Το γεγονός ότι έχουμε φτάσει σε ένα σημείο να αναλύουμε έναν ευρωπαϊκό τελικό του αυτού του ΠΑΟΚ, με το συναίσθημα του ανικανοποίητου, μετά από μία ήττα με 7 πόντους στην έδρα μιας ομάδα της ACB, είναι κάτι που δεν πρέπει να το παίρνουμε ως δεδομένο. Ούτε καν ως φυσιολογικό, αν αναλογιστούμε την αφετηρία αυτής της ομάδας… Αλλά η ίδια έχει βάλει το δικό της πήχη πολύ ψηλά πλέον, οπότε κι εμείς ακολουθούμε, προσπαθώντας πάντα να εξηγήσουμε αυτό που βλέπουμε. Που τις περισσότερες φορές φέτος, μας κάνει ιδιαίτερη εντύπωση και συνεχίζουμε να πιστεύουμε ότι αν αυτή η ομάδα, κατακτήσει έναν ευρωπαϊκό τίτλο, θα είναι από τα μεγαλύτερα θαύματα στην ιστορία. Όχι μόνο του συλλόγου. Του ελληνικού μπάσκετ γενικότερα.

Ξεκινάμε από τη βάση ότι το χθεσινό 72-65 στη «Bilbao Arena», δίνει ένα προβάδισμα μεν, μικρό δε στους Βάσκους. Έχουμε σημειώσει και στα προηγούμενα παιχνίδια με Φριμπούρ και Σολέ, στα οποία ο ΠΑΟΚ στο τέλος πανηγύριζε, πως όταν κρίνεται ο νικητής στη διαφορά πόντων, ακόμα και η παραμικρή λεπτομέρεια μπορεί να μετρήσει. Η Μπιλμπάο χθες είχε μια τελευταία επίθεση να πάει ακόμα και σε διψήφια διαφορά, ο Γκιέλο αστόχησε (γιατί πήγε να πάρει το φάουλ από τον Κρούζερ στην προσπάθεια για τρεις) και στα ελάχιστα δευτερόλεπτα που απέμεναν, ο Κατσίβελης είχε ένα δύσκολο σουτ, για να μειώσει ακόμα και στους 4, το οποίο δεν έβαλε.

Αν μας ρωτούσε κάποιος πριν το τζάμπολ χθες, αν θα «αγοράζαμε» μια ήττα με τέτοια διαφορά, εφόσον ο ΠΑΟΚ δε μπορούσε να κερδίσει τι θα του απαντούσαμε; Μάλλον ναι… Καλό το scouting αλλά όπως ανέφερε και ο Μάσιμο Καντσελιέρι χθες μετά το τέλος του αγώνα, οι δύο ομάδες μέσα από το πρώτο παιχνίδι, «γνώρισαν» καλύτερα η μία την άλλη. Και ο ΠΑΟΚ θα έχει μία εβδομάδα να προετοιμαστεί, ενώ η Μπιλμπάο το Σάββατο, έχει πολύ δύσκολη αποστολή στην έδρα της Μάλαγα και ταξίδι. Οι λεπτομέρειες που λέγαμε παραπάνω και που μπορούν να κάνουν τη διαφορά, ειδικά σε αυτό το σημείο που η σεζόν τελειώνει και υπάρχει περαιτέρω επιβάρυνση. Όπως και οι συνθήκες που θα επικρατούν στο Παλατάκι την προσεχή Τετάρτη, μπορούν να αποτελέσουν μια σημαντική λεπτομέρεια.

Η αλήθεια είναι πως αυτή η ομάδα, έχει κερδίσει την εμπιστοσύνη όλων όσοι την ακολουθούμε από την αρχή της σεζόν. Και επειδή φτάνοντας Απρίλιο πλέον και τα καλά της στοιχεία τα ξέρουμε, όπως και τις αδυναμίες της, μας μένει ένας αστερίσκος για τη μεγάλη βραδιά της επόμενης Τετάρτης. Μήπως και το «βάρος» του διακυβεύματος, λυγίσει τις πλάτες των παικτών του Καντσελιέρι. Κακά τα ψέματα, πλην του Κατσίβελη, η εμπειρία των άλλων δεν είναι μεγάλη. Και αν σκεφτούμε ότι ο αρχηγός χθες, έκανε μία μέτρια εμφάνιση (πολύ προσαρμοσμένη η Μπιλμπάο στο παιχνίδι του όσο ήταν στο παρκέ), καταλαβαίνουμε πόσο σημαντικό είναι γι’ αυτήν την ομάδα, να συνεχίσει με την «αχάμπαρη» λογική της και σε αυτό το παιχνίδι.

Χθες στη «Bilbao Arena», ψυχανεμιστήκαμε ότι η ομάδα… έφαγε λίγο μαγκιά, εκεί στην πρώτη περίοδο που οι Βάσκοι έβαζαν το ένα τρίποντο μετά το άλλο. Και μπορεί στη συνέχεια να ισορρόπησε, γιατί έβγαλε την απαιτούμενη ενέργεια σε άμυνα-ριμπάουντ, αλλά αυτό το 3/26 τρίποντα, έδειξε ότι το βάρος της ευθύνης κάπως έκατσε στους ώμους της. Και προφανώς κάποια από αυτά ήταν άστοχα, γιατί και η Μπιλμπάο ανάγκασε τους παίκτες του ΠΑΟΚ να σουτάρουν υπό πίεση, αρκετά όμως ήταν ανοικτά και από παίκτες που το «έχουν», όπως ο Χέντερσον και ο Κρούζερ. 0/5 ο πρώτος, 0/4 ο δεύτερος κι άλλα 0/5 ο Κατσίβελης χθες.

Υπάρχει το σκεπτικό ότι σε μία μέτρια επιθετικά βραδιά, ο ΠΑΟΚ έχασε με 7 και αυτό είναι και μία απόδειξη για το τι ομάδα είναι η Μπιλμπάο. Το ακούμε το σκεπτικό αυτό, όντως οι Βάσκοι δεν έπεισαν ούτε εμάς. Αλλά μην ξεχνάμε το «πρέπει» που όσο κι αν προσπαθεί να το αποβάλλει ο Καντσελιέρι, δε γίνεται να μην υπάρχει σε μια ομάδα που παίζει έναν ευρωπαϊκό τίτλο στην κατάμεστη έδρα της, καθώς και το γεγονός ότι καλείται να καλύψει μία διαφορά 7 πόντων. Στα δικά μας τα μάτια, η αγωνιστική υπέρβαση που έγινε με τη Σολέ, μάλλον ήταν μεγαλύτερη από αυτή που χρειάζεται να γίνει με τη Μπιλμπάο. Η πνευματική όμως, καλείται να είναι η μεγαλύτερη της σεζόν. Και η επιβράβευση, ίσως αποτελέσει την απαρχή για το τέλος των «πέτρινων» χρόνων του μπάσκετ του ΠΑΟΚ. Λίγο πριν τα 100 χρόνια του συλλόγου.

Υ.Γ.: Ωραιότατη η «Bilbao Arena», βιοκλιματική, «πράσινη» και τα συναφή, αλλά καλά που πήγαμε στην πρωινή προπόνηση του ΠΑΟΚ και την είδαμε, γιατί στον αγώνα, ήμασταν τοποθετημένοι στο… διάστημα. Όχι και η καλύτερη φιλοξενία από τους Βάσκους γενικά. Noted.

Υ.Γ.2: Πολύ έμπειρο στέλεχος της ομάδας, διέκρινε κούραση στη Μπιλμπάο χθες και τόνιζε ότι έχει και το ματς στη Μάλαγα το Σάββατο, Το κρατάμε πολύ σφιχτά ενόψει Τετάρτης.

Υ.Γ.3: Κερκιδάρα και στο Μπιλμπάο, όπως σε κάθε γήπεδο, σ’όλη τη Γη. Μακάρι να είναι έτσι και στο Παλατάκι σε έξι βράδια, με 8.500-9.000 κόσμο. Θα το χρειαστούν πολύ άπαντες στην ομάδα.

Υ.Γ.4: Όμορφος προορισμός το Μπιλμπάο, όχι και ο ευκολότερος λόγω της απόστασης και των πτήσεων. Θλιβερή διαπίστωση ότι οι τιμές ακόμα και σε μια τόσο μεγάλη χώρα, είναι αρκετά χαμηλότερες από τη δική μας, σε διάφορα αγαθά.