Σε πρώτη φάση επί προσωπικού, χαίρομαι που παρά τα όσα του έχω κάνει βλέπω πως ο Γρηγόρης Ατρείδης όχι μόνο στέκεται στη δουλειά, αλλά είναι πρόθυμος να μας καβαλήσει όταν έρθει η ώρα του. Είναι η εξέλιξη της ζωής, πρέπει να είμαστε συμβιβασμένοι με αυτή. Δεν θα είμαστε πάντα στη κορυφή, πάντα έρχονται καλύτεροι.

Αφού λοιπόν διαβάσατε εδώ την αποκλειστική συνέντευξη του Φρανκ Άρνεσεν, αφού εδώ ενημερωθήκατε πρώτοι για την έλευση του Τούντορ στην Αθήνα, πάμε να παραθέσουμε και τα δεδομένα.

Είναι αστείο να πούμε πως η επιλογή Τούντορ ήταν η νούμερο ένα για τον ΠΑΟΚ. Όπως γνωρίζουμε πως υπήρχαν κάποιες που ήταν πιο ψηλά από αυτόν, έτσι γνωρίζουμε πως ήταν και αρκετές στο περίμενε.

Σίγουρα δεν είναι εκτός προφίλ που έλεγε ο ΠΑΟΚ πως θα κινηθεί. Νέος, φιλόδοξος, που αντιλαμβάνεται ουσιαστικά πως ο ΠΑΟΚ τον επέλεξε για να είναι υπηρέτης του πρότζεκτ του και να φτιάξει το όνομά του μέσα από την επιτυχία αυτού.

Είναι ηλίθιο να πούμε πως δεν εμπεριέχει ρίσκο αυτή η επιλογή, είναι ηλίθιο να πιστεύουμε επίσης πως υπάρχει επιλογή χωρίς ρίσκο.

Αρχικά θα πρέπει να δούμε αν θα ολοκληρωθεί και τυπικά, αφού ο Σαββίδης δύο φορές άλλαξε αποφάσεις του τεχνικού διευθυντή. Μία με τον Πασιένσα, μία με τον Σάντος, οι δύο επιλογές του αποδείχτηκαν κωμικές και ο Άρνεσεν δεν είναι Βρύζας. Άρα ποντάρουμε σε αυτό το κομμάτι για να πιστέψουμε πως αυτή τη φορά θα γίνει του αθλητικού διευθυντή.

Ο Τούντορ θα φέρει έναν βοηθό και έτσι πρέπει και όλο το υπόλοιπο τιμ θα είναι του ΠΑΟΚ. Όπως έχει μαλλιάσει η γλώσσα μου και η πένα μου τόσο καιρό. Δεν μου αρέσει να έρχεται ο καθένας στην ομάδα και να περνάει τα δικά του. Να αλλάζει όλη η δομή της.

Ο Άρνεσεν πάει ξεκάθαρα με το ρεύμα και αυτό φαίνεται στην επιλογή του. Το ρεύμα στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο επιλέγει νεαρούς προπονητές που το αντιλαμβάνονται και τα παραδείγματα πετυχημένων τέτοιων είναι αρκετά. Σύντομα θα μας εξηγήσει γιατί κατέληξε στον Τούντορ.

Γράψαμε και για το ενδεχόμενο συνεργασίας με τον Βούκιτς. Και αυτός είναι ένα στέλεχος νεαρό σε ηλικία, που έχει φιλοδοξία να συνεχίσει να τρέφεται από το ποδόσφαιρο. Και ένα ακόμη στέλεχος που επηρεάζει τον Σαββίδη γνωρίζοντας ποδόσφαιρο εντός ομάδας, μόνο κακό δεν θα κάνει.

Αυτά για το ποδόσφαιρο. Πάμε στο μπάσκετ.

Εκεί ο ΠΑΟΚ καθάρισε τον συντοπίτη Άρη ο οποίος θα συνεχίσει να θυμάται τα μεγαλεία του παρελθόντος, τότε που οι μπασκεμπολίστες είχαν περισσότερες τρίχες από γηραιό ουρακοτάγκο που παίρνει ότι χειρότερο έχει βγει σε χημεία για να διατηρηθεί στη ζωή.

Δεν πειράζει, θα το ξεπεράσουν και αυτό τώρα που έχουν έναν νέο επενδυτή που δεν τον ξέρει κανένας και μοιάζει με τον Χρύσανθο. Θα έχουν να ασχοληθούν και αυτό το καλοκαίρι με κάτι, όμως με εμάς όχι δεν πρέπει να ασχοληθούν. Δεν πρέπει καν να μας κοιτάνε.

Τα παιδιά του Σούλη Μαρκόπουλου, μετά από μία περίοδο 55 επίσημων αγώνων έπιασαν πάλι το ταβάνι τους. Και πλέον μπαίνουμε σε μία κομβική περίοδο.

Ήρθε η ώρα ο Μπάνε, ο Γαλατσόπουλος, ο Σούλης και οι παίκτες, ο Τέλης, ο Σίφης στο μεγάφωνο και όλοι όσοι δίνουν την ψυχή τους εκεί μέσα, να βρούνε την συμπαράσταση του επενδυτή. Ο Σαββίδης είναι να μπει. Ας το αποφασίσει να μεγαλώσουμε το ταβάνι μας.

Άλλωστε το αξίζει αυτή η ομάδα και ο οργανισμός του ΠΑΟΚ πρέπει να είναι δίκαιος μαζί της.

ΥΓ Την φωτό την επέλεξα για τον κουμπάρο μου. Κέρδισε δέκα χρόνια σήμερα…