Την πρώτη φορά ήταν ο Τζόλης, μετά ο Μιχαηλίδης, η σειρά των Κούτσια και Τσιγγάρα έρχεται, ενώ στο κάδρο θα μπουν μετά χρόνια και ο Κωνσταντέλιας, αλλά και όσοι δείξουν μέσα από την Κ19 και τις προπονήσεις με την πρώτη ομάδα ότι είναι έτοιμοι για αυτό το επίπεδο. Δεν συμβαίνει άλλωστε για πρώτη φορά και αυτό. Κάτι τέτοιο έγινε και με τον Γιαννούλη και με τους Κίτσιου και Κωνσταντινίδη και με τον Κουλούρη και με τον Πέλκα που είναι ακόμα στην ομάδα και ηγείται αυτής της νέας προσπάθειας σαν αρχηγός. 

Τι θέλει όμως ο νέος παίκτης για να μπει μέσα στην ομάδα και να αποδώσει αυτά που θέλει ο προπονητής του;

Πρώτα από όλα εμπιστοσύνη. Θέλει να δει ότι η ομάδα τον υπολογίζει σαν παίκτη που θα μπορεί να πάρει μερικά παιχνίδι και να συμμετέχει σε αποστολές της ομάδας. Δεν μπορεί με άλλα λόγια να θέλουμε να παίξει ένας παίκτης που θα έχει μπροστά του 2 ή και 3 παίκτες για μία θέση. Πρέπει ο σύλλογος να βάλει τα δικά του παιδιά να έχουν σιγά σιγά από συμπληρωματικό, έως ενεργό ρόλο στην ομάδα και να μην περιμένουν μόνο τα φιλικά προετοιμασίας για να πάρουν λεπτά συμμετοχής. 

Το δεύτερο είναι υπομονή. Ο κάθε παίκτης στα 17 του, στα 18 του, ή ακόμα και στα 19 και στα 20 του χρόνια, εάν δεν έχει εμπειρίες από αγώνες Superleague στο επίπεδο του ΠΑΟΚ, τότε θεωρείται Rookie. Αυτό σημαίνει ότι στο ένα παιχνίδι μπορεί να δώσει βαθμούς και στο άλλο να περάσει απαρατήρητος. Για παράδειγμα ο Τζόλης στον αγώνα με τον Ολυμπιακό στην Τούμπα, δεν ακούμπησε την μπάλα ενώ με τον ΟΦΗ σκοράρει στην πρώτη επαφή του και με τον Ολυμπιακό στο Καραϊσκάκη ήταν εξαιρετικός για 55 λεπτά που αγωνίστηκε. Μετά σε κάποια παιχνίδια των play-off επίσης δεν φάνηκε καθόλου μέσα στο γήπεδο, αλλά στο πρώτο επίσημο παιχνίδι ήταν εκείνος που έδωσε τη νίκη. Αυτό μπορεί να συμβαίνει με όλους τους νεαρούς παίκτες. Κανένας δεν έχει τη διάρκεια που πρέπει στα 18, στα 19 και στα 20 του, αλλά πρέπει η ομάδα να κάνει την υπομονή που χρειάζεται για να δει εάν ο παίκτης μπορεί να βελτιωθεί ή όχι. 

Τέλος και οι φίλαθλοι της ομάδας μπαίνουν στην εξίσωση με την στήριξη που πρέπει να βγάλουν στα νεαρά παιδιά της ομάδας. Στην εποχή των social media, η επικοινωνία των οπαδών με τους παίκτες είναι πλέον άμεση. Ο κάθε παίκτης από ενα ποστάρισμα που θα κάνει θα καταλάβει εάν αυτό αυτός είναι στο επίκεντρο της κρητικής ή όχι. Έτσι λοιπόν όπως λέμε ότι δεν πρέπει να κάνουμε τον Τζόλη νέο Νεϊμάρ και τον Μιχαηλίδης το νέο Βαν Ντάικ, έτσι θα πρέπει να στηρίξουμε και τους παίκτες σε μία κακή βραδιά. Επίσης επειδή οι εποχές έχουν αλλάξει, δεν σημαίνει κάτι κακό εάν ένας νεαρός παίκτης αποκτήσει ένα καλό αυτοκίνητο και πάει διακοπές σε ένα κοσμοπολίτικο νησί ότι θα πρέπει όλοι να τον θεωρήσουν ότι χαλάει ο χαρακτήρας του και δεν έχει το μυαλό του στον ΠΑΟΚ. Ο κάθε παίκτης δεν έχει μεγαλύτερο στόχο από το να φτιάξει τη δική του καριέρα στο ποδόσφαιρο και ο ΠΑΟΚ φυσικά μπορεί να εκμεταλλευτεί από μία τέτοια συγκυρία. 

Για τον κάθε Τζόλη, για τον κάθε Μιχαηλίδη, για τον κάθε Τσιγγάρα, για τον κάθε Κούτσια, όσο συγκρατημένοι πρέπει να είμαστε στα καλά του βράδια, περισσότερο μαζεμένοι θα πρέπει να είμαστε και στις άσχημες στιγμές του, μέχρι να κριθεί τι μπορεί να κάνει ο κάθε παίκτης.