Connect with us

ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ

"Ανδριανόπουλε έχεις μια δεύτερη ευκαιρία".

Ανοιχτή επιστολή στον Ανδρέα Ανδριανόπουλο, με αφορμή την "επίθεση" που εξαπέλυσε εναντίον του Ιβάν Σαββίδη, χαρακτηρίζοντάς τον μεταξύ άλλων "Ρωσοπόντιο εξολοθρευτή", έστειλε ο επίτιμος πρόεδρος της ΠΟΠΣ, Στέφανος Τανιμανίδης.

Στέργιος Αναστασιάδης

"Ανδριανόπουλε έχεις μια δεύτερη ευκαιρία".

Αυτή, αναφέρει: “Προς τον κ. Ανδρέα Αδριανόπουλο Θεσσαλονίκη 10-3-2016.

Αξιότιμε κύριε, παίρνω αφορμή να σας γράψω, από το χαρακτηρισμό «Ρωσοπόντιος», που σε επιστολή σας αποδώσατε σε συμπατριώτη μου.

Από σειρά τεκμηριωμένων ιστορικών στοιχείων επιστημόνων, που έχουν δει το φώς της δημοσιότητας, σας είναι γνωστό ότι λόγω των «Ρωσοτουρκικών» πολέμων από το 1735 μέχρι το 1917, χιλιάδες Έλληνες του Πόντου, λόγω των βίαιων γεγονότων που διαδραματιζόταν στις περιοχές που ζούσαν, στην προσπάθειά τους να σωθούν, μετακινήθηκαν στις περιοχές κυρίως του Καυκάσου και της Ν.Ρωσίας.

Οι μετακινήσεις αυτές εντάθηκαν από το 1914-1923, περίοδο που τα τραγικά γεγονότα που διαδραματίστηκαν από τους Νεότουρκους και τους Κεμαλιστές σε βάρος των Ελλήνων του Πόντου, είχαν σαν απολογισμό 353.000 χιλιάδες αθώα θύματα.

Ενώ στην συνέχεια, μετά την συνθήκη της Λοζάνης, την χωρίς τη θέλησή τους εγκατάλειψη από μέρους τους ότι για 2.500 χιλιάδες χρόνια δημιούργησαν οι πρόγονοί τους στον ιστορικό Πόντο και την μετακίνησή τους στην μητροπολιτική Ελλάδα και την ομόθρησκη Ρωσία.

Θα σας είναι ασφαλώς γνωστό, ως έγκριτου μελετητή στο παρελθόν της ιστορίας του Κομμουνισμού, ότι μετά την Οκτωβριανή επανάσταση και το κλείσιμο των συνόρων της Ε.Σ.Σ.Δ., οι χιλιάδες των συμπατριωτών μας εγκλωβίστηκαν στις περιοχές όπου είχαν εγκατασταθεί.

Λόγω όμως της αδιαφορίας που υπέδειξαν για την τύχη τους οι Ελληνικές κυβερνήσεις όλα αυτά τα χρόνια μέχρι το 1981, οι χιλιάδες συμπατριώτες μας ήταν ουσιαστικά αδύνατον να επικοινωνήσουν με τους συγγενείς και τους συμπατριώτες τους που είχαν εγκατασταθεί και ζούσαν στην Ελλάδα.
Στα χρόνια αυτά, όπως θα γνωρίζετε, παρόλο που Στάλιν και Μπέρια απαγόρευσαν την διδασκαλία της Ελληνικής γλώσσας, έκλεισαν ελληνικές κοινότητες και εκκλησίες και έστειλαν στην εξορία στα βάθη της Σιβηρίας χιλιάδες συμπατριώτες μας, αφήνοντας πίσω τους 50 χιλιάδες νεκρούς, αυτοί παρά το όποιο υψηλό τίμημα πλήρωναν, κράτησαν ζωντανή την Ελληνική εθνική τους συνείδηση, ήθη και έθιμα της πατρίδας, αλλά και την ποντιακή διάλεκτο.

Ενώ όπου κλήθηκαν από τις εκάστοτε εξουσίες του συστήματος, να επιλέξουν μεταξύ θρησκείας και γλώσσας, ή αλλαγή της ιθαγένειας στο διαβατήριο τους, για να τους δοθεί δουλειά ή το δικαίωμα για ανώτατες σπουδές, επέλεξαν συνειδητά παρά τα όποια προβλήματα τους δημιουργούσε αυτή τους η επιλογή, να παραμείνουν προσκολλημένοι στην διατήρηση της «Ορθόδοξης χριστιανικής πίστης» και στο διαβατήριο τους να κρατήσουν το χαρακτηρισμό, «Ιθαγένεια -Ελληνική».

Παρόλο που στο σπίτι μας συχνά, αλλά χαμηλόφωνα πάντοτε ο πατέρας μου μας διηγείτο ιστορίες από την παραμονή στα παιδικά του χρόνια στο Βατούμ και έκανε αναφορά στους συγγενείς μας στην Ρωσία, είχα την ευκαιρία από το 1987, την περίοδο της περεστρόικα, να τους επισκεφτώ κατ επανάληψη και να τους συναντήσω στις περιοχές όπου ζούσαν (Ρωσία ,Γεωργία, Τσάλκα, Αμπχαζία, Ουκρανία , Κριμαία, Καζακστάν ,Αρμενία  να τους γνωρίσω από κοντά και να συζητήσω μαζί τους.

Στις συναντήσεις αυτές, με τον Οδυσσέα, τον Αχιλλέα ,τον Ηρακλή ,τον Λεωνίδα, τον Περικλή, τον Αριστοτέλη, τον Αλέξανδρο, τον Ξενοφώντα, την Ελλάδα ,την Πατρίδα, την Αθηνά, την Ιφιγένεια, την Μαρία, την Παρθένα, την Σουμέλα, την Ελένη, τον Γαβριήλ, τον Μιχάλη, τον Γιάννη, τον Γιώργο, τον Ιορδάνη, τον Χρήστο, τον Αναστάση και όλους τους άλλους φίλους και τις φίλες με τα παράξενα αυτά «ξενικά» ονόματα, αναζητούσαμε ,ουτοπικά μάλλον όπως αποδείχτηκε στην συνέχεια, βιώσιμες προτάσεις για να σχεδιαστεί μια εθνική πολιτική στήριξης και ενίσχυσης των ξεχασμένων για δεκαετίες Ελληνικών κοινοτήτων ,σε μια προσπάθεια και της διατήρησης της πολιτιστικής τους αυτονομίας.

Αποκορύφωμα αυτής της προσπάθειας των συμπατριωτών μου, ήταν το «Πανσοβιετικό Συνέδριο των Ελληνικών Κοινοτήτων» που πραγματοποιήθηκε το 1991 στο Σότσι, που δυστυχώς όμως παρόλη την επιτυχία και τα ουσιαστικά αποτελέσματα που είχε, οι αποφάσεις του δεν μπόρεσαν να υλοποιηθούν, γιατί την ίδια περίοδο υπήρξε η διάσπαση της Ε.Σ.Σ.Δ. και η κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού, με τα γνωστά και για τους Έλληνες των χωρών της Ε.Σ.Σ.Δ. αποτελέσματα.

Η κυβέρνηση εκείνης της εποχής, 1990-1993, στην οποία από όσο θυμάμαι συμμετείχατε και εσείς, εβδομήντα χρόνια μετά την πλήρη εγκατάλειψη στην τύχη τους από το Ελληνικό κράτος, 500 χιλιάδες Ελλήνων με ξεχωριστές δεξιότητες, υψηλή μόρφωση, αλλά και ιδιαίτερη πολιτιστική παρουσία σε αυτές τις περιοχές, αντί να συζητήσει μαζί τους και να χαράξει μια σοβαρή εθνική πολιτική όπως τις επισημάναμε τότε, με προγράμματα παιδείας, ιστορίας γλώσσας, πρόσβασης στα ελληνικά κρατικά Μ.Μ.Ε., κ.λ.π., με στόχο την υποστήριξη και αξιοποίηση τους, ώστε να αποτελέσουν γέφυρα φιλίας και συνεργασίας με τους λαούς και τις χώρες που ζούσαν, αφού τους βάπτισε ως παλινοστούντες ,τους προσκάλεσε χωρίς κανένα σοβαρό πρόγραμμα, να εγκατασταθούν στην Ελλάδα ως φτηνά εργατικά χέρια.

Για το σκοπό αυτό δημιούργησε το Ε.Ι.Υ.Α.Π.Ο.Ε., προσλαμβάνοντας 500 και πλέον χιλιάδες εργαζόμενους με συνολικό κόστος λειτουργίας του περί τα 4 δις δραχμές για την αποκατάσταση τους και με προφανή στόχο την εκλογική εκμετάλλευση τους!

Θέλω να σας ενημερώσω ότι ανάμεσά σε αυτούς που ήρθαν, εκτός από τις χιλιάδες παραδοσιακές εργατικές πολύτεκνες ποντιακές οικογένειες με ριζωμένες βαθιά αρχές για την πατρίδα, την ορθοδοξία ,την ιστορία, την παιδεία και τον πολιτισμό μας, ξεχωριστές προσωπικότητες που συνέχισαν την παράδοση της παρουσίας και της προσφοράς συμπατριωτών μας που έζησαν και έδρασαν στην Ρωσία προς όφελος της πατρίδας, όπως ο αρχηγός της Ελληνικής επανάστασης Αλέξανδρος Υψηλάντης, οι Φιλικοί Ξάνθος Τσακάλωφ και Σκουφάς, ήταν και ο αρχιμουσικός και μαέστρος της κρατικής ορχήστρας της Μόσχας, Οδυσσέας Δημητριάδης, ο φιλόσοφος Ακαδημαϊκός Θεοχάρης Κεσσίδης, ο αρχαιολόγος με τις μοναδικές παγκόσμιας σημασίας ανασκαφές και αποκαλύψεις και σε περιοχές του Αφγανιστάν, στους δρόμους του Αλέξανδρου, Βίκτωρ Σαρηγιαννίδης, ο αστροναύτης Θεόδωρος Γιουρτζίκιν, αλλά και τόσοι άλλοι άξιοι συμπατριώτες μας.

Γι΄ αυτό και κατάφεραν, παρά τα προβλήματα, με την στήριξη χιλιάδων ποντίων, που είχανε έρθει και αυτοί πρόσφυγες το 1922 στην Ελλάδα, αλλά και φιλοποντίων, να σταθούν στα πόδια τους, να ενταχτούν στο κοινωνικό σύνολο, να εργασθούν, να καρπίσουν και να μας δώσουν μια νέα γενιά νέων Ελλήνων μορφωμένων και δημιουργικών και έτσι να αποτελέσουν αυτή την εικοσαετία «χρυσή βροχή» για την πατρίδα, που τόσο πολύ δοκιμάζεται τα τελευταία χρόνια.

Γι΄ αυτό είμαι ξεχωριστά περήφανος για όλους αυτούς τους συμπατριώτες μου, που διατήρησαν κάτω από αντίξοες όσο και σκληρές συνθήκες, ζωντανή την Ελληνική εθνική τους συνείδηση, χαρακτηριζόμενοι συχνά ως «Έλληνες» στις χώρες που ζούσαν.

Τους κατανοώ όμως απόλυτα που σήμερα αιφνιδιάζονται, αλλά και θυμώνουν όταν στην Ελλάδα ανιστόρητοι συμπολίτες τους, αλαζόνες, μικρόψυχοι, δειλοί, επιπόλαια και με ευκολία, αν όχι στοχευμένα, τους χαρακτηρίζουν πότε από τα Μ.Μ.Ε. και πότε με δημόσιες απαξιωτικές αναφορές που κάνουν ,ως «ξένους» και «Ρωσοπόντιους». Γι αυτό και συχνά τους ακούμε να τραγουδούν, τους στίχους.

«ΣΑ ΞΕΝΑ ΕΙΜΑΙ ΕΛΛΗΝΑΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΞΕΝΟΣ». Κ. Αδριανόπουλε προσπάθησα να σου θυμίσω την ιστορία των συμπατριωτών μας, ελπίζοντας ότι θα κατανοήσεις το λάθος σου και θα έχεις μια δεύτερη ευκαιρία να το αποκαταστήσεις Όχι να σε πείσω για το αυτονόητο. Δηλαδή το πόσο Έλληνες είναι οι συμπατριώτες μου από τις χώρες της πρώην Ε.Σ.Σ.Δ. Γιατί όπως γνωρίζεις η Ελληνικότητα δεν μετριέται με το μέτρο η το χιλιόμετρο του κάθε Αδριανόπουλου .

«Με της καρδιάς τη δύναμη μετριέται και με αίμα. Είναι παιδεία, ιστορία, πολιτισμός αλλά και καθημερινός τρόπος ζωής. Γιατί δεν κινδυνεύουμε, όπως έλεγε ο Μάνος Χατζηδάκης, από αυτούς που δεν μας μοιάζουν, αλλά από αυτούς που μας περιφρονούν»

ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΤΑΝΙΜΑΝΙΔΗΣ

Συγγραφέας: Επίτιμος Πρόεδρος της Π.Ο.Π.Σ.: ΡΩΣΟ-ΠΟΝΤΙΟΣ
Εξ ευάνδρου Ίμερας του Πόντου και του Βατούμ της Γεωργίας”.

ΣΧΟΛΙΑ

ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ

Στους δρόμους για την αποχώρηση Κούγια (vid)

Πανηγυρισμοί για την αλλαγή σελίδας

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΑΡΘΡΟΥ

Πριν λίγη ώρα έγινε γνωστό πως ο Αλέξης Κούγιας μεταβίβασε τις μετοχές της ΑΕΛ που ο ίδιος κατείχε.

Ο νέος ιδιοκτήτης των Θεσσαλών είναι ο Αχιλλέας Νταβέλης, με τον κόσμο της ομάδας να βγαίνει στους δρόμους για να πανηγυρίσει αυτή την εξέλιξη.

Οι οπαδοί της ΑΕΛ βγήκαν σε πλατεία της πόλης δημιουργώντας συνθήκες γιορτής για την αλλαγή σελίδας της ομάδας, καθώς δεν ήταν λίγες οι φορές που είχαν έρθει σε κόντρα με τον Αλέξη Κούγια για τον τρόπο που ασκούσε διοίκηση, όσο και για τους χαρακτηρισμούς του προς μια μερίδα του κόσμου.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ

Παρελθόν από την ΑΕΛ ο Κούγιας

Μετά από εφτά χρόνια που είχε την ομάδα στα χέρια του

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΑΡΘΡΟΥ

Σε νέα εποχή ύστερα από εφτά χρόνια μπαίνει η ΑΕΛ, καθώς ο Αλέξης Κούγιας μεταβίβασε τις μετοχές της ομάδας.

Η ΑΕΛ έχει πλέον νέο ιδιοκτήτη, με τις μετοχές να περνούν στα χέρια του Αχιλλέα Νταβέλη, πρόεδρο του ομίλου Animus και της 21admedia.

Τις επόμενες μέρες μάλιστα θα υπάρξει και κοινή συνέντευξη τύπου των δύο αντρών για να αναπτύξουν το θέμα της μεταβίβασης των μετοχών.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Preseason

Λουτσέσκου: «Δεν είστε εδώ για να κάνετε σόου»

Οι ατάκες του Ρουμάνου στους παίκτες του για την επιθετική τακτική

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΑΡΘΡΟΥ

Ο Ραζβάν Λουτσέσκου δεν επιτρέπει σε καμία περίπτωση να επαναπαυτούν οι ποδοσφαιριστές του, δίνοντας τους διαρκώς οδηγίες για το πως θέλει να κινούνται στον αγωνιστικό χώρο.

«You must score. You are not here for the show… You don’t relax before you score» ήταν χαρακτηριστικά τα λόγια του Ρουμάνου προς τους παίκτες του Δικεφάλου. «Πρέπει να σκοράρετε. Δεν είστε εδώ για να κάνετε σόου...Δεν μπορείτε να επαναπαυτείτε αν δεν σκοράρετε» δηλαδή, όπως μεταφράζονται αυτά.

Έτσι θέλει ο Λουτσέσκου να γίνεται η δουλειά όσο αφορά την επιθετική τακτική. Σε μια προπόνηση πάντως που είναι αφιερωμένη γενικά στην τακτική με τον προπονητή του ΠΑΟΚ να δείχνει εμμονή με την διαγώνια κάλυψη για αυτούς που αμύνονται όταν χάνεται η μπάλα.

Ουσιαστικά δηλαδή, θέλει οι παίκτες του να μάθουν να ανακτούν γρήγορα την μπάλα όταν χάνεται η κατοχή και γενικά να αμύνονται σωστά. Συμμετέχει μάλιστα και ο ίδιος στην εκτέλεση των ασκήσεων μιλώντας ακατάπαυστα στους παίκτες του για να του περάσει αυτά που θέλει.

Αποστολή Άπελντοορν: PAOK24

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Blog

Trending