“O ΠΑΟΚ παίρνει ακριβώς αυτό που αξίζει“. Αυτό γράφαμε περίπου έναν μήνα πριν κι αυτό καλούμαστε -δυστυχώς- να επαναλάβουμε και τώρα. Τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο.

Ο ΠΑΟΚ είναι “λίγος” σε όλα τα επίπεδα. Αγωνιστικά, πνευματικά, μέσα και έξω από τον αγωνιστικό χώρο. Μετά τον αποκλεισμό στην Ευρώπη από την Στεάουα, δημιουργήθηκε η αίσθηση πως έστω κι έτσι, έστω αυτό το ένα παιχνίδι την εβδομάδα θα έδινε στην ομάδα τη δυνατότητα να δείξει κάτι καλύτερο. Να διαχειριστεί την κατάσταση καλύτερα και να προχωρήσει.

Η εικόνα όμως στο γήπεδο, είναι πλέον αποκαρδιωτική. Μηδέν στα ντέρμπι, μηδέν στα ματς-τελικούς -με ελάχιστες εξαιρέσεις- και τώρα, μία εικόνα σοκαριστική. Το παιχνίδι στην Athens Kallithea δεν ξεπερνιέται… Ο ΠΑΟΚ εκτέθηκε σε όλα, σε κάθε επίπεδο. Μηδέν δημιουργία, επικίνδυνος στα μετόπισθεν, καμία αυτοσυγκέντρωση. Ο Τσάλοφ μοιάζει να είναι αλλού και… αστοχεί σε αγκωνιά λες και δεν έχουμε μπει στην εποχή του VAR όπου ελέγχονται τα πάντα, ο Μεϊτέ κάνει μαρκάρισμα στη γωνία της περιοχής χωρίς κανέναν απολύτως λόγο.

Όλα στο μηδέν… Ο Στέλιος Μαλεζάς και οι παίκτες του έστησαν ένα απίστευτο πάρτι, απέναντι σε μία ομάδα που έμοιαζε ανήμπορη να κάνει το οτιδήποτε κι αυτό δε δικαιολογείται για κανέναν λόγο και με κανέναν τρόπο. Καμία απουσία, τίποτα. Ο ΠΑΟΚ ήταν κάκιστος, ήταν προβληματικός, ήταν ανησυχητικά θλιβερή η εικόνα που παρουσίασε και πραγματικά, αν πάει έτσι και στα πλέι οφ, δε θα έχει καμία απολύτως τύχη.

Δεν ξέρω πόσες φορές ψάξαμε φέτος, όλοι μας, να βρούμε το restart. Μετά από κάθε μεγάλη “σφαλιάρα”, υπήρχε η αίσθηση πως ο Λουτσέσκου και οι παίκτες του θα έβρισκαν τον τρόπο να “απαντήσουν” στο γήπεδο, όπως έγινε πολλές φορές τα προηγούμενα χρόνια, ωστόσο, φέτος δε λειτουργεί ούτε αυτό. Η ομάδα, όχι απλά δε σηκώνει κεφάλι, αλλά μοιάζει να βυθίζεται όλο και περισσότερο.

“Όταν μια ομάδα παίζει άσχημα και στα δύο ημίχρονα η ευθύνη είναι δικιά μου. Λυπάμαι και ντρέπομαι για το αποτέλεσμα. Δεν έχω άλλες εξηγήσεις“, είπε χθες ο προπονητής του ΠΑΟΚ και είναι αλήθεια, πως οριακά όλοι μας αδικούμε την Athens Kallithea με την στάση μας. Η ομάδα του Λουτσέσκου ήταν αυτή που θεωρητικά έπρεπε να έχει τον έλεγχο, αλλά δεν έχασε απλά το παιχνίδι. Το κέρδισαν οι γηπεδούχοι και μάλιστα με τρόπο εμφατικό. Εξέθεσαν τους αντιπάλους τους και ο Παβλένκα δεν ήταν σε τόσο καλή κατάσταση, το κοντέρ θα έγραφε κι άλλο.

Έχουμε γράψει πολλές φορές, πως ο ΠΑΟΚ είναι καλώς ή κακώς ένα κλαμπ, που νομοτελειακά πληρώνει κάθε του λάθος, από το πιο μικρό μέχρι και το πιο μεγάλο. Έτσι πληρώνει από το ξεκίνημα αυτής της σεζόν, όσα έγιναν το καλοκαίρι. Πήρε την απόφαση να παίξει τότε με την τύχη του και τα αποτελέσματα τα βλέπουμε κάθε εβδομάδα στο γήπεδο. Η ομάδα, αυτή, δεν ήταν φτιαγμένη για παίζει 2 παιχνίδια την εβδομάδα, αλλά τώρα μοιάζει ανήμπορη να διαχειριστεί ακόμη και το ένα και το χειρότερο από όλα, δεν είναι ότι απλά βιώνει μία προβληματική σεζόν. Είναι το γεγονός ότι υπάρχει ένα μεγάλο ερωτηματικό για την επόμενη, με πολλά-πολλά ανοικτά μέτωπα.

Μπορεί να αλλάξει κάτι; Για την ώρα, ο Λουτσέσκου και οι παίκτες του έχουν μπροστά τους ένα διάστημα χωρίς αγωνιστικές υποχρεώσεις για να δουλέψουν, να ανασυνταχθούν και να κάνουν τα βασικά. Να καθαρίσουν το μυαλό τους, από τον πρώτο μέχρι και τον τελευταίο και να σώσουν ό,τι μπορεί να σωθεί. Ακολουθούν ντέρμπι, μεγάλα ματς και ένας στόχος, γιατί το τι θα συμβεί στα πλέι οφ, θα επηρεάσει και το καλοκαίρι.

Υ.Γ.: Είναι ξεκάθαρο πως ο Μεϊτέ είναι στο επίκεντρο και προφανώς, υπάρχει μεγάλος εκνευρισμός για τον Γάλλο και την εικόνα του. Κι εγώ η ίδια αδυνατώ να καταλάβω πλέον το γιατί παίζει, όσο παίζει και κυρίως, αισθάνομαι πως όλη αυτή η διαχείριση μπορεί να δημιουργήσει σημαντικό θέμα σε πολλά διαφορετικά επίπεδα.

Υ.Γ. 2: “Ίσως κάποιοι από εμάς να είμαστε εξαντλημένοι από τον μεγάλο αριθμό που υπάρχει αυτή την περίοδο. Μπορεί να είναι κουρασμένοι να δουλεύουν μαζί μου και να ακούν τα ίδια και τα ίδια. Μέρα με τη μέρα“, είπε λίγο μετά την ήττα από την Athens Kallithea ο Ραζβάν Λουτσέσκου και είναι ξεκάθαρο πως κι αυτό δεν ήταν τυχαίο. Όσοι τον γνωρίζουν, ξέρουν πως δε μιλάει τυχαία και ίσως να είναι κι αυτό ένα δείγμα του ψυχισμού και της σκέψης του σε αυτή τη φάση.