Ο ΠΑΟΚ κέρδισε την ΑΕΚ. Μία συνηθισμένη κατάσταση, όμως η είδηση δεν είναι αυτή. Δεν πρέπει άλλωστε να κρίνουμε με βάση το αποτέλεσμα. Αυτό είναι το ζητούμενο, όμως καμιά φορά αυτό αδικεί τη συνολική εικόνα ή την καλύπτει όπως έγινε πριν από λίγες μέρες στο Αγρίνιο.

Ο ΠΑΟΚ ήταν καλύτερος απ ότι περιμέναμε. Κανείς μας δεν περίμενε τέτοια εμφάνιση. Όποιος πει το αντίθετο, λέει απλά ψέματα.

Προσωπικά περίμενα κάτι τέτοιο σε κανά δίμηνο. Παρακαλούσα να βρούμε τρόπο να κερδίσουμε ΑΕΚ – ΟΦΗ και να πάμε στη διακοπή για να επιστρέψουν οι τραυματίες. Όμως ο Ράζβαν έκανε το θαύμα του. Ο ΠΑΟΚ παρουσιάστηκε εξαιρετικός νωρίτερα του αναμενόμενου.

Εννοείται πως κομβικός για την ισορροπία της ομάδας ήταν ο Ντούγκλας Αγκούστο. Στον ρόλο του Πέλκα του 2019, έδωσε αυτό που δεν μπορούσε σε καμία των περιπτώσεων ο Καγκάβα και παράλληλα τη δυνατότητα στον Μπίσεσβαρ να πάει εκεί που αισθάνεται καλύτερα στα 34 του χρόνια. Στα αριστερά.

Την ίδια στιγμή, εμφανίστηκε στη ζωή μας ο κανονικός Κούρτιτς, ο Σβαμπ φορμαρίστηκε μέσα από τα παιχνίδια και τα μπακ αν εξαιρέσουμε τον Τέιλορ του πρώτου ημιχρόνου, είχαν συνέπεια. Όλα αυτά, οδήγησαν το δίδυμο Μιχάι – Μιχαϊλίδη, σε ένα άνετο και χωρίς μεγάλη πίεση παιχνίδι. Όλα πήγαν ευνοϊκά.

Ο δρόμος είναι μακρύς ακόμη. Όμως η εμφάνιση το πρώτο πράγμα που δημιουργεί στο γκρουπ, είναι πίστη. Εμπιστοσύνη στα θέλω του προπονητή. Ισχυροποίηση της σχέσης όλων. Δέσιμο.

Ένας καλός μου φίλος μου έλεγε πως ο Λουτσέσκου θα έκανε πολύ πιο εύκολη τη ζωή του αν έπαιζε με τριάδα στα χαφ, βάσει του ρόστερ που διαθέτει. Εν τέλει το έκανε μέσα από τη χρησιμοποίηση του Αγκούστο στο δέκα, βρίσκοντας τρόπο εκεί που κανένας μας δεν είχε σκεφτεί. Γνωρίζαμε πως έχει σε εκτίμηση τον Βραζιλιάνο, αλλά όχι το πως σκέφτεται να τον χρησιμοποιήσει. Το έκανε δειλά – δειλά στη Τρίπολη για λίγο, τον ξεκίνησε στο Αγρίνιο, βασικός και στο ντέρμπι. Έτοιμο το εργαλείο.

Όταν μία ομάδα έχει αυτή την εικόνα χωρίς έξι βασικούς, αντιλαμβάνεται κανείς γιατί ο προπονητής είναι σε τοπ επίπεδο. Πραγματικά δεν θυμάμαι ποτέ τον ΠΑΟΚ να έχει τέτοια εικόνα, με τόσες απουσίες. Ειδικά το πρώτο ημίχρονο, ήταν για σεμινάριο.

Δεν είναι σημερινό συμπέρασμα αυτό που θα καταγράψω παρακάτω. Απλά θεωρώ πως έχει αποδειχτεί πως ΠΑΟΚ και Λουτσέσκου ταιριάζουν γάντι. Γιατί από τη μία υπάρχει ένας οργανισμός που τον αφήνει να δουλέψει στη καθημερινότητα χωρίς παρεμβάσεις και από την άλλη ο προπονητής ξέρει τα κουσούρια του οργανισμού και έχει μάθει να ζει με αυτά. Δε νομίζω πως υπάρχουν πολλοί προπονητές που θα μπορούσαν να δέσουν με τον σύλλογο.

Θυμάμαι αρχές Μαρτίου όταν η ΑΕΚ πίεζε τον Λουτσέσκου να υπογράψει σε αυτή. Με είχε λούσει κρύος ιδρώτας γιατί σκεφτόμουν το επίπεδο εσωστρέφειας που θα είχαμε αν είχε ολοκληρωθεί αυτό το φλερτ. Μάλλον έλουσε και τον Ιβάν ο ίδιος κρύος ιδρώτας τότε και λειτούργησε γρήγορα.

Πολλοί είναι αυτοί που αναρωτιούνται τι κάνει ο Λουτσέσκου και καταφέρνει αυτά που δείχνουν αδύνατα. Απλά είναι τα πράγματα. Έχει ένα τιμ που έχει μοιράσει τους ρόλους σωστά, άρτια καταρτισμένο σε όλα τα επίπεδα και ο ίδιος αφοσιώνεται στην διαχείριση του γκρουπ.

Είναι ενδιαφέρουσα προσωπικότητα, δεν θα πει ποτέ στον παίκτη ψέματα, θα τον βοηθήσει όχι μόνο στην ποδοσφαιρική του καθημερινότητα αλλά και στη προσωπική του ζωή αν χρειαστεί, θα συζητήσει μαζί του τα όσα πιστεύει για αυτόν, θα τον ακούσει όταν έχει κάτι ουσιαστικό να του πει και γενικά είναι η κολόνα της ομάδας σε όλα τα επίπεδα.

Και αυτό που αφορά εμάς του περίγυρου, ξέρουμε πως είναι υπηρέτης του κλαμπ και όχι της πάρτης του. Προσωπικά αρρωσταίνω όταν καταλαβαίνω πως κάποιος δουλεύει για τον εαυτό του και όχι για το σύνολο. Μία κακιά συνήθεια που υπάρχει κακά τα ψέματα στον ΠΑΟΚ παραδοσιακά.

Την Πέμπτη υπάρχει και άλλο παιχνίδι. Αυτό με τη Σλόβαν Μπρατισλάβας που θα κρίνει πολλά στον όμιλο. Προφανώς και δεν είναι εξασφαλισμένο το ότι η ομάδα θα είναι εξίσου καλή. Προφανώς και έχει να αντιμετωπίσει μία ομάδα με πολύ καλή επιθετική μετάβαση και καλή αμυντική οργάνωση. Το ότι πραγματικός ΠΑΟΚ εμφανίστηκε χθες, δεν σημαίνει πως αυτή τη στιγμή έχει διαμορφωθεί η μόνιμη εικόνα του.

Όμως αν μη τι άλλο, ξέρουμε πως σύντομα θα συμβεί και αυτό. Μέχρι τότε, απλά θα χρειαστεί να παίξει με μυαλό και ψυχή.

ΥΓ Να μην σας ανησυχεί που η ΑΕΚ και ο περίγυρός της προσπαθούν να βρούνε κοινά στοιχεία της χθεσινής φάσης με αυτή του 2018. Μερικά πράγματα διαμορφώνουν τον χαρακτήρα κάθε ομάδας. Στη προκειμένη περίπτωση, έχοντας αναπτύξει μία πελατιακή σχέση ακραίου βαθμού με τον ΠΑΟΚ, ψάχνουν από κάπου να πιαστούν. Πείθουν τον εαυτό τους για κάτι που δεν βλέπουν τα μάτια τους. Αυτό είναι άρρωστο εντελώς. Και με αυτή τη νοοτροπία δεν θα προκόψουν ποτέ. Είναι η ίδια νοοτροπία που έστειλε τα βέλη στη διαιτησία ενώ δέχτηκαν τρία γκολ από τον ΟΦΗ σε 15 λεπτά. Είναι η ίδια νοοτροπία που τους αλλάζει ψυχολογία κάθε τέταρτο. Είναι μία νοοτροπία που εμφανίζεται όταν σε κάποια φάση της ιστορίας σου, παίζεις με τη Ραφήνα και τη Μύκονο. Αφήστε τους στη μιζέρια τους.

Πολλές φορές αναρωτιέμαι, αν η λογική του ακραίου ρεαλισμού που εφαρμόζουμε κάποιοι δημοσιογράφοι του ΠΑΟΚ εδώ και αρκετά χρόνια, είναι καλή για το κλαμπ. Αν η διαμόρφωση μίας κοινής γνώμης μη προβατοποιημένης, είναι ο σωστός δρόμος παρότι έχει προσωπικό κόστος σε διάφορα επίπεδα.

Εν τέλει είναι. Και το πόρισμα προκύπτει βλέποντας το πως έχουν καταντήσει ΑΕΚ και ΠΑΟ, κλαμπ τα οποία ο περίγυρός τους έχει επιλέξει την υπερβολή και την ουτοπία.