Πολλές φορές στις ομάδες και στο εσωτερικό τους, γίνονται πράγματα που είτε δε μαθαίνονται, είτε μαθαίνονται μετά από κάποιο καιρό. Απλά, μικρά πράγματα στην καθημερινότητα, στην προπόνηση, σε ένα παιχνίδι, που συνήθως μένουν εντός των τειχών, αλλά έχουν τη δική τους ξεχωριστή σημασία, στην πορεία μιας σεζόν.

Αρκετά τέτοια έχουν γίνει και στον ΠΑΟΚ, ειδικά το τελευταίο διάστημα. Όποιος παρακολουθήσει αυτά που λέει δημοσίως ο Φώτης Τακιανός, που έχει έναν ιδιαίτερο τρόπο έκφρασης, αλλά συνήθως περνάει τα μηνύματά του, θα έχει ακούσει τη φράση «αγωνιστική αναστάτωση». Οι περισσότεροι, βλέπουμε ότι ήρθαν δύο νέοι παίκτες, όπως ο Άλστον και ο Σμιθ, που έδωσαν πράγματα άμεσα στην ομάδα, που καταγράφουν σχεδόν σε κάθε παιχνίδι καλά νούμερα, αμφότεροι, αλλά αυτό ξέρετε, είναι μόνο η «βιτρίνα». Υπάρχουν διάφορα άλλα πράγματα που πρέπει να γίνουν… μέσα στο «μαγαζί» για να έχουμε μια εικόνα στη «βιτρίνα», που τις περισσότερες φορές είναι και πολύ πιο σημαντικά.

Στα τρία τελευταία παιχνίδια πρωταθλήματος, ο ΠΑΟΚ παρουσίασε διαφορετικά πρόσωπα στα δύο ημίχρονα. Είχε δύο εξαιρετικά πρώτα, με Άρη και ΑΕΚ, αλλά στα δεύτερα αυτό άλλαξε (το πλήρωσε μόνο στα Άνω Λιόσια), είχε ένα σούπερ δεύτερο χθες με τον Κολοσσό, μετά από ένα κάκιστο πρώτο. Για όποιον καταλαβαίνει τι βλέπει, το συγκεκριμένο στοιχείο, δε μπορεί να κάνει μεγάλη εντύπωση. Μιλάμε για μια ομάδα που επί της ουσίας άλλαξε δύο παίκτες, βάζοντας τελείως διαφορετικά αγωνιστικά χαρακτηριστικά στο παιχνίδι της με τους καινούργιους που ήρθαν και παράλληλα, καλείται να διαχειρίζεται συχνά και διάφορα ζητήματα τραυματισμών, άλλα μεγαλύτερα, άλλα μικρότερα.

Είναι τελείως διαφορετικός παίκτης ο Σμιθ, από τον Φλάτεν. Πέρα από το κομμάτι της αποτελεσματικότητας αλλά και σε επίπεδο χαρακτηριστικών. Το ίδιο, ακριβώς, ισχύει για το θέμα των χαρακτηριστικών και για τον Άλστον σε σχέση με τον ΜακΝίς. Δεν πατάει κανείς ένα «κουμπί» και εν μέσω αγώνων, δύο νέοι παίκτες με αυτά τα στοιχεία, μπαίνουν σε ένα ρόστερ, που με τα καλά του και τα στραβά του, δούλευε μαζί από τον Αύγουστο. Αλλιώς έπρεπε να μοιράσει τις αποφάσεις του με τη μπάλα στα χέρια ο Φρίντρικσον, αλλιώς καλείται να τις μοιράσει τώρα. Κάτι ανάλογο συμβαίνει (έστω και σε μικρότερο βαθμό) και με τον Χάρισον, οπότε όλο αυτό, χρειάζεται μία λεπτή διαχείριση από τον Τακιανό και τους συνεργάτες του.

Ο τρόπος που έκανε την ανατροπή ο ΠΑΟΚ χθες, ήταν εντυπωσιακός. Προφανώς και το γεγονός ότι οι δύο γκαρντ του Κολοσσού (Περάντες, Κολοβέρος) τέθηκαν νοκ-άουτ λόγω τραυματισμών, έπαιξε το ρόλο του, αλλά ήταν ξεκάθαρο ότι ο «Δικέφαλος του Βορρά» έφυγε από τις συνηθισμένες «νόρμες» του. Σε αυτά που αναφέραμε παραπάνω για τα διάφορα μικρά πράγματα που συμβαίνουν εντός της ομάδας, είναι και το κομμάτι της συνομιλίας και της ανταλλαγής απόψεων των πρωταγωνιστών.

Υπάρχουν προπονητές που αποφασίζουν και «διατάζουν», υπάρχουν και προπονητές που μιλούν με τους παίκτες τους και κυρίως, τους ακούν. «Νομίζω ότι ο προπονητής έκανε εξαιρετική δουλειά με τα λόγια του, για να μας ανάψει τη «φλόγα» μέσα μας, να μας βγάλει και λίγο θυμό. Βγήκαμε με μεγαλύτερη ένταση και πάθος» μας είπε ο Φρίντρικσον, αλλά σημείωσε και πως… «μερικές φορές, νιώθω ότι παίζουμε λίγο αργά και αρκετά προβλέψιμα». Από τα λόγια αυτά, από την εικόνα του Ισλανδού που πήρε το ρυθμό και τον έστειλε στο… Θεό χθες στο δεύτερο μέρος, από το double-double του με 14 πόντους και 11 ασίστ, στην πρώτη του πολύ καλή εμφάνιση, μετά το εκπληκτικό του ξεκίνημα, αλλά και τον τραυματισμό του με το Περιστέρι, που ουσιαστικά ξεπέρασε πριν μερικές ημέρες, μπορεί να καταλάβει πολλά κάποιος.

Υπήρχε ένα σλόγκαν παλιά, με αφορμή τη λειτουργία της «Βουλής των Εφήβων», που έλεγε «η φαντασία στην εξουσία». Διαφημιστικό ήταν βέβαια, αλλά η ουσία του, ήταν ότι οι νέοι είχαν το βήμα (και καλά) να εκδηλώσουν τη φαντασία τους, μέσα στη Βουλή. Το σλόγκαν αυτό, βρήκε μία πραγματική εφαρμογή στο δεύτερο ημίχρονο του χθεσινού αγώνα με τον ΠΑΟΚ. Η «φαντασία» του Φρίντρικσον, ήρθε στην «εξουσία» της ομάδας και το αποτέλεσμα ήταν το 55-34 του δεύτερου μέρους, του ενός λάθους, των 6/8 τριπόντων στην τέταρτη περίοδο. Και φυσικά η βούληση αυτή του Ισλανδού, ήρθε έπειτα από τη σχετική άδεια του προπονητή, στην ανάπαυλα μέσα στα αποδυτήρια.

Υ.Γ.: Έχει ακόμα δρόμο για την επιστροφή του ο ΜακΝίς και δε θα αργήσει η ώρα που ο ΠΑΟΚ θα πρέπει να πάρει μια απόφαση για την παραμονή ή όχι του Άλστον. Σήμερα, κανένα ενδεχόμενο δε μπορεί να αποκλειστεί, ακόμα και αν χρειαστεί να ψάξει άλλον ψηλό στην αγορά. ΑΝ χρειαστεί, επαναλαμβάνουμε…

Υ.Γ. 2: «Φάουλ» και μάλιστα αντιαθλητικό να γράφεις ότι «ο Προμηθέας σε κάνει να χαίρεσαι το μπάσκετ» όταν υπάρχουν καταγγελίες και ανακοινώσεις εκατέρωθεν, για τη συμπεριφορά του προέδρου των Πατρινών, Χρήστο Μήλα, προς το συνάδελφο που έκανε τη μετάδοση του αγώνα με την ΑΕΚ, γιατί μετέφερε αυτό που έβλεπε στον «αέρα», όσον αφορά τις διαιτητικές αποφάσεις.

Υ. Γ. 3: Περίεργο που ο προπονητής του Κολοσσού, ενώ σε κάθε παιχνίδι, όπως υποστηρίζει, η ομάδα του σουτάρει τις μισές βολές από τον αντίπαλο, να επιλέγει να μιλήσει για το «γεγονός» μετά από τους δύο αγώνες με τις ομάδες της Θεσσαλονίκης.

Υ.Γ. 4: Βρε «σουξέ» ο Περάντες και ο Κολοβέρος στη Θεσσαλονίκη…