Και να που ήρθε η ώρα ο ΠΑΟΚ να βρεθεί σε έναν ακόμη τελικό. Ένας ΠΑΟΚ που έβαλε δύσκολα στον εαυτό του, άλλωστε, αρέσκεται σε τέτοιες τακτικές και τελικώς όχι απλά στάθηκε όρθιος αλλά διέλυσε τον Παναθηναϊκό που θα πρέπει να ψαχτεί εσωτερικά γι’ αυτά που του φταίνε. Ή στην καλύτερη να ρίξει μια ματιά στα ρόστερ των δυο ομάδων, στις ενδεκάδες και στους πάγκους.

Οι “κραδασμοί” στο εσωτερικό των “πρασίνων” απορροφούνται και από την καραμέλα περί… διαιτησίας. Παλιά γνωστή τακτική, λίγο πριν οι οπαδοί βρεθούν στα κάγκελα. Στην Αθήνα… λέει είναι συντεταγμένο όλο το ΠΟΚ εναντίον του ΠΑΟΚ, ας είναι… Άλλωστε αυτοί που τόσα χρόνια υπήρξαν καθηγητές στο άθλημα, μπορούν να σου κάνουν και τις καλύτερες υποδείξεις.

Αρκεί να αντιληφθούν πως τα κόζια έχουν αλλάξει. Και όχι τα διαιτητικά, αλλά αυτά που αφορούν το ελληνικό ποδόσφαιρο και στα οποία ο ΠΑΟΚ πλέον θα έχει λόγο. Προφανώς όμως και αυτή η αλλαγή εις βάρος τους δεν θα είναι εύκολα μεμπτή. Τώρα είναι που θέλει στομάχι για όσα θα λεχθούν και θα γραφτούν γιατί αυτός ο ΠΑΟΚ έχει δύναμη και θα μπλέκεται διαρκώς στα πόδια τους.

Η ιστορία αποτύπωσε αυτό που τόσο απλοϊκά σημείωσε ο Ιβάν Σαββίδης: “Η ιδέα της κάθαρσης του ποδοσφαίρου γεννήθηκε στην Τούμπα και ο ΠΑΟΚ έριξε την πρόκληση σε αυτό το εγκληματικό σύστημα”. Ο ΠΑΟΚ “θυσιάστηκε”, τους ανάγκασε σε συστράτευση και αν το ελληνικό ποδόσφαιρο προχωρήσει μισό βήμα μπροστά, ο αγώνας αυτός θα έχει ταυτότητα.

Προς τιμήν του, ο αξιοπρεπέστατος Μαρίνος Ουζουνίδης “ξεγύμνωσε” με τις δηλώσεις του την τακτική του Παναθηναϊκού, αναλαμβάνοντας με απίστευτη ωριμότητα τις ευθύνες που του αναλογούν για το γεγονός πως η ομάδα του προσέγγισε με αφέλεια το ματς παρά το πλεονέκτημα του πρώτου αγώνα: “Δε θέλω να αναφερθώ ιδιαίτερα στη διαιτησία, όταν το δεύτερο παιχνίδι είναι στην Τούμπα, είναι λογικό να υπάρχουν αυτά. Εμείς είμαστε υπεύθυνοι που αποκλειστήκαμε και όταν τις ευκαιρίες αυτές δεν τις κάνεις γκολ, το αποτέλεσμα είναι αυτό”.

Και σήμερα η Τούμπα είχε πολύ δουλειά αλλά για πρώτη φορά μετά από καιρό ήταν στα καλύτερά της. “Καυτή” έδρα με ένταση, πάθος, παλμό. Τούμπα για γούστα, κόσμος “διψασμένος” για τελικό.

Υ.Γ. Δεν θυμάμαι να έχω δει πιο χαρούμενο τον Ιβάν Σαββίδη από σήμερα. “Μετά από πέντε χρόνια και όσα έχει ξοδέψει με τον ΠΑΟΚ μάλλον θα πρέπει να… κλαίει”, μου είπαν. Τρελό αλλά αληθινό. Ο ΠΑΟΚ όμως είναι ζόρικος και ο κόσμος του ακόμη περισσότερος. Τουλάχιστον μετά από χρόνια, άκουσε να φωνάζουν ρυθμικά το όνομά του. Κάποια στιγμή θα “κουμπώσει” το όλο θέμα.

Υ.Γ. Ο Ντιέγκο Μπίσεσβαρ αλλάζει όλη την εικόνα του Δικεφάλου με την είσοδό του. Ο Ολλανδός αποδεικνύει πως ξέρει… πολλά κιλά μπάλα αλλά μια τέτοια βραδιά τους χωράει όλους χωρίς διακρίσεις.