Connect with us

ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ

Τα "φώτα" στον Γλύκο

Αποτελεί αναμφίβολα έναν από τους πρωταγωνιστές του φετινού ΠΑΟΚ, πραγματοποιώντας εξαιρετικές εμφανίσεις στο πρώτο μισό της σεζόν. Ο λόγος για τον Παναγιώτη Γλύκο…

Αγάπη Γαβριηλίδου

Τα "φώτα" στον Γλύκο

Η ΠΑΕ ΠΑΟΚ ετοίμασε ένα πλήρες αφιέρωμα για τον έμπειρο γκολκίπερ, το οποίο δημοσιεύτηκε στο τέταρτο τεύχος του “Toumba Magazine”.

Αναλυτικά:

Αποτελεί δικαιωματικά έναν από τους πρωταγωνιστές της χρονιάς που φεύγει. Δεν την ξεκίνησε καλά λόγω του τραυματισμού του στο Ντόρτμουντ, ωστόσο, η αξία δεν κρύβεται κι ο Παναγιώτης Γλύκος κέρδισε επάξια τη θέση του κάτω από τα δοκάρια. Το Toumba Magazine περιγράφει τη ζωή του Έλληνα τερματοφύλακα.

Έχει μάθει να παλεύει με αντίπαλο τον εαυτό του. Να μη φοβάται, αλλά να επιζητά μια ιδιόμορφη απομόνωση και τις ευθύνες που της αναλογούν. Η μοναξιά που δύναται να λυγίσει και τους πλέον ισχυρούς, αποτελεί το δικό του ασφαλές σημείο. Όταν είσαι… ψημένος στο αλάτι της θάλασσας, άλλωστε, το γήπεδο δεν μπορεί να σε τρομάξει.

Ο Παναγιώτης Γλύκος μεγάλωσε μέσα στο νερό. Τα καλοκαίρια της παιδικής του ηλικίας που σμίλεψαν τον χαρακτήρα του, τα πέρασε στη Σκόπελο. Τον τόπο καταγωγής του. Εκεί, μόνος απέναντι στο άπειρο της θάλασσας ανέπτυξε ένα ιδιαίτερο ένστικτο που τον συνοδεύει.

Καλές οι παρέες, οι πλάκες, οι… αλητείες με την υπόλοιπη βολιώτικη «συμμορία» των παιδικών του χρόνων, μα η πραγματική του διασκέδαση ήταν υπόθεση αυστηρά προσωπική. Το ψάρεμα. Η ψυχοθεραπεία του ακόμα και σήμερα. Όταν δεν βρίσκεται κάτω από τα δοκάρια επιλέγει να είναι σε μια βάρκα ή και κάτω από την επιφάνεια του νερού. Η μοναξιά που αισθάνεσαι στη θάλασσα, άλλωστε, είναι προσωπική και ζωντανή. Δεν σε καταβάλλει ούτε σε αποθαρρύνει. Είναι μια διεγερτική μοναξιά.

Σαν του τερματοφύλακα. Γι αυτό ίσως όταν ξεκίνησε ν’ ασχολείται με το ποδόσφαιρο στην ηλικία των δέκα χρόνων κάτι τον τραβούσε προς τη θέση αυτή. Δεν ξεκίνησε από εκεί. «Ήμουν επιθετικός. Μου άρεσε να βάζω γκολ, αλλά κάτι με τράβηξε προς τα πίσω».

Η αρχή έγινε στους σχολικούς αγώνες. Εκεί για την αλλαγή, ο Παναγιώτης έπαιζε τερματοφύλακας. Και ήταν καλός. Έτσι, του έλεγαν όσοι τον έβλεπαν και δεν χρειάστηκε πολύ για να τον πείσουν. Ο επιθετικός πέθανε μέσα του, αφήνοντάς του παρακαταθήκη την ικανότητα με τη μπάλα στα πόδια.

Το όνειρο της μπάλας

Η επιλογή του δεν ήταν εύκολη. Μάλλον επίπονη για την χαρακτήριζε κανείς. «Παίζαμε σε ξερά γήπεδα και το να πέφτεις για να κάνεις μια απόκρουση ήταν επικίνδυνη αποστολή. Υπήρχαν αγώνες που από το… τρίψιμο στο χώμα έφευγαν ολόκληρα κομμάτια δέρμα. Δεν μπορούσα να κοιμηθώ το βράδυ».

Στην αρχή το ποδόσφαιρο έμοιαζε απλώς ένας τρόπος να περνά την ώρα του. Τον κρατούσε και μακριά από τις σκανδαλιές που οργάνωνε με την παρέα του και κυρίως με τον αδερφό του τον Χρήστο. Ως τέταρτο (μετά τον Γιάννη, τον Βαγγέλη και τον Χρήστο) και μικρότερο αγόρι της οικογένειας, άλλωστε, ήταν λογικό να παρασύρεται.

Στην πραγματικότητα, όμως, η μπάλα για τον Παναγιώτη ήταν ένα μεγάλο όνειρο. «Οσο κι αν ακούγεται κλισέ, από μικρός ήθελα ν΄ ασχοληθώ με το ποδόσφαιρο. Η μητέρα μου, μου έλεγε μια ιστορία που τραβούσα τη γιαγιά μου από το χέρι για να την πάω στο περίπτερο να μου αγοράσει μια μπάλα. Επίσης, σε μία από τις πρώτες φωτογραφίες που έχω, είμαι με τον αδερφό μου  έξω από το σπίτι και ποζάρω με μια μπάλα στα χέρια».

Οι αντιδράσεις της οικογένειας

Η επιλογή του ν’ ακολουθήσει το όνειρο προκάλεσε αντιδράσεις στην οικογένεια που έβλεπε το μέλλον τον μικρού στην γεωπονική, το επάγγελμα του πατέρα του. «Οι γονείς μου ήταν αρνητικοί όσο δεν πάει. Θεωρούσαν πως το ποδόσφαιρο δε θα μπορούσε να μου δώσει ό,τι χρειαζόμουν για να ζήσω και προσπαθούσαν να με πείσουν να περάσω σε κάποια σχολή για να έχω δουλειά. Ο πατέρας μου ήθελε ν’ ακολουθήσω τη δική του τη δουλειά και η αλήθεια είναι πως μέχρι ένα σημείο τον βοηθούσα. Πήγαινα μαζί του στη λαϊκή, φτιάχναμε κήπους, καλλιεργούσαμε λουλούδια. Δούλευα από μικρός».

Η γεωπονική, όμως, ήταν καταδικασμένη σε ήττα. Ο Παναγιώτης αψήφησε τις συμβουλές, άκουσε την καρδιά του και δικαιώθηκε. Έστω κι αν χρειάστηκε να πονέσει πολύ για να πετύχει ό,τι πέτυχε. Να πονέσει κυριολεκτικά. Διότι, το ραντεβού του με την ατυχία ήταν συχνό κι αυτό φάνηκε από την αρχή. Στα 15 του, πριν υπογράψει στον Ολυμπιακό Βόλου, έπαθε εξάρθρωση καρπού, έβαλε το χέρι για δύο μήνες στον γύψο και η μεταγραφή ακυρώθηκε.

Δυνατός μέσα από περιπέτειες

Η πιο δύσκολη στιγμή του, όμως, ήταν η ρήξη χιαστών που υπέστη το 2010 όταν είχε παραχωρηθεί δανεικός στον Αγροτικό Αστέρα. «Ήταν μια πολύ δύσκολη περίοδος για μένα. Είχε προηγηθεί η πρόκριση στην Φενέρ που ήμουν στον πάγκο, ήμουν χαρούμενος και ξαφνικά την τελευταία μέρα μου λένε ότι έπρεπε να πάω δανεικός γιατί θα ερχόταν ο Γιακουμής.

Δεν ήθελα ούτε να το σκεφτώ. Ήταν η δεύτερη φορά που μου συνέβαινε αυτό, αλλά πήγα. Είδα διαφορετικές καταστάσεις και δεν ήμουν σε καλή ψυχολογική κατάσταση. Στο πρώτο ματς στο ζέσταμα χτύπησα το πόδι μου. Αντίπαλος τότε, θυμάμαι, ήταν ο Χρήστος Κελπέκης, ο προπονητής μου τώρα».

Η περιπέτεια αυτή τον διαμόρφωσε. Δούλεψε σκληρά, άλλαξε το κορμί του, βρήκε το ψυχικό σθένος να επιστρέψει και να παλέψει για ό,τι του αναλογεί. «Από έναν τραυματισμό μπορείς να βγεις πιο δυνατός. Δεν το έβαλα ποτέ κάτω στη ζωή μου ό,τι κι αν μου συνέβαινε. Όλα γίνονται για κάποιο λόγο. Πέρασα δύσκολες στιγμές στην ομάδα, μα δεν απογοητεύτηκα».

Haters gonna hate

Από τη στιγμή που δεν τον λύγισε ο τραυματισμός, δε θα μπορούσε να σπάσει η μουρμούρα του κόσμου που τον συνοδεύει ανά τακτά χρονικά διαστήματα. Ο Γλύκος ανήκει στην κατηγορία των ποδοσφαιριστών που κερδίζουν πολύ δύσκολα το χειροκρότημα και βιώνουν με παράταιρη ευκολία την αποδοκιμασία.

«Ίσως γι αυτό να φταίει ένα λάθος που είχα κάνει σ΄ ένα ματς με τον Ατρόμητο στο Κύπελλο», λέει ο ίδιος με τη χαρακτηριστική του ηρεμία και συνεχίζει: «Λένε πως με το χρόνο όλα ξεχνιούνται, αλλά κάποια λάθη μένουν. Εγώ από τη μεριά μου προσπαθώ να παραμένω συγκεντρωμένος για να μπορώ να βοηθάω τους συμπαίκτες μου και αποβάλλω ό,τι εξωαγωνιστικό από το μυαλό μου».

Παρά τις δυσκολίες, τον πόνο, τις θυσίες και τις αμέτρητες ώρες στα γήπεδα και τα γυμναστήρια, οι γονείς του μπορούν να υπερηφανεύονται που ο γιος τους, τους αγνόησε επιδεικτικά και ασχολήθηκε με το ποδόσφαιρο. Γιατί το ποδόσφαιρο τελικά του έδωσε ό,τι χρειάζεται για να ζήσει και αρκετά παραπάνω. «Έχω κερδίσει εμπειρίες, έχω γνωρίσει ανθρώπους που είναι πολύ σημαντικοί στη ζωή μου και έχω γίνει καλύτερος άνθρωπος. Πιο κοινωνικός γιατί ανέκαθεν ήμουν κλειστός χαρακτήρας. Με έχει βοηθήσει πολύ το ποδόσφαιρο»…

ΣΧΟΛΙΑ

ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ

Πρόεδρος Τουλούζ: «Πρέπει να περιμένουμε για Τσιγγάρα»

Τι είπε ο Νταμιάν Κομόλι για το μέσο που ανήκει στον ΠΑΟΚ

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΑΡΘΡΟΥ

Ο Χάρης Τσιγγάρας, αφού ξεπέρασε τον τραυματισμό που τον ταλαιπώρησε τους τελευταίους μήνες, έχει μπει στη διαδικασία του ροτέισον της Τουλούζ και βρίσκεται στην αποστολή για το σημερινό παιχνίδι με την Παρί Σεν Ζερμέν.

Ο Νταμιάν Κομόλι ρωτήθηκε για το στάτους του Τσιγγάρα, ο οποίος ξεκινάει από τον πάγκο στην αναμέτρηση με την Παρί και απάντησε:

«Έχουμε υπόψιν ότι υπάρχει προθεσμία για την οψιόν αγοράς μας. Ωστόσο ήρθε στην ομάδα τραυματίας και δεν ήταν σε θέση να αγωνιστεί. Χειρουργήθηκε, επέστρεψε και τώρα αρχίζουμε να βλέπουμε τον παίκτη που ξέραμε από τον ΠΑΟΚ. Μια ελληνική ομάδα που συζητούσαμε μαζί της, μας είπε ότι ο Τσιγγάρας θεωρείται η μεγαλύτερη ελπίδα της χώρας για τη θέση του αμυντικού μέσου. Πρέπει, όμως, να περιμένουμε λίγο ακόμα. Είχε δύο καλές εμφανίσεις στα παιχνίδια του Κυπέλλου, αγωνίστηκε λίγα λεπτά και στο πρωτάθλημα. Του δίνουμε χρόνο, όπως δίνουμε χρόνο και στον εαυτό μας. Δε βιαζόμαστε, η προθεσμία για την οψιόν ολοκληρώνεται προς το τέλος της σεζόν».

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ

Τα γενέθλια του Νάσου…

Η ανάρτηση μνήμης

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΑΡΘΡΟΥ

Ο Νάσος Κωνσταντίνου, γεννήθηκε σαν σήμερα στις 4 Φεβρουαρίου 1993. Απόψε θα έκλεινε τα 30 του, όμως το 2017 έπεσε θύμα ενέδρας οπαδών του Ηρακλή.

«Ημέρα των γενεθλίων σου σήμερα. Δεν σε ξεχνάμε αδερφέ. Για πάντα στις καρδιές μας. Για πάντα μαζί μας». Αυτή είναι η ανάρτηση που έγινε και φέτος από τον ΣΦ ΠΑΟΚ Πάφου, που κρατά ζωντανή τη μνήμη του Νάσου,

 

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ

Τρία γκολ, τρεις μεγάλες νίκες, ένα βραβείο (vid)

Υπάρχει φαβορί;

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΑΡΘΡΟΥ

Τρία γκολ που το καθένα έχει τη δική του ομορφιά, τρεις σημαντικές νίκες, τρεις διαφορετικοί σκόρερ και η συζήτηση πλέον γίνεται για το Regency Casino Best Goal Ιανουαρίου.

Το γυριστό του Ίνγασον
Ο πρώτος μονομάχος έρχεται από την αμυντική γραμμή και έβαλε… ψαλίδι! Μας είχε συνηθίσει να σκοράρει, ειδικά τους χειμερινούς μήνες, δεν μας είχε συνηθίσει σε τόσο εντυπωσιακά γκολ. Ο Ίνγκι Ίνγκασον ήταν αυτός που πέτυχε το μοναδικό γκολ στην αναμέτρηση κόντρα στον Άρη στο γήπεδο της Τούμπας. Ο Κουλιεράκης πήρε την πρώτη κεφαλιά μετά από κόρνερ κι ο Iceman με μία απίθανη κίνηση, έφερε το σώμα του σε οριζόντια θέση κι εκτέλεσε τον Κουέστα.

Το γλυκό πλασέ του Τάισον

Ο Τάισον έκανε ονειρεμένο ντεμπούτο με τη φανέλα του ΠΑΟΚ. Ο Ράζβαν Λουτσέσκου τον έβαλε στο γήπεδο στον προημιτελικό της Τούμπας κόντρα στον Παναθηναϊκό κι αυτός χρειάστηκε μόλις τρία λεπτά για να βάλει τη σφραγίδα του στην αναμέτρηση. Ο Ολιβέιρα του έδωσε μία εξαιρετική κάθετη στην πλάτη της άμυνας κι ο Βραζιλιάνος με ένα άψογο πλασέ έδωσε το έναυσμα για… πάρτι.

Το πλασέ τον Ζίβκοβιτς

Τέλος από την κουβέντα δεν θα μπορούσε να λείπε και το γκολ του Αντρίγια Ζίβκοβιτς στη Λεωφόρο. Με τη σέντρα του δευτέρου ημιχόνου ο ΠΑΟΚ έκρυψε τη μπάλα. Ο Νάρεϊ γύρισε στην περιοχή, ο Ολιβέιρα με τακουνάκι βρήκε τον Κωνσταντέλια κι αυτός με μία επαφή έδωσε έτοιμο γκολ στον Zile για το 0-2.

Δείτε το βίντεο που ακολουθεί, θυμηθείτε τα τρία γκολ και πάρτε θέση στο poll της ΠΑΕ

 

https://www.youtube.com/watch?v=moOJ0zqThZA&embeds_euri=https%3A%2F%2Fwww.paokfc.gr%2F&source_ve_path=MjM4NTE&feature=emb_title&ab_channel=PAOKFC%2F%CE%A0%CE%91%CE%95%CE%A0%CE%91%CE%9F%CE%9A

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Trending