Όσοι έπαιξαν στο ΟΑΚΑ χθες, έδωσαν ότι είχαν και τους αξίζουν συγχαρητήρια. Ουσιαστικά, αυτοί που έφαγαν όλο το λούκι από την αρχή της σεζόν, πάλευαν με ότι είχαν και το ίδιο, έκαναν και χθες. Βέβαια, κάτι τέτοιο δεν ήταν αρκετό, όταν στα προβλήματα που έχουν να αντιμετωπίσουν, υπάρχει και μια διαιτησία που δεν τους αφήνει να… ακουμπήσουν τους αντιπάλους τους.

Και όμως, η πρόκριση δε χάθηκε με τη χθεσινή ήττα. Δε χάθηκε ούτε με τη χαμένη ευκαιρία στο Παλατάκι για το 2-0. Χάθηκε αμέσως μετά το break στο πρώτο παιχνίδι. Η ΑΕΚ χάλασε τον κόσμο… Έθεσε όλο το «σύστημα» της σε ισχύ, πέρασε προς όλους ότι αδικήθηκε (!!!) από τη διαιτησία εκείνου του αγώνα, ο ιδιοκτήτης της Μάκης Αγγελόπουλος, έφτασε μέχρι τον Σταύρο Κοντονή, για το θέμα της ευρωπαϊκής συμμετοχής της και ακολούθησε ότι ακολούθησε, τόσο στο δεύτερο όσο και στο τρίτο παιχνίδι.

Στο μπάσκετ ξέρετε, οι διαιτητές δε χρειάζεται να εκτεθούν πολύ, όπως στο ποδόσφαιρο. Μόνο το «πνεύμα» των σφυριγμάτων τους, αρκεί για να καταλάβουν όλοι τι γίνεται. Η ΑΕΚ έριξε πολύ μπασκετικό ξύλο στο δεύτερο παιχνίδι, ξύλο που εκνεύρισε τους πάντες στον ΠΑΟΚ, έμεινε ατιμώρητο, ακολούθησε η πλήρως αδικαιολόγητη (ότι κι αν έγινε) αντίδραση του Βασιλειάδη, η τιμωρία του… λίγες ώρες πριν το τρίτο ματς και τα υπόλοιπα, είναι ιστορία.

Ένα τρίτο ματς, που έπρεπε να γίνει κεκλεισμένων των θυρών, αλλά έγινε με κόσμο. Ακόμα και αυτό, το στόχευσε το «σύστημα» της ΑΕΚ. Είδατε πουθενά, εκτός Θεσσαλονίκης, αναφορά για όσα έγραψε ο Γκόντας στο φύλλο αγώνα του πρώτου ματς; Ακόμα και η ανακοίνωση που έβγαλε η ΑΕΚ, μετά το πρώτο ματς, ήρθε τρεις μέρες μετά και αναφερόταν ΜΟΝΟ σε αυτό που είχε γράψει ο Γκόντας στο φύλλο αγώνα για απειλές που δέχτηκε. Ούτε κουβέντα για τις αποφάσεις του στο πρώτο παιχνίδι, που υποτίθεται πως την αδίκησαν. Και η τιμωρία; 8.500 ευρώ πρόστιμο. Τίποτα δεν είναι τυχαίο…

Η αντίδραση του ΠΑΟΚ σε όλα αυτά; Ένα… tweet περί αλλοίωσης αποτελέσματος πέντε λεπτά (!) πριν το τζάμπολ του τρίτου αγώνα για το χρονικό σημείο που βγήκε η απόφαση για την τιμωρία του Βασιλειάδη. Την ώρα που παίζεται η πρόκριση στα ημιτελικά του πρωταθλήματος και ο αντίπαλος έχει βγάλει μια… συστοιχία Patriot στον πόλεμο, ο ΠΑΟΚ πήγε να τον κερδίσει με σφεντόνες. O ΠΑΟΚ μπορεί να συνεχίζει το «μοναχικό του δρόμο» (όπως έλεγε σε εκείνη την ανακοίνωση μετά τον αποκλεισμό από τον Φάρο) λες και έχει άπειρους παράγοντες που δεν ξέρουν τι γίνεται στην Ελλάδα, όταν δε φωνάζεις…

Αυτά για τη σειρά με την ΑΕΚ, που πήγε περίπου όπως την περιμέναμε. Στις λεπτομέρειες κρίθηκε, η ΑΕΚ είχε υπερβολικό άγχος και έδειξε για ακόμα μία φορά, πόσο κακοστημένη και χωρίς χημεία είναι, αλλά με έναν προπονητή που «σπάει» το κεφάλι του, για να βρει λύσεις. Ότι έκανε και ο Μαρκόπουλος όλη τη σεζόν, με τη δική του κακοστημένη και χωρίς χημεία ομάδα, προσπάθησε να το κάνει και σε αυτή τη σειρά, αν και στο δεύτερο παιχνίδι στο Παλατάκι, έχασε και αυτός το καθαρό μυαλό του.

Για τον απολογισμό της σεζόν που ολοκληρώθηκε πολύ νωρίς, θα αναφερθούμε άμεσα σε νέο blog, ελπίζοντας τα φετινά λάθη να μην επαναληφθούν και του χρόνου. Άλλωστε, ο ΠΑΟΚ τώρα έχει πάρα πολύ χρόνο, για να κάνει την ομάδα που θέλει και μπορεί για τη νέα σεζόν. Με τα οικονομικά δεδομένα που έχει τώρα και τις γνωστές δυσκολίες. Εκτός και αν γίνει κανένα θαύμα από την πλευρά του Ιβάν Σαββίδη.

Υ.Γ.: Ύπουλο πράγμα η αλλεργία. Ειδικά αυτή την εποχή, πολύς κόσμος ταλαιπωρείται. Θα δείτε πολλούς, να τριγυρνάνε με χαρτομάντιλα για τη μύτη τους, με μάτια πρησμένα. Δε θα δείτε σχεδόν κανένα, όμως, να μην πηγαίνει στη δουλειά του, επειδή πρήστηκαν τα μάτια του.

Υ.Γ.2: Μια φιλολογική κουβέντα με κάποιους από το ρόστερ για τη νέα σεζόν έχει γίνει. Με τον Χάτσερ φαίνεται αδύνατο, με τον Τέπιτς είναι στη σωστή λογική, αν ο ΠΑΟΚ κάνει μια κανονική ομάδα τη νέα σεζόν, με διακριτούς ρόλους στο ρόστερ του. Δεν είναι τυχαίο, ότι ο Σέρβος έγινε αρχηγός στην Παρτιζάν, όταν έφτασε στα πολύ δύσκολα και είχε ένα ρόστερ με πολλούς νεαρούς. Και αυτός τουλάχιστον, παρότι σχεδόν στα μισά παιχνίδια της σεζόν, είχε ενοχλήσεις, δε γκρίνιαξε, δεν έκανε… «μουτράκια» στον προπονητή του όταν μετά από 1-2 χαμένα σουτ, πήγαινε στον πάγκο, δεν «ξίνιζε» αν έπαιρνε μια κακή πάσα. Παντού και πάντα έλεγε, ότι πιστεύει σε αυτή την ομάδα και χθες πήγε μόνος του, να κάνει το θαύμα στο ΟΑΚΑ.

Υ.Γ.3: Για τον Σοφοκλή Σχορτσανίτη, ότι και να πούμε είναι λίγο. Ο προπονητής του Ερυθρού Αστέρα, Ντέγιαν Ράντονιτς, έφτασε φέτος με μια νεανικότατη ομάδα, μέχρι τους 8 της Ευρωλίγκα, αλλά ο Σχορτσανίτης έφυγε από εκεί στα τέλη Οκτωβρίου. Πλέον έχει γίνει 31 χρονών, δεν είναι μικρό παιδί, για να προσπαθούν όλοι να βρουν δικαιολογίες σε ότι κάνει. Αν το περιβάλλον του, έκανε ότι έπρεπε, όταν έπρεπε για αυτόν, χθες, ακόμα και με… πρησμένα μάτια θα έπαιζε. Και αυτό είναι το μικρότερο παράδειγμα. Δε θα λείψει σε κανέναν…