Φεύγεις για ένα δημιουργικό τριήμερο στην Κρήτη και ενώ προσγειώνεσαι στο Ηράκλειο μαθαίνεις ότι ο ΠΑΟΚ έμεινε χωρίς τον καλύτερο προπονητή της σύγχρονης ιστορίας του και ίσως τον πιο πετυχημένο προπονητή τα τελευταία 93 χρόνια στον Δικέφαλο. Εξ αρχής ο Λουτσέσκου πέραν από μετρ της τακτικής και ο άνθρωπος που έφτιαξε το γκρουπ των παικτών του Δικεφάλου, τόσο δεμένο όσο ποτέ στην εποχή του Ιβάν Σαββίδη, ανέλαβε από μόνος του και την επικοινωνιακή πολιτική του κλαμπ την δύσκολη περσινή σεζόν που κλάπηκε ένας τίτλος τόσο ξεδιάντροπα. Χαρακτηρίστηκε γραφικός από τους “αντικειμενικούς” του υπόλοιπου Αττικής, αλλά το κυριότερο τον κυνηγούσαν μέχρι και για τις δηλώσεις του σε ρουμανικά ΜΜΕ για τις αναφορές στην ναζιστική Γερμανία. Τότε ο Ραζβάν Λουτσέσκου δεν άφηνε να εννοηθεί τίποτα περί ασυνεννοησίας μεταξύ του ιδίου και τις διοίκησης, όπως επίσης δεν μίλησε ποτέ για τις μεταγραφές, μιας και συνέχεια ισχυριζόταν ότι σιχαίνεται την συγκεκριμένη φάση της σεζόν.

Πάμε όμως τώρα και στα φρέσκα κουλούρια, με τον Ραζβάν Λουτσέσκου να αποφασίζει ότι φεύγει από τον ΠΑΟΚ δύο μέρες πριν από την προετοιμασία. Συνήθως κάτι τέτοιο συμβαίνει όταν η ομάδα θέλει να ξεφορτωθεί τον προπονητή της και το γεγονός της αποχώρησης ενός προπονητή μονομερώς από την μεριά του πάντα βάζει σε δεύτερες και τρίτες σκέψεις. Μία είναι προφανώς το μέγεθος του συμβολαίου στην Αλ Χιλάλ, ενώ στο ηθικό κομμάτι η υποχρέωση του ήταν αρκετά μεγαλύτερη από ένα απλό στέλεχος της ΠΑΕ ΠΑΟΚ. Εξ αρχής ο ΠΑΟΚ τον στήριξε σε πολλές δύσκολες καταστάσεις και πολλές φορές η οικογένεια Σαββίδη έκανε πίσω σε πολλά θέματα που με άλλα στελέχη του ήταν ανένδοτη. Αυτά ξέραμε μέχρι και το απόγευμα της Παρασκευής. Όπως είναι λογικό τα ρουμανικά ΜΜΕ είναι με το δάχτυλο στο πληκτρολόγιο να περάσουν από γενεές 14 τον ΠΑΟΚ, που υποστήριζαν μετά μανίας μέχρι και το πρωί της Παρασκευής.

Εμάς όμως δεν μας νοιάζει κανένα άλλο πρόσωπο που δούλεψε είτε δουλεύει στον ΠΑΟΚ, παρά μόνο ο ίδιος ο σύλλογος. Έτσι όντας προδομένος από τον προπονητή που στηρίξαμε και αγαπήσαμε καλύτερα μην μπούμε στην προσπάθεια καταμερισμού ευθυνών, άλλωστε και ο ίδιος ο Ραζβάν μπορεί να δέθηκε με τον σύλλογο, αλλά μπήκε στην οργανισμό το 2017 και έφυγε το 2019. Ευτυχώς εδώ που φτάσαμε πάντως ο αντικαταστάτης ήρθε νωρίς και έτσι οι αστειότητες των μάνατζερ-χρηστών του διαδικτύου σταμάτησαν σε λίγα 24ωρα. Τι ακούσαμε σε αυτή τη μέρα. Από Ουζουνίδη και Γκαρσία, μέχρι Μπόλονι, Σάντος και Κονσεϊσάο. Και άντε τα ονόματα των Ουζουνίδη, Γκαρσία και Μπόλονι είναι εφικτά, αλλά όταν ακούς για Κονσεϊσάο που είναι στην Πόρτο και πέρσι πήρε πρωτάθλημα, αλλά και τον Σάντος που έχει δύο τίτλους σε 5 χρόνια με την Εθνική Πορτογαλίας, καταλαβαίνεις ότι το επίπεδο πολλών από των οπαδών δεν έχει εκπαιδευτεί όσο θα έπρεπε. Τελειώνοντας στο θέμα της ονοματολογίας θα κάνω μία μικρή παρένθεση για τον Πάμπλο Γκαρσία. Ένας άνθρωπος δεμένος και συνυφασμένος με τον σύλλογο εδώ και 11 χρόνια θα ήταν τουλάχιστον αμαρτία να τον κάψουμε σαν έκτακτη λύση της τελευταίας στιγμής, χωρίς να έχει προετοιμαστεί ο ίδιος και ο σύλλογος για την μεγάλη αλλαγή. Όταν έρθει αυτή η στιγμή ο ΠΑΟΚ θα πρέπει να είναι προετοιμασμένος για να στηρίξει την επιλογή, μιας και δεν μιλάμε για έναν τυχαίο προπονητή, αλλά για ένα από τα ελάχιστα τοτέμ που έχουν μείνει στο σύλλογο.

Πάμε τώρα στον νέο προπονητή. Ο Φερέιρα που είχε ένα πετυχημένο πρότζεκτ στην Μπράγκα, είναι η κλασική περίπτωση Πορτογάλου προπονητή, που από την εποχή του Μουρίνιο και μετά έχουν κατακλύσει την Ευρώπη. Τα παραδείγματα δεκάδες. Από τον Μάρκο Σίλβα και τον Ζαρντίμ που είναι άκρως επιτυχημένοι, στους Καρβαχάλ και Πασιέντσα που δεν έπιασαν πουθενά, μέχρι τη νέα γενιά του Κονσεϊσάο, του Φερέιρα και του Φονσέκα που εσχάτως πήγε από την Σαχτάρ στην Ρόμα. Σίγουρα έχει όρεξη για δουλειά, σίγουρα έχει θέληση για επιτυχίες και ξέρει ότι μέσα από μία δουλειά όπως είναι ο ΠΑΟΚ που θα του φέρει τίτλους και συμμετοχές στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, μπορεί και αυτός να ανέβει σε υψηλότερα κλιμάκια της προπονητικής ιεραρχίας. Άλλωστε ένα προπονητής που έρχεται στον ΠΑΟΚ, το κάνει με στόχο να χρησιμοποιήσει τον Δικέφαλο σαν σκαλοπάτι και μακάρι πετυχαίνοντας στον Δικέφαλο αυτά που πέτυχε και ο προκάτοχός του να πετύχει και ο ίδιος τον προσωπικό του στόχο. Μία ομάδα όπως που είναι στο μεταίχμιο μεταξύ Europa League και Champions League δεν μπορεί να βρει μέσα σε δύο μέρες το μεγάλο όνομα που φαντάζονται κάποιο, ασχέτως που και αυτό δεν είναι η λύση πάντα. Παραδείγματα όπως του Χουμπ Στέφενς στον ΠΑΟΚ, αλλά και άλλων προπονητών σε Ελλάδα, Τουρκία και Ρωσία με πλούσια βιογραφικά που εν τέλει κατέληξαν σε υψηλές αποζημιώσεις μιλούν από μόνα τους.

Τέλος άφησα το πικρόχολο σχόλιο μου για έναν θεωρητικά δικό μας άνθρωπο. Ο Λουτσέσκου έφυγε και πήρε μαζί του όλο το τιμ από τον ΠΑΟΚ. Και όντως οι συνεργάτες του που ήταν πάντα μαζί του είτε στην Ξάνθη, είτε στα ΗΑΕ παλαιότερα, είτε στην Ρουμανία είναι λογικό να τον ακολουθήσουν. Είναι ομάδα και πορεύονται μαζί, αλλά έφυγε και ο Παντελής Κωνσταντινίδης. Τι έκανε ο Παντελής όταν τελείωσε την καριέρα του στον ΟΦΗ και μετά; Ήρθε στον ΠΑΟΚ σαν τεχνικός διευθυντής και έφερε στην ομάδα τον Λάσλο Μπόλονι. Όταν έφυγε ο Μπόλονι πήγε μαζί του, γιατί διαφώνησε στην αποχώρησή του. Στις αραβικές χώρες σαν δεύτερος προπονητής δεν χρειάζεσαι το αντίστοιχο πτυχίο προπονητικής και έτσι όταν ο Μπόλονι γύρισε στην Ευρώπη και στη Λανς εκείνος γύρισε στον ΠΑΟΚ. Μερικούς μήνες μετά και όταν ο Λάσλο Μπόλονι πήγε και πάλι στις αραβικές χώρες, ο Κωνσταντινίδης τον ακολούθησε αποχωρώντας για δεύτερη φορά από τον ΠΑΟΚ με τον ίδιο προορισμό. Όταν γύρισε και πάλι στον ΠΑΟΚ επί ημερών Φρανκ Άρνεσεν, τότε υπήρχε κενή η θέση του γενικού αρχηγού. Την ανέλαβε και ομολογουμένως η συνεργασία του με τον Λουτσέσκου ήταν άριστη. Αυτό τον κράτησε στον ΠΑΟΚ, αλλά σε ακόμα μία φορά άφησε την ομάδα χωρίς υπεύθυνο του αγωνιστικού τμήματος δύο μέρες πριν την προετοιμασία της ομάδας. Και άντε από τον Λουτσέσκου που είναι δύο χρόνια στην ομάδα να το δεχτείς σαν επαγγελματική απόφαση. Από έναν σαν τον Παντελή Κωνσταντινίδη γιατί να το δεχτείς τόσο εύκολα. Το συμπέρασμα, όπως και σε κάθε μεγάλη φυγή από τον Δημόπουλο μέχρι τον Σαλπιγγίδη, είναι ότι τους συμπεριφερόμαστε ξεκάθαρα σαν επαγγελματίες και μόνο, αποδοκιμάζοντας κάθε δήθεν προσπάθεια ανάδειξης ΠΑΟΚτσηδοσίνης.

ΥΓ Η οικογένεια Σαββίδη, όπως κάθε ιδιοκτήτης ομάδας που από αυτόν εξαρτάται κατά 90% η οικονομική ισορροπία και ανάπτυξη έχει τα καλά του, έχει και τα στραβά του. Δεν άκουσα κάποιον να παραπονιέται στην Μίλαν για τον Μπερλουσκόνι, στην Παρί για τον σεΐχη του Κατάρ, ούτε στην Τσέλσι για τον Αμπράμοβιτς. Όποιος θέλει λοιπόν να δουλέψει στον ΠΑΟΚ, ξέρει κατά γράμμα αυτά που συμβαίνουν και ειδικότερα ένας προπονητής που ήταν ήδη δύο χρόνια στην ομάδα. Εάν νιώθει ότι δεν μπορεί και μάλιστα το αποφασίζει σε τέτοιο τάιμινγκ, “το μοναστήρι να ‘ναι καλά”.