Όσοι γνωρίζουμε τι εστί Αντρέα Τρινκιέρι, έχουμε παρακολουθήσει την πορεία του στο υψηλό επίπεδο την τελευταία δεκαετία και το μοναδικό τρόπο με τον οποίο τοποθετείται, δε μας έκανε και μεγάλη εντύπωση η χθεσινή του παρουσίαση και όσα είπε σε αυτήν. Ο Ιταλός είναι μια πραγματικά σπουδαία προσωπικότητα και ειλικρινά, ανυπομονούμε να μπει στην καθημερινότητα ενός συλλόγου όπως ο ΠΑΟΚ.

Εστίασε πολύ στο κομμάτι της κουλτούρας που πρέπει να φτιάξει ο μπασκετικός ΠΑΟΚ, κουλτούρα που μπορεί να προκύψει μέσα από τη φιλοσοφία που θα δομηθεί, όπως εξήγησε. Πολύ σημαντική βάση, για ένα σύλλογο που για ένα διάστημα μεγαλύτερο των 25 ετών, αρκέστηκε στο να εξασφαλίζει τη βιωσιμότητά του. Το bare minimum δηλαδή, μια φράση που είναι και πολύ viral τελευταία.

Από τη στιγμή που πήρε την απόφαση ένας επιχειρηματίας του βεληνεκούς του Τέλη Μυστακίδη να εμπλακεί στην ΚΑΕ ΠΑΟΚ, το… bare minimum τελείωσε. Και η συμφωνία με έναν προπονητή όπως ο Τρινκιέρι, είναι η μεγαλύτερη απόδειξη (ως τώρα) ότι ο «Δικέφαλος του Βορρά» προχωράει προς την ανάπτυξη του.

Έχουμε σημειώσει πολλές φορές από αυτήν εδώ τη γωνία, ότι δε διαθέτουμε το… κληρονομικό χάρισμα να βλέπουμε τα μελλούμενα (το κάνουν άλλοι με μεγάλη αποτυχία τις περισσότερες φορές), οπότε δε μπορούμε να ξέρουμε, όχι πως θα είναι ο ΠΑΟΚ το 2029, όταν ολοκληρώνεται το τρέχον συμβόλαιο του Τρινκιέρι, ούτε πως θα είναι καν το προσεχές καλοκαίρι. Το όραμα όμως υπάρχει. Το πλάνο, θα το δούμε, πως θα πάει, πως θα εξελιχθεί, ποιοι ακριβώς θα το επιτελέσουν και τον τρόπο που θα το κάνουν.

Είπε πολλά ο Ιταλός χθες, όχι μόνο στην παρουσίαση, αλλά και σε διάφορα «πηγαδάκια» που δημιουργήθηκαν και ένα από αυτά ήταν μέσα στο γήπεδο, όταν μιλούσε με τον Παντελή Μπούτσκο. «Είμαι εδώ για να σε βοηθήσω, η ομάδα όμως είναι δική σου και έχεις την εμπιστοσύνη μου. Αλλά σε παρακαλώ, όχι άλλο τσούκου-τσούκου!» είπε ο Τρινκιέρι μέσα σε πολλά γέλια, αλλά η τελευταία ατάκα του, είναι αυτή που πιάνει και όλο τον ΠΑΟΚ πλέον. Ο Ιταλός μπορεί να αναφερόταν καθαρά στο αγωνιστικό (και ας είμαστε έτοιμοι μετά την αλλαγή στον πάγκο να δούμε μια ομάδα που θα προσπαθήσει να παίξει πιο άμεσο μπάσκετ), αλλά νομίζουμε ότι είναι μια ατάκα που μπορεί να αποτελέσει εφαλτήριο για τη νέα εποχή που έχει μπει το τμήμα.

«No more tsoukou-tsoukou» λοιπόν, όπως λέει και ο Τρινκιέρι. Το ποτάμι δε γυρνάει πίσω για τον ΠΑΟΚ όσο κι αν υπάρχουν «ξυνίλες» και διάφορες, σημαντικές εκκρεμότητες (που πρέπει να λυθούν) εντός της «οικογένειας».

Υ.Γ.: Αν μας έλεγε κανείς πριν μερικούς μήνες, ότι θα κάναμε «ψιλή» κουβέντα για το ευρωπαϊκό μπάσκετ, με τον Μίσκο Ραζνάτοβιτς στο Παλατάκι, θα γελούσαμε μαζί του. Έγινε και αυτό. Και πόσα έχουν να γίνουν ακόμα…

Υ.Γ. 2: Έβγαλε και μία μεγαλύτερη αισιοδοξία για τον Άλεν ο Σέρβος μεγαλοατζέντης. Φυσιολογικό, θα πει κάποιος, πελάτης του είναι. Θεωρεί ότι είναι θέμα ενός-δύο καλών εμφανίσεων για να το βρει. Α, ανέφερε ότι τότε που έγινε η μεταγραφή του στον ΠΑΟΚ, του είχε χτυπήσει την πόρτα και η Βαλένθια, η 2η στην κατάταξη της Euroleague, που παίζει «πυραυλοκίνητο» μπάσκετ. «Γούρλωσαν» κάτι μάτια πολύξερων εκεί, αλλά δεν πειράζει…

Υ.Γ. 3: Πολύ απαιτητικό το έργο του Μπούτσκου. Το ξέρει και ο ίδιος, αλλά νιώθει έτοιμος. Και η εβδομάδα 11 με 18 Μαρτίου, με Περιστέρι, Άρη και ξανά Περιστέρι, είναι η πρώτη, πραγματικά πολύ κρίσιμη της σεζόν για τον ΠΑΟΚ.