Αναλυτικά, η ΠΑΕ αναφέρει στην ιστοσελίδα της:

“Ανήκει στην κατηγορία των ποδοσφαιριστών που αξίζει να πληρώσεις εισιτήριο μόνο και μόνο για να τους δεις από κοντά. Να θαυμάσεις την ποιότητά τους που ξεχωρίζει ακόμα κι από τον τρόπο που αγγίζουν τη μπάλα πριν τη μετατρέψουν σε έρμαιο των διαθέσεών τους. Ν’ απορήσεις πως τα κάνουν όλα να μοιάζουν τόσο απλά κι εύκολα. Ο Αντελίνο Βιεϊρίνια αποτελεί μια πολυτέλεια για το ελληνικό ποδόσφαιρο και είναι ο παίκτης που κατέκτησε το βραβείο «Πλάτων Φορόπουλος» ως ο 11888 MVP του ΠΑΟΚ.

Υποτιμημένες, αλλά σημαντικές οι λεπτομέρειες στο ποδόσφαιρο. Ορισμένες εξ αυτών αποδεικνύονται καθοριστικές δίχως κανείς να το αντιλαμβάνεται τη στιγμή που συμβαίνουν. Η αναγκαστική οπισθοχώρηση του Αντελίνο Βιεϊρίνια στο αριστερό άκρο της άμυνας έμοιαζε ντεζαβαντάζ στην προσπάθεια του ΠΑΟΚ να κατακτήσει την κορυφή.

Διότι «δεν μπορεί ένας τόσο ποιοτικός ποδοσφαιριστής να χαραμίζεται στην άμυνα» όπως ήταν η άποψη των περισσότερων. Και η δική του, επίσης. Όχι του Ράζβαν Λουτσέσκου , όμως. Εκείνος είδε την πραγματικότητα ξεπερνώντας το προφανές. Αυτή είναι και η δουλειά του, άλλωστε. Ο μπακΒιεϊρίνια ήταν και είναι όντως μια «υπερβολή» για τη θέση του μπακ. Γι’ αυτό κι έκανε τη διαφορά.

Σ’ ένα ποδόσφαιρο όπου οι οχτώ στις δέκα ομάδες περιμένουν στην άμυνά τους κι ο ΠΑΟΚ έχει την κατοχή και την εδαφική υπεροχή στο γήπεδο, οΒιεϊρίνια μπακ ήταν ουσιαστικά στα χαρτιά. Γιατί στην πραγματικότητα γινόταν δεύτερος εξτρέμ με περισσότερα μέτρα μπροστά του για να ελέγξει τη μπάλα και συμπαράσταση από τον ποδοσφαιριστή ο οποίος βρισκόταν μπροστά του.

Η τακτική του συνέπεια, η προσήλωση στο πλάνο, η προσωπικότητα, η εμπειρία και η – επαναλαμβάνουμε συνεχώς – ποιότητά του έκαναν τα υπόλοιπα. Έτσι, ο απρόβλεπτος και δύσκολα αντιμετωπίσιμος επιθετικά και αξιόπιστος αμυντικά Αντρέ, μετατράπηκε σ’ ένα από τα κλειδιά της πλήρους ανατροπής του ΠΑΟΚ στο δεύτερο μισό της σεζόν.

Ναι, του έλειψαν τα γκολ, ωστόσο, κρατούσε ένα, το πιο σημαντικό, για τον τελικό. Το έλεγε, το πίστευε – όπως κι όλοι στον πάγκο – το έβαλε. Αυτό το γκολ ήταν η δεύτερη… λεπτομέρεια που του χάρισε τον τίτλο του MVP. Οι επτά ασίστ, η πρωτιά σε εύστοχα γεμίσματα, τα κλεψίματα και τα υπόλοιπα στατιστικά προσπαθούν να δώσουν ουσία σε ό,τι όλοι έβλεπαν στο γήπεδο.

Κι όμως, ο τίτλος του MVP μόνο εύκολη υπόθεση δεν ήταν για τον Βιεϊρίνια . Δίπλα του, άλλωστε, είχε άλλον έναν παίκτη που μεγαλώνει, ωριμάζει και δείχνει πως είναι βγαλμένος για μεγάλα πράγματα. Πολύ μεγάλα. Αυτός είναι ο Δημήτρης Πέλκας . Οριακά δεύτερος στην ψηφοφορία του κοινού. Εντυπωσιακά πρώτος στο γήπεδο. Στην ευθύνη, την ενέργεια, τη δημιουργικότητα. Με 12 γκολ και 12 ασίστ.

Με προσωπικότητα, θέληση, δίψα για βελτίωση και τίτλους. Ένας παίκτης που κάθε χρόνο γίνεται καλύτερος απ’ ότι περιμένει κανείς. Εκτός από τον ίδιο βέβαια… Ο Πέλκας του 2018 είναι τελείως διαφορετικός από τον Πέλκατου 2015, που ήταν τελείως διαφορετικός από τον Πέλκα του 2012. Μια λογική συνέχεια η οποία γεννά ανυπομονησία για τον Πέλκα του μέλλοντος…

Τρίτος ήταν ο Φερνάντο Βαρέλα . Ο κορυφαίος αμυντικός της σεζόν στην Ελλάδα κι ο παίκτης που είχε την τιμή να τον ψηφίσουν ως MVP οι ίδιοι οι συμπαίκτες του…”