Ναι η ισοπαλία στη Λάρισα μοιάζει με ήττα. Την ισοπαλία στον αφιλόξενο (όπως πάντα) κάμπο τη μετράς σαν ήττα. Έτσι τη νιώθει ο κόσμος. Το ίδιο σκληρά τη βιώνει κι η ίδια η ομάδα. Είναι από τα παιχνίδια που στην οικονομία του πρωταθλήματος κρίνουν τον μεγάλο στόχο.

Ο ΠΑΟΚ πήγε σε ένα δύσκολο γήπεδο, μέσα σε κύκλο ντέρμπι, με απαιτητικά ευρωπαϊκά ματς, με απουσίες, με παίκτες επιβαρυμένους, με βασικούς που παίζουν ασταμάτητα εδώ και εβδομάδες. Αυτά δεν είναι δικαιολογίες. Είναι η πραγματικότητα. Και σε ένα μαραθώνιο, η πραγματικότητα μετράει.

Δε γίνεται να παίζεις συνεχόμενα παιχνίδια υψηλής έντασης και να περιμένεις πάντα φρεσκάδα, καθαρό μυαλό και ένταση 90 λεπτών. Αυτό συνέβη και χθες. Ειδικά στο δεύτερο ημίχρονο έλειψε το καθαρό μυαλό. Οι Τάισον και Ζίβκοβιτς απλά υπήρχαν, δεν έπαιζαν.

Η ζημιά δεν έγινε τόσο χθες, όσο στις προηγούμενες ισοπαλίες με Άρη και ΑΕΚ. Επειδή δε χάσαμε, επειδή ήμασταν καλύτεροι, επειδή οι στιγμές και οι λεπτομέρειες δεν ήταν μαζί μας, μπήκαμε σε μια ζώνη ικανοποίησης χωρίς όμως να τελειώσουμε τη δουλειά. Μακριά από εμάς οι περήφανοι αποκλεισμοί και οι «καλές εμφανίσεις».

Παρ’ όλα αυτά το χθεσινό παιχνίδι δεν ήταν καταστροφή. Κανένας στόχος και κανένα πρωτάθλημα δεν χάθηκε. Θα χαθεί μόνο αν δεν το διαχειριστείς έξυπνα και κυρίως γρήγορα. Τα πρωταθλήματα δεν κρίνονται στο συναίσθημα της Κυριακής. Κρίνονται στη διαχείριση της Δευτέρας. Κάπου θα «σκάσει» το σώμα. Κάπου θα θολώσει η σκέψη. Το θέμα είναι τι κάνεις όταν συμβεί. Εκεί ξεχωρίζουν οι ομάδες που παίρνουν τίτλους.

Κακές περιόδους πέρασαν και θα περάσουν όλοι οι διεκδικητές. Το πρωτάθλημα θα το πάρει εκείνος που θα ξεπερνά πιο γρήγορα τα λάθη του. Εκείνος που μετά από ένα στραβό αποτέλεσμα δε θα μείνει να το αναλύει επί τρεις μέρες, αλλά θα μπει στο επόμενο ματς με καθαρό κεφάλι. Εκείνος που στο περιβάλλον του δε θα κυριαρχήσει η εσωστρέφεια και η ανθρωποφαγία του προπονητή, των παικτών ή ακόμα και του προέδρου.

Η κούραση θα υπάρξει. Οι τραυματισμοί επίσης. Τα στραβά αποτελέσματα είναι μέσα στο πρόγραμμα. Το ζητούμενο είναι η αντίδραση.

Η ψύχραιμη διαχείριση είναι αρετή.

Ο ΠΑΟΚ αυτή τη στιγμή χρειάζεται ηρεμία. Όχι υπερβολές και κυρίως όχι «γκρέμισμα» επειδή ήρθε μια ισοπαλία που μοιάζει με ήττα. Το ταξίδι δεν τελειώνει τον Φεβρουάριο.

Στόχος είναι το επόμενο παιχνίδι. Να παρουσιαστεί η ομάδα με όσο το δυνατόν περισσότερη ένταση, καθαρό μυαλό και συγκέντρωση. Τότε η Λάρισα θα είναι απλώς μια υποσημείωση. Κι όταν λέμε επόμενο παιχνίδι φυσικά και αναφερόμαστε στον «πόλεμο» με τον Αστέρα Τρίπολης την ερχόμενη Κυριακή στην Τούμπα.

Σε τέτοιες φάσεις δεν χρειάζονται μεγάλα λόγια. Χρειάζεται εσωτερική ισορροπία – balance.

Υ.Γ.: H ομάδα θα διεκδικήσει όσες πιθανότητες της αναλογούν την Πέμπτη. Προσοχή σε όσους ταξιδέψουν στην Ισπανία.

Υ.Γ. 2: Μια ωδή στους δήθεν ηθικούς και την ελληνική αθλητική δικαιοσύνη που «σταυρώνουν» τον Λουτσέσκου με την πρώτη ευκαιρία, αλλά για τον Αλμέιδα ξημέρωσε 23 Φεβρουαρίου. Κι ας είναι και υπότροπος.

Υ.Γ. 3: Ο Μουργκ από τη στιγμή που πληρώνεται κανονικότατα από την ομάδα, δε θα μπορούσε να είναι ενεργός στο ρόστερ;

Υ.Γ. 4: Δικαίωση για τους γνώστες του παρασκηνίου που έδιναν ξερό κι εύκολο διπλό.