Οι επίσημες αγωνιστικές υποχρεώσεις της Κυπελλούχου γυναικείας ομάδας χάντμπολ του ΠΑΟΚ ξαναρχίζουν στις 2 Απριλίου και οι παίκτριες της Γρηγορίας Γκόλια προετοιμάζονται ώστε να επανέλθουν ακόμα καλύτερες για την κατάκτηση και του πρωταθλήματος.

Η διεθνής πίβοτ του Δικεφάλου, Ελισάβετ Μάστακα, παραχώρησε μια πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη στο PAOK24, μιλώντας για τη δύσκολη συνέχεια, τη σχέση με τον κόσμο και όχι μόνο.

 
Πόσα χρόνια είσαι στον ΠΑΟΚ; Πώς βλέπεις την προσπάθεια της φετινής ομάδας και ποιο το ατού της;

Είμαι 3 χρόνια στον ΠΑΟΚ. Γνωρίζω πολύ καλά τον ΠΑΟΚ και τη φιλοσοφία του και έχω τη χαρά να τον υπηρετώ μέσα από την ομάδα μας. Η ομάδα φέτος είναι πιο πλήρης από τις δυο προηγούμενες χρονιές που βρίσκομαι εγώ εδώ. Σε κάποιες θέσεις ειδικά έχουμε πολύ βάθος πάγκου. Μπορεί η καθεμία από μας να παίξει εξίσου καλά και επίσης έχουμε διάρκεια στο παιχνίδι μας. Τουλάχιστον προσπαθούμε να έχουμε διάρκεια και πιστεύω αυτό είναι το ατού μας.

Περιέγραψε μας την καθημερινότητά σου. Τι άλλο κάνεις παράλληλα με το χάντμπολ;

Επειδή το άθλημά μας είναι ερασιτεχνικό, δύσκολα μπορείς να τα βγάλεις πέρα μόνο με το χάντμπολ. Οπότε σχεδόν όλες οι κοπέλες, πέρα από τις φοιτήτριες έχουν και μια εργασία. Εγώ για παράδειγμα δουλεύω καθημερινά σε μια δική μας οικογενειακή επιχείρηση, συνδυάζοντας εργασία και προπόνηση. Τις περισσότερες φορές μάλιστα δουλεύω και το Σάββατο και απευθείας πάω στον αγώνα. Αυτή είναι η καθημερινότητά μου. Πολλές φορές ζορίζομαι για να τα προλάβω όλα, είμαι στα όριά μου αλλά επειδή μ’αρέσει αυτό που κάνω, το χαίρομαι που το ζω, προσπαθώ να παίρνω μόνο τα θετικά. Προσπαθώ να μη βγάζω κούραση και να μη μεταφέρω τα προβλήματα του ενός στο άλλο.

Άρα προφανώς έχει πολύ μεγάλη αξία όταν έρχεται ένας τίτλος όπως ο φετινός και αποτελεί δικαίωση των κόπων σου.

Είναι μια επιβεβαίωση για όλους τους κόπους μου, για όση προσπάθεια κάνω καθημερινά όχι μόνο εγώ αλλά και κάθε μια κοπέλα που βρίσκεται στην ίδια θέση με μένα.

Πόσο θέλατε και περιμένατε τον φετινό τίτλο ειδικά με τον τρόπο που χάθηκε πέρυσι; Ποιο είναι το κλίμα στην ομάδα μετά την κατάκτηση του Κυπέλλου;

Το πόσο το θέλαμε φάνηκε από την ψυχή και το πάθος που έβγαλε όλη η ομάδα στη διάρκεια του αγώνα. Το κλίμα είναι ίδιο με πριν γιατί και πριν τον τελικό δείχναμε την ίδια σιγουριά ότι θα το πάρουμε αλλά πάντα πρέπει να αποδεικνύεις στο γήπεδο ότι είσαι καλύτερη ομάδα. Η κατάκτηση του τροπαίου μας έκανε να νιώσουμε ακόμα καλύτερα και αυτή τη στιγμή είμαστε καλά. Συνεχίζουμε στους ίδιους ρυθμούς και ακόμα περισσότερο για να πετύχουμε και το δεύτερο στόχο μας.

Η διακοπή σας βοήθησε ενόψει της συνέχειας της Β΄φάσης του πρωταθλήματος;

Η διακοπή ήρθε σε ένα καλό σημείο. Χρειαζόμασταν λίγες μέρες ξεκούραση για να κάνουμε και κάποια άλλα πράγματα. Αλλά ήταν μέσα στον προγραμματισμό η διακοπή οπότε είχαν κανονιστεί και το πρόγραμμα και οι προπονήσεις. Μας δόθηκε η ευκαιρία να κάνουμε μια μίνι προετοιμασία, να διορθώσουμε ό,τι περισσότερο μπορούμε στο παιχνίδι μας, να βάλουμε καινούργια στοιχεία σε αυτό και να εμφανιστούμε ακόμα καλύτερες μετά από ένα μήνα διακοπής.

Ποιο πιστεύεις ότι θα είναι το «κλειδί» στους τελικούς με τη Νέα Ιωνία;

Θα παίξει μεγάλο ρόλο η ψυχή που θα δώσουμε. Πέρα από το γεγονός ότι πρέπει να κάνουμε τα λιγότερα λάθη, να είμαστε συγκεντρωμένες, θα πρέπει να παίξουμε σαν το κάθε παιχνίδι να είναι το τελευταίο. Πρέπει να κερδίζουμε έστω και με μισό γκολ.

Μετά τη δραματική ισοπαλία με τη Νέα Ιωνία στην Αθήνα είστε πιο κοντά στο πλεονέκτημα της έδρας;

Είμαστε πιο κοντά. Δεν ξέρω αν θα γίνει αλλά τουλάχιστον επειδή η Νέα Ιωνία θεωρούσε ότι αυτή είναι το φαβορί, άρχισε πλέον να μας κοιτάει πιο σοβαρά και μετά το Κύπελλο και μετά την ισοπαλία στην έδρα τους. Μην ξεχνάτε ότι βρισκόμασταν πίσω στο παιχνίδι στην Αθήνα με 7 γκολ και καταφέραμε να ισοφαρίσουμε και νομίζω ότι μας κοιτάνε πλέον με περισσότερο φόβο.

Πώς κρίνεις το επίπεδο του ελληνικού πρωταθλήματος και τι χρειάζεται κατά τη γνώμη σου για να γίνει πιο ελκυστικό;

Μιλάμε για ένα πρωτάθλημα όπου δυο ομάδες μόνο μπορούν να διεκδικήσουν τίτλο. Έχουμε φτάσει σε επίπεδο να παίζουμε σε πρωτάθλημα που αποτελείται από 7 ομάδες. Δεν μπορώ να πω ότι το επίπεδο είναι ανεβασμένο καθώς οι περισσότερες ομάδες έχουν πολλά προβλήματα. Υπάρχει έλλειψη ανταγωνισμού και απ’ ότι καταλαβαίνω κάθε χρόνο τα πράγματα γίνονται και χειρότερα. Θα γίνουν κάποιες αλλαγές την επόμενη χρονιά ώστε να αυξηθούν οι ομάδες αλλά το θέμα είναι να γίνουν και ανταγωνιστικές. Δεν έχει νόημα να πηγαίνουμε και να κερδίζουμε εύκολα τα ματς. Δεν βελτιωνόμαστε έτσι.

Αν είχες τη δυνατότητα σε ποιο πρωτάθλημα θα ήθελες να αγωνιστείς;

Θα ήθελα να πάω ή στη Γερμανία ή στη Γαλλία. Καμία σχέση βέβαια με το ελληνικό πρωτάθλημα το οποίο δεν μπορεί να συγκριθεί ούτε με την τρίτη κατηγορία της Γερμανίας. Εκεί είναι όλοι επαγγελματίες όσο δεν πάει ενώ εδώ πολλοί μας αντιμετωπίζουν ως κάτι χειρότερο από ερασιτέχνες. Πολλά πράγματα λείπουν στις ομάδες. Από ομοσπονδία μέχρι βασικά πράγματα…

Πέρα από τις γενικές συνθήκες, σαν παίκτριες του ΠΑΟΚ είστε ικανοποιημένες από το επίπεδο οργάνωσης στην ομάδα και την προσπάθεια που γίνεται από τη διοίκηση; Την ιδιαίτερη «συμπάθεια» του Ιβάν Σαββίδη απέναντί σας πώς τη βλέπεις;

Είχαμε την τύχη να έρθει να μας παρακολουθήσει από κοντά στον ημιτελικό και μας χαροποίησε ιδιαίτερα. Γίνεται μεγάλη προσπάθεια από τη διοίκηση με προσωπικές ενέργειες να βοηθήσουν την ομάδα στα πάντα αλλά και εμείς πιστεύω τους ανταμείβουμε με τον καλύτερο τρόπο. Μέχρι στιγμής είμαστε «κυρίες».

Ο κόσμος έχει αναγνωρίσει την προσπάθειά σας και αυτό φάνηκε και στον τελικό αλλά στα ματς του πρωταθλήματος που έχετε «πιστούς» ακόλουθους. Πώς βλέπεις αυτή τη σχέση; Είστε ικανοποιημένες από την ανταπόκριση του κόσμου;

Κάθε χρόνο η σχέση με τον κόσμο γίνεται ακόμα καλύτερη σε σημείο που θα έρθουν όλο και περισσότεροι, θα πάρουν ένα διαρκείας, θα μας βρουν στο δρόμο και θα μας συγχαρούν. Ακόμα και προσωπικά μηνύματα μας στέλνουν! Μάλιστα υπάρχουν και συγκεκριμένοι σύνδεσμοι και φίλαθλοι που μας ακολουθούν και στα εκτός. Π.χ αν παίζουμε στο Αμύνταιο, θα έρθουν οι σύνδεσμοι των Γρεβενών, των Ιωαννίνων και της Κοζάνης και θα είναι εκεί μαζί μας. Το ίδιο και στη Θεσσαλονίκη. Η μεγαλύτερη στιγμή που κατάλαβα την αγάπη του κόσμου και πόσο θέλει να μας στηρίξει ήταν όταν πήραμε το Κύπελλο και κάναμε το γύρο της Τούμπας στο ημίχρονο του αγώνα. Ο κόσμος μας χειροκροτούσε όρθιος σαν να περίμενε να πάρει τέτοιες χαρές ακόμα και από τα μικρότερα τμήματα του Α.Σ. και χαιρόμαστε που είμαστε σε θέση να τους τις δώσουμε γιατί από ΠΑΕ και ΚΑΕ είναι λίγο δύσκολα αυτή την περίοδο… Η ομάδα νιώθει πολύ ΠΑΟΚ και όσο μπορούμε προσπαθούμε να ταυτιζόμαστε με τον κόσμο. Όσο μπορούμε και νικάμε και τιμάμε τη φανέλα αυτό το συναίσθημα γίνεται ακόμα μεγαλύτερο.