Connect with us

ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ

Κάτι μυρίζει

Στον Πειραιά λειτουργούν σπασμωδικά και δείχνουν να αιφνιδιάζονται από τα γεγονότα. Γράφει ο Σταύρος Κόλκας

Σταύρος Κόλκας

Κάτι μυρίζει

Ο ΠΑΟΚ του Ράζβαν Λουτσέσκου είναι στη κορυφή παρέα με τον ΝΠΣ Βόλο του Αχιλλέα Μπέου, τον οποίο και αντιμετωπίζει μετά τη διακοπή. Υπάρχει ένα σοβαρό ενδεχόμενο δηλαδή να πάμε στο Καραϊσκάκη πρώτοι και χωρίς παρέα.

Ως λάτρης της απλής μαθηματικής σκέψης, της τετράγωνης μη συναισθηματικής λογικής, ποτέ δεν βγάζω γλώσσα. Απλά παρατηρώ αντιδράσεις. Γνωρίζω, έχω καταγράψει, όλα τα κουσούρια μας. Και αυτό το κάνω για να είμαι έτοιμος να αντιμετωπίσω σωστά τη σεζόν από την πλευρά μου. Ποτέ μα ποτέ από τότε που απέκτησα μία σχετική εμπειρία, δεν ονειροβατώ. Στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο άλλωστε, υπάρχουν κανόνες που πρέπει να σέβεσαι.

Θα σταθώ πάντως στο κομμάτι των παρατηρήσεων. Διακρίνω για παράδειγμα, έναν εκνευρισμό στο λιμάνι. Και αρκετές σπασμωδικές αντιδράσεις. Για παράδειγμα, το διπλό στη Πόλη επί της Φενέρ, ήταν μία πρώτης τάξεως ευκαιρία για τον καλό πατριώτη χωρίς ελληνική σημαία στα πλοία του, να πουλήσει λίγο από αυτό το υπνωτικό στους αφελείς. Ενώ το έχτισε καλά μία εβδομάδα, τα ΜΜΕ του χθες έκαναν επίθεση στον διαιτητή για το πέναλτι που έδωσε υπέρ της εθνικής. Μιλάμε για μαρς πέναλτι όχι αστεία. Το επόμενο στάδιο χεριού εντός περιοχής, ήταν να κάνει ο ένας αμυντικός μανσέτα και ο άλλος να καρφώσει.

Τελικά είναι πατριώτες μόνο για την πάρτη τους. Όταν μπαίνουν άλλοι στο κάδρο, δεν είναι έλληνες. Είναι απλά κομπάρσοι στο θέατρο της καθημερινότητας που έχουν στήσει και ανίκανοι να πλησιάσουν το … μεγαλείο τους.

Το άλλο παράδειγμα, είναι αυτό της τιμωρίας τους με κεκλεισμένων των θυρών απέναντι σε μας. Αρχικά μάλωναν μεταξύ τους για τα όσα έγιναν στο παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό, μετά τους έστησαν οι …εξυγιαντές. Με 240 πυρσούς αναμμένους στο γήπεδο, εμείς θα παίζαμε στη Γροιλανδία.

Γενικά φαίνεται να έχουν ένα χάος στο μυαλό τους. Τα εγκεφαλικά τους κύτταρα δείχνουν δυσλειτουργικά και αρχίζουν να αγχώνονται γιατί το έργο δεν τους πάει όπως περίμεναν. Φέτος θα έχουν ανταγωνισμό μάλλον. Η επιστροφή του Ράζβαν Λουτσέσκου δεν μετρήθηκε καλά στην αρχή, όπως και υπερεκτιμήθηκε η καλοκαιρινή εσωστρέφεια στον ΠΑΟΚ. Όμως αυτή είχε ως αποτέλεσμα όχι την ένταση, αλλά τη δημιουργία ενός κοινού συνειδητοποιημένου για το τι μπορεί και τι δεν μπορεί να κάνει η ομάδα του.

Αυτό που μου έρχεται από Πειραιά μεριά, είναι μία μυρωδιά. Μη φανταστείτε κάτι ευωδιαστό, αλλά ακριβώς το αντίθετο.

Στα δικά μας θέματα τώρα, είναι σαφές πως ο Ιβάν Σαββίδης έχει τεράστιο εκνευρισμό από κυβερνητικές συμπεριφορές. Και προφανώς ήρθε η ώρα να ασχοληθεί σοβαρά με αυτές. Το Καυτανζόγλειο και η υπόθεση του ΠΑΟΚ Β, δεν είναι η μοναδική. Υπάρχουν και άλλα πολλά.

Όμως για να αντιμετωπίσει ο Ιβάν αυτή την κατάσταση, πρέπει να το πάρει επιτέλους απόφαση. Ξέρει καλά και ο ίδιος, πως ο τόπος που αποφάσισε να επενδύσει, δεν είναι αρεστός σε αυτούς. Θα πρέπει να σπάσει αυγά για να πετύχει την ανατροπή.

ΣΧΟΛΙΑ

ΜΕΤΑΓΡΑΦΕΣ

Ολυμπιακός: Τελειώνει του Κασάμι

Φινάλε στο… σίριαλ

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΑΡΘΡΟΥ

Η επιστροφή του Παϊτίμ Κασάμι στον Πειραιά θα πραγματοποιηθεί κανονικά, όπως όλα δείχνουν.

Οι δύο πλευρές έχουν φτάσει σε συμφωνία κι ο Ελβετός αναμένεται να υπογράψει άμεσα το συμβόλαιό του, ώστε να είναι στη διάθεση του Μίτσελ με φόντο τη συνέχεια.

Ο Κασάμι ταλαιπωρήθηκε από μία θλάση τις προηγούμενες ημέρες, ωστόσο, αυτό που προκύπτει είναι πως τη δεδομένη χρονική στιγμή απομένουν οι υπογραφές για την ολοκλήρωση του deal με τον Ολυμπιακό.

 

 

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ

Αγάπα το πεπρωμένο σου

Υπάρχουν οι άνθρωποι που παλεύουν πάντα και δε λυγίζουν. Γράφει ο Άκης Σακισλόγλου

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΑΡΘΡΟΥ

Λίγο πριν τα μεσάνυχτα στην Πολυτεχνείου χθες βράδυ. Ανοίγω την πόρτα του ταξί και πριν πω καλησπέρα και «μισό λεπτό να βολέψω τις πατερίτσες», ακούω γνώριμη φωνή: «Καλώς τον Ακη».

Είναι ο Μ., ΠΑΟΚτσής δυο μέτρα «νταμάρι» και συνάδελφος από τα παλιά. Βολεύομαι άνετα στο πίσω κάθισμα με το πόδι στο σαλόνι.

- «Πού πάμε ρε Άκαρε;»
- «Ευκαρπία καρντάσι».
- «Πως το έπαθες ρε αγόρι μου», ρωτάει ο Μ. κι εγώ, σκασμένος από μέρες με την αργή αποθεραπεία μου, αρχίζω να του εξομολογούμαι ότι τσάκισα την κνήμη μου από μια απερισκεψία στο μηχανάκι, ταλαιπωρήθηκα, μού έβαλαν λάμα στο νοσοκομείο ενώ μπορούσαν και άλλη τεχνική με γρηγορότερη αποκατάσταση. Του παραπονιέμαι ότι σπάσανε τα νεύρα μου δυο μήνες τώρα και μπορεί να χρειαστεί άλλο τόσο, του λέω πως είμαι θυμωμένος και με μένα και με το σύστημα υγείας, ότι με έχουν συνέχεια στο «έλα σε 15 μέρες» σε σημείο που να ανησυχώ μήπως και δεν κολλήσει το κόκαλο και χρειαστώ κανένα νέο χειρουργείο…
Κάποια στιγμή, δεν ξέρω κι εγώ πώς μου έκοψε, σταματώ την ακατάσχετη γκρίνια μου περί ατυχίας ή «γιαλαντζί φιλοσοφίας» για το «πόσο γελάει ο θεός όταν σχεδιάζεις» και τον ρωτάω: «Εσύ τουλάχιστον όλα καλά ρε φίλε;»

……………………………………

Έπεσε μια σύντομη σιωπή. Λίγων δευτερολέπτων, όμως, γιατί και ο Μ. ήταν σκασμένος και ήθελε να μιλήσει.

Ηθελε να μου πει για τον καρκίνο του στο νεφρό που διέγνωσε κάπου το 2019. Για τον αγώνα του για ζωή που έδωσε και κέρδισε μέσα στην πανδημία.
Ήθελε να μου πει για την καθημερινή αγωνία του να είναι καλά, να δείχνει καλά, να παλέψει τις μεταστάσεις, τις παρενέργειες από τις θεραπείες, το φόβο του θηρίου που ανά πάσα στιγμή επιστρέφει γιατί δε χορταίνει να σε βλέπει απλώς πεσμένο. Θέλει και την ψυχή σου εκτός από το σώμα.

Δεν ξέρω πόσες μαλακίες του είπα μέχρι να φτάσουμε Ευκαρπία. Ο γελοίος παρλαπίπας με το πόδι στον γυψονάρθηκα και τον εγωισμό στο ζενίθ είχε μετατραπεί σε life coach από τα Lidl. Ανέβηκα στο σπίτι και δεν είπα κουβέντα. Έπεσα να κοιμηθώ και είδα το φιλαράκι στον ύπνο μου. Και τώρα που σας μιλώ τον βλέπω. Καθαρά μπροστά μου. Να μου λέει εκείνη την ατάκα που τον έκανε πέντε μέτρα ψηλό στα μάτια μου: «Ακη, όχι. Ποτέ δεν αναρωτήθηκα γιατί σε μένα. Είπα από την αρχή πως όπως συμβαίνει σε όλους, έτσι συνέβη και σε μένα».

Amor fati, έλεγε ο Νίτσε. «Αγάπα το πεπρωμένο σου». Λέω να πάρω τηλέφωνο τον Μ. να τον ρωτήσω τι κάνει το βράδυ της Κυριακής γιατί παίζει ΠΑΟΚ - Παναθηναϊκός στην Τούμπα και πολύ θα ήθελα να τον έχω δίπλα μου να κουβεντιάζουμε για το σύστημα του Λουτσέσκου, τις μεταγραφές που δεν έγιναν, το πρωτάθλημα που πήραμε μετά από 35 χρόνια… Να πιούμε έναν καφέ στα τσιμέντα και να προσποιηθούμε ότι η νίκη της ομάδας μας είναι το σημαντικότερο πράγμα στον κόσμο.

Υ.γ.: Ο καρκίνος είναι ακόμα μια ασθένεια. Ύπουλη, δύσκολη αλλά πλέον είναι κάτι που παλεύεται χάρη στην επιστήμη, στην τεχνολογία και στη δύναμη του ασθενούς. Εγώ το θαύμα το είδα χθες μπροστά μου, στο τιμόνι ενός ταξί να παλεύει για το μεροκάματο με αξιοπρέπεια και να κάνει σχέδια για τη ζωή.

Υ.γ.2: Η φωτογραφία είναι από τα γυρίσματα του ντοκιμαντέρ «Νοσταλγώντας το μέλλον» του Νικόλα Τριανταφυλλίδη. Έχοντας διαγνωστεί με καρκίνο, ο αγαπημένος σκηνοθέτης του «Ράδιο Μόσχα» και του «Αισθηματίες» και γιος του Χάρρυ Κλυνν, είχε έγνοια να αφήσει μια ταινία για τα 90 χρόνια της ομάδας του. Και την άφησε για να νοσταλγούμε κι εμείς με τη σειρά μας όσα ακόμα δεν ζήσαμε.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ

Το… σοκ του Μανωλά και το λιοντάρι (vid)

Παρουσίαση με δυσκολίες για τον Έλληνα στόπερ

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΑΡΘΡΟΥ

H παρουσίαση του Κώστα Μανωλά από τη Σάρτζα δεν εξελίχθηκε και τόσο... ομαλά για τον Έλληνα άσο.

Η Σάρτζα είχε ετοιμάσει ένα show, το οποίο περιελάμβανε κι ένα λιοντάρι, που έκανε δύσκολη τη ζωή του Μανωλά.

Σε ανύποπτη φάση, το λιοντάρι βρυχήθηκε κι όπως φαίνεται στο video, ο Έλληνας στόπερ τα... χρειάστηκε:

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Trending