Όπως και στη ζωή έτσι και στο ποδόσφαιρο την ιστορία τη γράφουν οι πραγματικοί πρωταγωνιστές, αυτοί που αποφασίζουν να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους και να κρίνουν το μέλλον τους και κυρίως της ομάδας τους.

Πολλοί θα αναρωτηθούν τι δουλειά έχουν αυτές οι γενικότητες μετά από μία ακόμα ηχηρή «σφαλιάρα» του ΠΑΟΚ στο φετινό πρωτάθλημα της Super League.

Η εισαγωγή αποτελεί οδηγό για το… ταξίδι της άποψης του συντάκτη κι εγώ δεν πιστεύω ότι το τελικό σκορ σήμερα λέει ακριβώς την αλήθεια, ωστόσο αυτό δε σημαίνει ότι ο Πανιώνιος δεν κέρδισε απόλυτα δίκαια τον ΠΑΟΚ.

Ο «Δικέφαλος» έπαιζε σήμερα έναν «τελικό» για να αποφύγει τις περιπέτειες αναφορικά με την εξασφάλιση της παρουσίας του στα πλέι οφ και τον έχασε, πληρώνοντας τις αδυναμίες που εμφάνισαν συγκεκριμένοι ποδοσφαιριστές του, αλλά και τη χαρισματικότητα που έδειξαν σε αντιπαραβολή κάποιοι εκ των αντιπάλων τους.

Σε ένα παιχνίδι αρκετά ισορροπημένο στο πρώτο ημίχρονο, με τον ΠΑΟΚ να έχει ένα αρκετά καλό 15λεπτο, το λάθος του Βίτορ στην άμυνα σε ένα σημείο που συνδυάζεται με λεπτά αγωνιστικής κάμψης του ΠΑΟΚ είναι χοντρό και «σβήνει» την οποιαδήποτε συζήτηση για το φάουλ που ενδεχομένως του έγινε μετά.

Ο Πανιώνιος με την άγνοια κινδύνου και τη «δίψα» που παίζουν φέτος τα… μωρά του Ουζουνίδη, εκμεταλλεύτηκε σε απόλυτο βαθμό το «δώρο» του ΠΑΟΚ και μπήκε με τον Μπακασέτα μπροστά στο σκορ, εκθέτοντας ανεπανόρθωτα τον Βίτορ.

Το πρόβλημα του ΠΑΟΚ δεν είναι μόνο ο Βίτορ, ωστόσο τέτοιου είδους «φτηνά» λάθη, ειδικά με το συμβόλαιο του Πορτογάλου να ολοκληρώνεται τον ερχόμενο καλοκαίρι αυξάνουν επικίνδυνα τα αρνητικά στο ζύγι για ενδεχόμενη περαιτέρω παραμονής του στην ομάδα.

Μπορεί το ημίχρονο να έκλεισε ιδανικά για τους γηπεδούχους και άσχημα για τον ΠΑΟΚ, ωστόσο ο «Δικέφαλος» μπήκε αρκετά αποφασισμένος να απαντήσει στο δεύτερο 45λεπτο, με τον Ίβιτς να αντιλαμβάνεται τις τακτικές «ανορθογραφίες» της ομάδας του και να μη χάνει χρόνο για να τις διορθώσει, περνώντας στο παιχνίδι τον Ροντρίγκεζ και μετατρέποντας το καθαρό 4-3-3 σε 4-2-3-1.

Ο ΠΑΟΚ πίεσε, ευτύχισε να ισοφαρίσει νωρίς εκμεταλλευόμενος μία στημένη μπάλα και δημιουργούσε σε όποιον παρακολουθούσε την αναμέτρηση μία… αύρα ανατροπής με βάση την αγωνιστική του εικόνα.

Κάπου εδώ μπαίνουν στην αναμέτρηση της Ν. Σμύρνης οι πρωταγωνιστές, με τον Μπακασέτα να παίρνει προσωπικά την υπόθεση νίκη και να «σκοτώνει» τον ΠΑΟΚ με γκολάρα κλάσης με εξαιρετικό μακρινό σουτ.

Για τον μεσοεπιθετικό του Πανιωνίου ο «Δικέφαλος» μπορεί και να έκανε «έγκλημα» τον περασμένο Γενάρη που «δεν αγόρασε όταν… πουλάνε» και πλέον μπορεί να αναγκαστεί να μπει σε μεταγραφικό πλειστηριασμό αν θέλει να αποκτήσει τον ποδοσφαιριστή το ερχόμενο καλοκαίρι, αλλά και αυτή η συζήτηση αυτή τη στιγμή δεν μπορεί να είναι σε πρώτο πλάνο.

Ο ΠΑΟΚ ούτε μετά από αυτό το γκολ που του έκοψε τα πόδια δεν παράτησε το παιχνίδι και είχε δοκάρι στο 74’ με τον Διούδη να «ντύνεται» Μπακασέτας σε επίπεδο πρωταγωνιστή και να σταματάει τον Κοροβέση πριν η μπάλα καταλήξει στο δοκάρι.

Ο «Δικέφαλος» συνέχισε να πιέζει ακόμα και αν δεν μπορούσε να βγάλει κάποια ιδιαίτερα αξιόλογη φάση, ωστόσο όπως συμβαίνει στο ποδόσφαιρο όταν πιέζεις και δε σκοράρεις κάποια στιγμή μπορεί να το «πληρώσεις».

Το πρόβλημα του ΠΑΟΚ είναι ότι όχι μόνο το «πλήρωσε», αλλά εμφάνισε και πάλι τις αδυναμίες του σε ατομικό επίπεδο, με τον Βίτορ κυρίως να ολοκληρώνει μία κακή και πολύ καθοριστική, δυστυχώς, για την ομάδα του εμφάνιση, με την «ασπρόμαυρη» άμυνα να είναι σε… τρικυμία και τον Ανσαριφάρντ να κάνει πάρτι!

Ο «Δικέφαλος» έφαγε ακόμα μία «σφαλιάρα» σε ακόμα μία αποτυχημένη, κατά τα φαινόμενα, χρονιά, την οποία στο φινάλε της έχει απλά την ευκαιρία να διασώσει, τουλάχιστον σε κάποιο βαθμό.

Το κακό για τον ΠΑΟΚ είναι ότι όπως έστρωσε, με την τεράστια δηλαδή διαφορά φιλοσοφίας και στόχων του μεγαλομετόχου του και όσων κλήθηκαν να στήσουν την ομάδα πέρυσι το καλοκαίρι, κάτι που φάνηκε στην πράξη και στην πορεία της χρονιάς, έτσι καλείται σε ακόμα ένα κλείσιμο σεζόν να κοιμηθεί.

Ο κόσμος των «ασπρόμαυρων» έχει χάσει και δικαιολογημένα μετά από τέσσερις χρονιές με παρόμοια κατάληξη το ενδιαφέρον του, έχει όλα τα δίκια με το μέρος του, καλούμενος για ακόμα μία χρονιά να κάνει υπομονή όχι για να περιμένει μία διάκριση, αλλά για να τελειώσει το μαρτύριο.

Πολλοί θα μπουν στη διαδικασία να ασκήσουν σκληρή κριτική στον ΠΑΟΚ τη δεδομένη χρονική στιγμή, αγνοώντας τους βασικούς κανόνες του ποδοσφαίρου.

Μία ομάδα που άλλαξε πριν από μερικές εβδομάδες προπονητή, έχοντας νωρίτερα χάσει τον προσανατολισμό της και ο Θεός ο ίδιος να είσαι δύσκολα μπορείς να… διαβάσεις με απόλυτη σιγουριά τι της φταίει και πως θα καταλήξει.

Εδώ που το έφτασε και φέτος ο ΠΑΟΚ πιστεύω πως είναι πολύ αργά για κριτική, η οποία εξάλλου τη δεδομένη χρονική στιγμή δεν μπορεί να προσφέρει τίποτα επί της ουσίας.

Από τη στιγμή που ο «Δικέφαλος» έχει βιώσει στο πετσί του το… μαρτύριο της τελευταίας θέσης στα πλέι οφ και ενός καλοκαιριού χωρίς προετοιμασία γεμάτο παιχνίδια που ενδεχομένως υποθηκεύει και το μέλλον της επόμενης αγωνιστικής περιόδου, καλείται τουλάχιστον να παλέψει να αποφύγει ένα τέτοιο «ντεζαβού».

Βέβαια, σήμερα που μιλάμε και τα πλέι οφ είναι στον… αέρα, οπότε η πρώτη «μάχη» που θα πρέπει να δώσει η ομάδα θα είναι αυτή της εισόδου στο μινι-πρωτάθλημα.

Υπομονή λοιπόν κι ας έχει καταντήσει αηδία, να τελειώσει και το φετινό μαρτύριο, με την ελπίδα ότι ο Ίβιτς και οι παίκτες του θα βγάλουν τον απαραίτητο εγωισμό, θα μπουν στα πλέι οφ και θα μπορέσουν να σώσουν ό,τι σώζεται και στο φετινό ντροπιαστικό για τον ΠΑΟΚ φινάλε της σεζόν.