Ιτάνζ: Καλός με τα πόδια, μία φορά που χρειάστηκαν τα προσόντα του αντέδρασε σωστά στο σουτ του Γιαννιώτα.

Σκόνδρας: Αμυντικά ήταν σοβαρός, ανάγκασε τον Μάσα να κλείνει συνεχώς προς τον άξονα, έκλεισε καλά τα ανεβάσματα του Παντελιάδη. Έκανε σημαντικό λάθος στο τέλος, που έφερε την κόκκινη του Κάτσε.

Μιγκέλ Βίτορ: Ανελέητο ξύλο με τον πολύ σκληρό Μπαράλες, τον οποίο πάντως οδήγησε εκτός περιοχής και χωρίς τελική προσπάθεια. Θα μπορούσε μάλιστα να σκοράρει στη φάση του 12΄.

Ρικάρντο Κόστα: Με την ομάδα του να έχει πολύ μεγαλύτερη αμυντική συνοχή, φάνηκε και αυτός, έχοντας αποδώσει άψογα τον ρόλο του και παίζοντας πολύ εγκεφαλικά τη θέση του. Χωρίς ουσιαστικό λάθος, με σωστές τοποθετήσεις.

Ρατς: Στο πρώτο ημίχρονο δεν πήρε ρίσκα, κρατώντας τη θέση του με τον Γιαννιώτα, στο δεύτερο ξεκίνησε με λάθος που έφερε τη μοναδική φάση του Αστέρα, όμως στη συνέχεια πήρε πρωτοβουλίες χωρίς πάντως να είναι αποτελεσματικός στο γεμίσματά του.

Γκολάσα: Ξεκίνησε τον αγώνα ως εσωτερικός μέσος, ήταν κινητικός και πολύ πιεστικός όταν ήταν σε θέση άμυνας. Πρόβλημά του η δημιουργία, αφού δεν έχει ουσία και αυτό μετριάζει την εικόνα του.

Κάτσε: Έκανε εξαιρετική δουλειά στη μεσαία γραμμή, σε όλους τους τομείς, είχε καλές εμπνεύσεις στην ανάπτυξη, δεν πούλησε μπάλες, όμως δέχτηκε δύο πανομοιότυπες κάρτες έτσι ώστε να μη βγει ο αντίπαλος στο ανοιχτό γήπεδο. Προφανώς και στις δύο περιπτώσεις δεν είχε άλλη επιλογή.

Νομπόα: Ο καλύτερος παίκτης του γηπέδου, με έξοχες επιλογές ανάπτυξης, πολύ ποιότητα και στιγμές που αξίζουν να πληρώσεις για να τις δεις. Ήταν το άλφα και το ωμέγα της μεσαίας γραμμής του ΠΑΟΚ και σίγουρα θα δώσει παιχνίδια στην ομάδα στο μέλλον.

Μακ: Μοιραίος παίκτης για την ομάδα του, όταν στο 48΄έχει δεχτεί την πάσα από τον Κλάους αλλά δεν την επιστρέφει για να σκοράρει ο αρχηγός σε κενό τέρμα. Από εκεί και πέρα, δεν ήταν αποτελεσματικός αν εξαιρεθούν μία – δύο πλαγιοκοπήσεις που δημιούργησαν θέματα στην Τρίπολη.

Περέιρα: Πολύ φλύαρος, έπαιζε σε λάθος χρόνους, δεν κατάφερε να βγει σε τελικές προσπάθειες.

Αθανασιάδης: Έχασε ένα ημίχρονο παίζοντας στη γραμμή, είτε αριστερά, είτε δεξιά και θα μπορούσε να είναι χειρότερος. Στο δεύτερο ημίχρονο όταν πήγε στον χώρο του, έφτιαξε ένα γκολ στον Μακ, είχε μία καλή κεφαλιά ψαράκι, ήταν πιεστικός στο κέντρο άμυνας του αντιπάλου.

Σαλπιγγίδης: Μπήκε για πρώτη φορά σε ρόλο περιφερειακού επιθετικού αντί του Φακούντο, ήταν στη φάση του πέναλτι που εύκολα δινόταν, ήταν σε μία δύο ακόμη καταστάσεις που έχτισε ο ΠΑΟΚ. Ήταν πολύ πιο ουσιαστικός απ ότι σε προηγούμενα παιχνίδια και βοήθησε την ομάδα να γίνει πιο πιεστική.

Τζιόλης: Μπήκε με την αποβολή του Κάτσε και ο ΠΑΟΚ δεν φάνηκε ποτέ πως παίζει με παίκτη λιγότερο. Είχε ηρεμία στο παιχνίδι του, διάβασε έξοχα το παιχνίδι και προσπάθησε να περάσει κάποιες κάθετες μπαλιές που δεν του βγήκαν.

Κίτσιου: Μπήκε στο τέλος ως χαφ στη θέση του Γκολάσα, είχε νεύρο και διάθεση, έβγαλε ενέργεια.

Αναστασιάδης: Παρουσίασε μία ομάδα που πρόσεξε ιδιαίτερα την άμυνά της και καλά έκανε μετά τα όργια των προηγούμενων αγώνων. Το κακό για αυτόν είναι πως επιμένει να αδιαφορεί για το καθαρό 4-4-2 και στέλνει τον Κλάους στην γραμμή γεγονός που δημιουργεί πρόβλημα όχι μόνο στον παίκτη, αλλά και στα μπακ που καλούνται να βγούνε στη πλάτη του.

Αφού έχασε ένα ημίχρονο, άλλαξε συμπεριφορά, πήγε στο 4-4-2, σωστά άλλαξε τον Περέιρα με τον Σάλπι, ενώ αντέδρασε γρήγορα στην αποβολή του Κάτσε ρίχνοντας στη μάχη τον Τζιόλη.

Αν εξαιρεθεί η εμμονή με τον Κλάους στα πλάγια, σήμερα δεν ήταν σε κακή μέρα.