεύτερο του σκόρερ…

Ξεκινάει να περνάει την φιλοσοφία του, αλλά οφείλει να διακόψει τώρα μια και… «πρέπει» να προκριθεί στην Ευρώπη.

Αντιλαμβάνεται ότι κάτι πρέπει να αλλάξει από το αρχικό 3-5-2, αλλά για να το βελτιώσει έχει μόλις 3-4 μέρες μέχρι να παίξει!

Ξεκινάει ο καλός (όπως λένε) γυμναστής την δουλειά και στην φυσική κατάσταση, αλλά… και αυτός πρέπει να διακόψει, λόγω αγώνων.

Θέλει να επιβάλει πλήρη πειθαρχία, αλλά ο πιο ποιοτικός του παίκτης (αυτός που μπορεί να αλλάξει έναν αγώνα) κοροϊδεύει και αναγκάζεται να τον αφήσει εκτός, μειώνοντας και άλλο την ποιότητα της ομάδας.

Και στο τέλος… τέλος, τώρα που φθάσαμε στο Ζάγκρεμπ, μαθαίνει και την κλήρωση πρωταθλήματος που δεν έχει καμία ισορροπία, μια και δίνει όλα τα μεγάλα ματς μαζεμένα στην Τούμπα για τον πρώτο γύρο (και σχετικά νωρίς) και όλα έξω στο δεύτερο γύρο….

Όλα αυτά είναι λίγο άδικα για το ξεκίνημα του Τούντορ στον ΠΑΟΚ!

Οφείλουμε να τα καταγράψουμε εξ’ αρχής…

Και όμως… Παρολ’ αυτά…

Παρά τις τεράστιες δυσκολίες που βρήκε μπροστά του και όλα όσα θα συνεχίσει να αντιμετωπίζει, έχει στήριγμα. Και το ξέρει! Γιατί αυτό είναι το πιο βασικό! Να δουλεύεις χωρίς την αμφιβολία για το αύριο…

Έχει τον Άρνεσεν ο Τούντορ, που κάθε μέρα λέει πόσο τον πιστεύει και προφανώς έχει την μεγάλη υπομονή (και επειδή είναι δική του επιλογή) να τον στηρίξει, όσο δεν πάει…

Έχουμε λοιπόν την εντύπωση, με όσα είδαμε μέχρι τώρα, ότι ο Κροάτης αξίζει να στηριχθεί… Κάνει καλή προπόνηση, έχει κερδίσει αρκετούς παίκτες, έχει μία φιλοσοφία, δουλεύει καλά τα βασικά. Αυτό που δεν ξέρουμε είναι πώς κοουτσάρει και πώς θα διαχειριστεί δύσκολες καταστάσεις…

Σε κάθε δυσκολία που θα έρθει πάντως, πρέπει να στηριχθεί.  Και λογικά θα στηριχθεί! Έτσι πρέπει! Από όλους!

* Κατά τα άλλα…. λίγες μέρες πριν φύγουμε από Ελλάδα, είχα εκφράσει την άποψή μου για το δημοψήφισμα που έρχονταν (Έτσι το έβλεπα).

Ήμουν σίγουρος για το αποτέλεσμα (διαφωνώντας με συναδέλφους που μεσοβδόμαδα έβλεπαν να το «γυρίζει» το ναι) για τις συνέπειές του «όχι» και φυσικά έθετα προβληματισμό για το «ναι» και τι θα έρχονταν μετά από αυτό. Αυτό που ζούμε τώρα δηλαδή (πολιτικό χάος) μια και ότι ακολούθησε τελικά, δείχνει ότι επί της ουσίας (και για την κυβέρνηση) το «ναι» επικράτησε στο ανόητο δημοψήφισμα! Έστω και αν εκλογικά κέρδισε το «όχι». (Τόσο χρήσιμη ήταν αυτή η διαδικασία όπου συμμετείχαν έξι εκατομμύρια Έλληνες!).

Χθες ο Χατζηνικολάου (φυσικά και δεν ήταν μνομονιακός) φώναζε στο star…. «γιατί έγινε το δημοψήφισμα και δεν δεχθήκαμε την πρόταση Γιούνκερ;».

Και όμως λίγο καθαρό μυαλό ήθελε εκείνες τις ημέρες, για να δεις και το προδικασμένο αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, αλλά και το τι ακολουθούσε, πέρα από το οδυνηρό κλείσιμο των τραπεζών.

Στους 4-5 που ξεφώνιζαν λόγω φανατισμού εκείνη την ημέρα (δεν τους άρεσε ούτε καν η κατάθεση άποψης-προβληματισμού) να ευχηθώ… «περαστικά μας». Όλων μας όμως! Κι’ αυτών που εξαπατήθηκαν στο δημοψήφισμα και των άλλων. Δυστυχώς σήμερα είμαστε πολύ-πολύ χειρότερα από τότε! Που αν μερικά μυαλά ματαίωναν αυτή την ανόητη διαδικασία, θα έχαναν σε εγωισμό, αλλά θα κέρδιζαν μερικά δισεκατομμύρια σε μέτρα για τον λαό και σίγουρα δεν θα έχαναν τόσο πολύ σε υστεροφημία.

Δυστυχώς, πολλοί, μερικά πράγματα πρέπει να τα δουν και να τα βιώσουν για να καταλάβουν ότι… νωρίτερα έπρεπε να κάνουν κίνηση ώστε να τα αποφύγουν…

Τώρα…. υπομονή, όπως λέμε και στον ΠΑΟΚ.