«Αυτός είναι ο ΠΑΟΚ. Λυπάμαι πάρα πολύ που βλέπω τη μισοάδεια αίθουσα, αλλά κι αυτό αποτέλεσε ένα τμήμα του σεναρίου. Θέλαμε να κάνουμε όσο μπορούμε πιο ταπεινά την εκδήλωση. Θα βγάλω τα δικά μου συμπεράσματα. Όλη αυτή η σύντομη απόσταση της σύντομης ζωής μου στον ΠΑΟΚ, είναι να μελετάω για να βγάλω τα συμπεράσματα. Η σημερινή μέρα είναι ιδιαίτερη για όλους μας, για όσους έχουμε στην καρδιά μας το έμβλημα του ΠΑΟΚ. Για τον καθένα που υποτάχθηκε για ολόκληρη τη ζωή του στην εμβληματική φιγούρα του δικέφαλου αετού. Για μένα είναι μεγάλη τιμή, να βρίσκομαι σήμερα μπροστά σας, μπροστά σε ανθρώπους που έδωσαν την ψυχή τους, επένδυσαν τον κόπο, το χρόνο, τα χρήματα, τη ζωή τους. Αισθάνομαι μεγάλη περηφάνια όταν λογίζομαι τους προγόνους μας, που στάθηκαν ιδρυτές της ομάδας μας. Ταυτόχρονα νιώθω και ανείπωτο πόνο, αναλογιζόμενος τα νεαρά παιδιά που έδωσαν τις φωνές τους για να φωνάξουν τελευταία φορά ΠΑΟΚ.

Βλέπουμε την ένδοξη ιστορία της ομάδας, βλέπουμε ένα σύλλογο που γιγαντώνεται περισσότερο από αυτά που του στερήθηκαν παρά από αυτά που του προσφέρθηκαν. Έτσι διαμορφώθηκε και σκληραγωγήθηκε ο χαρακτήρας μας. Έτσι και σήμερα όπως και πάντα, εμείς δεν υποχωρούμε στον αγώνα μας για τα δικαιώματά μας, για τη δικαιοσύνη και την αξιοπρέπεια. Αισθάνομαι μεγάλη ευθύνη, ότι εσείς, η μεγάλη οικογένεια του ΠΑΟΚ μου έχει εμπιστευθεί τα ηνία της ένδοξης ποδοσφαιρικής ομάδας. Η προσπάθεια μου να γίνω ηγέτης αυτής της οικογένειας ήταν όνειρο. Μεγάλωσα διαβάζοντας με δέος για την Κωνσταντινούπολη. Νιώθω ρίγος, όταν έστω και νοερά μεταφέρομαι στις γειτονιές της Πόλης. Αναπολώ του Έλληνες που παρά τις αντιξοότητες δε «σπάσανε» και διατήρησαν τη μοναδικότητά τους και έθεσαν τις βάσεις της ιδεολογίας του ΠΑΟΚ, η οποία σήμερα δένει όλους μας τις κοινές ρίζες.

Σήμερα η ομάδα του ποδοσφαίρου που ιδρύθηκε στις αρχές του 20ου αιώνα από τους πρόσφυγες, κατέκτησε όχι μόνο την Ελλάδ, αλλά έγινε γεγονός παγκόσμιο για μερικούς. Το παράδειγμα των προγόνων μας μου δίνει επιμονή για την επίτευξη των στόχων μας. Τιμώ όσους προσέφεραν τη ζωή τους στην ομάδα, του παίκτες, τους προπονητές, τους υπαλλήλους ης ομάδας και βεβαίως το πιο δυναμικό χώρο της ομάδας, τους φιλάθλους. Η αφοσίωση σας στα ασπρόμαυρα δεν έχει όρια. Εμείς σήμερα τιμούμε την ιστορία μας και ταυτόχρονα ανοίγουμε τη νέα εποχή του ΠΑΟΚ. Θέτουμε φιλόδοξους στόχους τους οποίους θα πραγματοποιήσουμε.

Τι ονειρεύομαι εγώ; Εγώ βλέπω τον ΠΑΟΚ να συμμετέχει με ίσους όρους στο δίκαιο και έντιμο ελληνικό ποδόσφαιρο και βεβαίως θα το καταφέρουμε! Εγώ βλέπω τον ΠΑΟΚ ως σύγχρονη ομάδα με ανεπτυγμένη υποδομή και θα το κάνουμε! Εγώ βλέπω τον ΠΑΟΚ στην ελίτ του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου και εμείς θα το πετύχουμε! Και το πιο σημαντικό, εγώ βλέπω τον ΠΑΟΚ ενωμένο, όταν όλα τα μέλη της μεγάλης οικογένειας μας θα σέβονται και θα τιμούν την ιστορία της ομάδας. Όταν οι ποδοσφαιριστές θα γίνουν ένας ενιαίος οργανισμός που θα αποκρούει όλες τις επιθέσεις και παρόλες τις δυσκολίες να φτάσει στις κορυφές. Είμαι απόλυτα βέβαιος ότι είναι στις δυνάμεις μας. Τότε ο ΠΑΟΚ θα είναι πραγματικά μεγάλος και δυνατός.

Μέχρι εκείνη τη μέρα, όσο με κρατούν οι δυνάμεις μου, υπόσχομαι ότι θα πράξω ότι είναι στο χέρι μου για να κάνω τα όνειρα μας πραγματικότητα. Ξέρετε, μόλις είχα συνδέσει τη ζωή μου με τον ΠΑΟΚ, άρχισαν να με ρωτούν τη διεύθυνση της ομάδας για να στείλουν συγχαρητήρια και χαιρετισμούς. Εγώ τους απαντούσα, Θεσσαλονίκη, Τούμπα. Τότε με ρωτούσαν πιο συγκεκριμένα. Κι εγώ τους απαντούσα, η διεύθυνση είναι η καρδιά μου και οι καρδιές των εκατομμυρίων ΠΑΟΚτσήδων.

Πάντα θα είμαι πιστός στα κοινά μας ιδανικά. Βρήκα τον εαυτό μου στον ΠΑΟΚ. Περηφάνια. Αντίσταση. Όνειρο. Κατάκτηση. Αυτά είναι τα ιδανικά του πραγματικού ΠΑΟΚ. Μόνο μαζί θα μπορέσουμε να ανοίξουμε μαζί, τη νέα, χρυσή εποχή της ομάδας μας. Σας καλώ όλους μαζί, να χειροκροτήσουμε το μεγαλείο που οραματίστηκαν το 1926 οι ιδρυτές μας. Σας καλώ να τιμήσουμε τη μνήμη όσων έφυγαν στη διαδρομή, αλλά συνεχίζουν.

Δίνω το λόγο μου, θα σας χαρίσω τη χαρά. Σας δίνω το λόγο του Πόντιου που δεν πετάει ποτέ ταλόγια του στον αέρα. Θα δώσω τη χαρά στην Τούμπα, πιστέψτε το αυτό!»