Για να μην δημιουργηθούν παρεξηγήσεις, δεν αναφέρομαι στην πρόοδο του οργανισμού ΠΑΟΚ. Εντάξει, υπάρχει ακόμα αρκετή απόσταση για να φτάσει η δομή και η λειτουργία της ΠΑΕ αυτή της… Μπάγερν Μονάχου, αλλά σε ότι αφορά την εξωστρέφειά του ο σύλλογος έχει πραγματοποιήσει άλματα σε σχέση με την προ Σαββίδη κατάσταση.

Όμως, τα όμορφα βίντεο, οι διαγωνισμοί, οι καθημερινές φωτογραφίες από τις προπονήσεις, οι συνεντεύξεις, δεν φέρνουν τον κόσμο στο γήπεδο και δεν γεμίζουν την Τούμπα. Μία Τούμπα, της οποίας η εικόνα και η ενέργεια έχουν πέσει σε επικίνδυνα επίπεδα.

Τα αίτια που το τριετές πλάνο των Φρανκ Άρνεσεν και Ίγκορ Τούντορ… μπάζει νερά στο ξεκίνημά του, πολλά. Όπως πολλά είναι επίσης και τα ελαφρυντικά των δυο τους. Να τους «σταυρώσουμε» και αυτούς; Σαφέστατα όχι. Όμως ούτε γίνεται από την άλλη να αγιοποιήσουμε είτε τον Δανό, είτε τον Κροάτη, είτε και τους δυο μαζί.

Δυστυχώς το υπάρχον ρόστερ, όπως αυτό διαμορφώθηκε το περασμένο καλοκαίρι, είναι ελλιπέστατο. Με εξαίρεση τον ΠΑΟΚ του ντέρμπι με τον Παναθηναϊκού και του ΠΑΟΚ του «Σίγκναλ Ιντούνα Παρκ», η ομάδα του τελευταίου τριμήνου, απλά δεν είναι ΠΑΟΚ.

Ήταν ΠΑΟΚ η ομάδα που υποδέχθηκε την Ντόρτμουντ στην Τούμπα; Όχι. Αυτή που υποδέχθηκε τον Ολυμπιακό στην Τούμπα; Και πάλι όχι. Η ομάδα του Καυτανζογλείου; Η ομάδα που αντιμετώπισε την Κράσνονταρ σε Τούμπα και Ρωσία; Η ομάδα στην Τρίπολη; Η ομάδα με Πανθρακικό, Παναιτωλικό και Καμπάλα στην Τούμπα; Ακόμα και η ομάδα στην Μυτιλήνη; Με τον Πανιώνιο στην Τούμπα;

Ναι, υπάρχει κούραση. Ναι , ο Τούντορ δεν έχει βρει ακόμα την απαραίτητη χημεία. Ναι, υπάρχουν τραυματισμοί. Ναι, υπάρχει ατυχία. Ναι, υπάρχουν πολλά ελαφρυντικά. Για το ότι δεν βλέπουμε όμως μια ομάδα που να «στραγγαλίζει» τον αντίπαλο, ειδικά μέσα στην Τούμπα, απλά είναι ανεπίτρεπτο.

Που οφείλεται αυτό; Σε πολύ μεγάλο βαθμό στο ότι στο ρόστερ υπάρχει λειψανδρία ΝΙΚΗΤΩΝ. Ποδοσφαιριστών που πάνω απ΄ όλα θα είναι άντρες, θα είναι ασυμβίβαστοι με την ήττα, θα έχουν τον πρωταθλητισμό στο αίμα τους, θα τους «γυρνάει» το μυαλό όταν οι παίκτες του κάθε Παναιτωλικού, Πανιώνιου και Λεβαδειακού θα κάνουν καθυστέρηση και θα ελπίζουν βάσιμα πως μπορούν όχι μόνο να κόψουν βαθμούς από τον ΠΑΟΚ, αλλά να τον κερδίσουν.

Οι ομάδες που κατέκτησαν πρωταθλήματα χωρίς να διαθέτουν σε αφθονία παίκτες – πρωταθλητές, είναι ελάχιστες στην ιστορία του παγκόσμιου ποδοσφαίρου. Καλοί οι νεαροί και εξελίξιμοι, ακόμα καλύτεροι όμως οι ποδοσφαιριστές που δεν συμβιβάζονται με την αποτυχία.

Πόσους τέτοιους έχει ο ΠΑΟΚ; Τρεις; Τέσσερις; Άντε επειδή διανύουμε και μέρες αγάπης, να πούμε πέντε. Περισσότεροι δεν είναι. Γι΄ αυτό λοιπόν, καλό θα είναι από αυτή την μεταγραφική περίοδο, να αρχίσουν να έρχονται σιγά σιγά καινούργιοι Κονσεϊσάο, Κοντρέρας και Γκαρσία. Αν είναι και κοντά στην ηλικία των 30 ετών, ακόμα καλύτερα.

Οδήγησαν οι παραπάνω τον ΠΑΟΚ στο πρωτάθλημα; Όχι. Τον έφτασαν όμως μια ανάσα. Φρόντισε γι΄ αυτό ο κύριος (τρόπος του λέγειν) Σπάθας και δεν υπήρχε η οικονομική δυνατότητα να προστεθούν σε εκείνη την ΟΜΑΔΑ τα 2-3 κομμάτια που έλειπαν για να κάνει την επόμενη χρονιά το βήμα που απέμενε.

Υ.Γ. Κάποιος πρέπει να μάθει σε ΟΛΟΥΣ όσους απαρτίζουν το ποδοσφαιρικό τμήμα το τι σημαίνει ΠΑΟΚ. Να αρχίσει από τη σημασία των τεσσάρων γραμμάτων και να περάσει στην ιστορία αυτού του συλλόγου.
Καλό θα ήταν, κακό δεν θα ήταν. Κάποτε, ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι είχε δώσει το βιβλίο της ιστορίας της Μίλαν – μεταφρασμένο στα ολλανδικά – στους Φαν Μπάστεν, Ράικαρντ και Γκούλιτ. Κάτι θα ήξερε…

Υ.Γ.2 Αγαπήστε λίγο περισσότερο την ομάδα μπάσκετ. Ναι, είναι δύσκολο όταν έχεις μεγαλώσει με ομάδες που απαρτίζονταν από παικταράδες, τους οποίους έβλεπες με κομμένη την ανάσα ακόμα και στην… προθέρμανση. Τα παιδιά σου όμως τα αγαπάς περισσότερο όταν αυτά περνάνε δύσκολα. Τότε, σε έχουν περισσότερη ανάγκη.

Υ.Γ.3 Καλά Χριστούγεννα και καλές γιορτές σε όλους σας. Περάστε όσο περισσότερο χρόνο μπορείτε με ανθρώπους που αγαπάτε και σας αγαπούν και μην παίρνετε τίποτα σαν δεδομένο..