Σημαντικό πράγμα στη ζωή το να είσαι ταπεινός και προσγειωμένος. Να μην έχεις έπαρση. Ο Τολστόι έλεγε: «ο άνθρωπος μοιάζει με ένα κλάσμα όπου στον αριθμητή μπαίνει ο πραγματικός εαυτός του και στον παρονομαστή η ιδέα που έχει ο ίδιος γι αυτόν». Κοινώς: η μεγάλη ιδέα για τον εαυτό μας μειώνει την αξία μας.

Στην Τούμπα χθες έπαιζαν δυο ομάδες με καλά και κακά στοιχεία. Στην αρχή μιας προσπάθειάς τους. Ποδοσφαιρικά μιλώντας, και τα δύο πρότζεκτ έχουν το ενδιαφέρον τους γιατί ο ΠΑΟΚ του Λουτσέσκου υπόσχεται την μεγάλη επιστροφή στα πρωταθλήματα και η ΑΕΚ του Μιλόγεβιτς και του αυξημένου μπάτζετ «ανοίγει τη βεντάλια» των διεκδικητών και δίνει χρώμα. Η ομάδα που κέρδισε τελικά στην αναμέτρηση ήταν ένα κλάσμα με σημαντικό αριθμητή και μικρό παρονομαστή. Αυτή που έχασε είχε επίσης μεγάλο αριθμητή αλλά και μεγάλο, μεγαλύτερο απ’ ότι θα έπρεπε παρονομαστή. Το αποτέλεσμα το είδαμε όλοι στο χορτάρι.

Ο ΠΑΟΚ μετά την Λίνκολν, τον Αστέρα και τον Παναιτωλικό… ξανανίκησε. Μόνο τυχαίο δεν είναι αυτό. Οι τρεις πρώτες νίκες ήταν ΚΑΙ τυχερές. Ήταν μια επιβράβευση επιμονής και σοβαρότητας. Η χθεσινή επί της ΑΕΚ ήταν, όμως, πέρα για πέρα δίκαιη. Θα μπορούσε να είναι και μεγαλύτερη. Ήταν μια επιβράβευση αυτογνωσίας, χαρακτήρα και τελικά «ποδοσφαιρικής αξίας».

Είναι απολύτως λογικό η Δευτέρα να μας βρίσκει ως οργανισμό σε πελάγη ευτυχίας. Επιβράβευση είναι και αυτό για τους τρεις ολόκληρους μήνες ανησυχίας και προβληματισμού τόσο για την ενίσχυση που ήταν μικρότερη των προσδοκιών μας όσο και για την εικόνα της ομάδας στο χορτάρι που ήταν χειρότερη του επιτρεπτού για τα δεδομένα του ΠΑΟΚ. Ο εκνευρισμός κρατήθηκε σε λογικά επίπεδα, οι αποτυχίες αντιμετωπίστηκαν, η γκρίνια δεν κόστισε, μάθαμε να κάνουμε υπομονή και πλέον το κουμπί γύρισε, το σκουφί έγινε ζακέτα και η συνέχεια αναμένεται με αισιοδοξία.

Η στιγμή αυτή της θετικής αύρας και του ενθουσιασμού είναι μάλλον η κατάλληλη για να σημειώσουμε το αυτονόητο: «την αξία που ΤΩΡΑ πιστώνουμε σε παίκτες και προπονητή αλλά και στον Ιβάν Σαββίδη, οφείλουμε να την θυμόμαστε και όταν (και αν) προκύψουν «στραβές» πέραν του αναμενόμενου. Και είναι νομοτελειακό πως θα προκύψουν αφού, παρά την εμφατική επικράτηση επί της φιλόδοξης ΑΕΚ, ούτε τα κενά καλύπτονται ως διά μαγείας, ούτε τα προβλήματα σταματούν. Αγώνες γίνονται, τραυματισμοί θα υπάρχουν, υποχρεώσεις με εθνικές ομάδες, τιμωρίες. Το σερί αγώνων σε Ελλάδα και Ευρώπη μπορεί να φέρει και ήττες. Εδώ θα είμαστε να τις εξηγούμε, να μας διδάσκουν και να χαμηλώνουν τον παρονομαστή μας ώστε τελικά η πραγματική αξία του κλάσματος που λέγεται ΠΑΟΚ να μεγαλώνει κι όχι να μικραίνει. Άλλωστε για να μεγαλώσει ο ΠΑΟΚ ξαναφέραμε αυτόν τον προπονητή. Για να γευτούμε χαρές ανάλογες του αήττητου νταμπλ τού δώσαμε τα κλειδιά. Ο Λουτσέσκου είναι ήδη ο πιο πετυχημένος προπονητής στην ιστορία του ΠΑΟΚ. Και συνεχίζει.

Για τους χθεσινούς μας αντιπάλους τα λόγια είναι περιττά. Ήρθαν στην Τούμπα απίστευτα «ψηλωμένοι» και πίστεψαν ότι θα κερδίσουν χωρίς μόχθο. Και δε βρέθηκε ένας να τους ρωτήσει πού αποδίδουν την αισιοδοξία τους με δεδομένη την τόσο κακή παράδοση που έχουν μαζί μας επί χρόνια πλέον. Ούτε το ότι έφαγαν τρία γκολ σε δεκατέσσερα λεπτά στην Κρήτη τους προβλημάτισε, ούτε το ότι παραλίγο να μην κερδίσουν την Λαμία στο ΟΑΚΑ. Δεν είναι κακή ομάδα η ΑΕΚ και θα δυσκολεύει κάθε Κυριακή κάθε αντίπαλο. Αρκεί να αρχίσει να σέβεται την ιστορία της και το κοινό της. Όταν ψάχνεις δικαιολογία για την τραγική σου εικόνα κι όταν τρισήμιση χρόνια μετά «την κλοπή του αιώνα» παραμένεις «πονηρός» και δεν παραδέχεσαι, τότε μοιραία θα συμβεί αυτό που λέει και ο «αδελφός» Σταύρος Κόλκας: «θα συναντήσεις το κάρμα σου».

Υ.γ.: Το θέμα πέρασε λίγο στο ντούκου γιατί ο ΠΑΟΚ είχε πολλά αγωνιστικά προβλήματα στην περίοδο της διεθνούς έκθεσης αλλά καλό είναι κάποιοι να γνωρίζουν ότι τα θυμόμαστε όλα. Θυμόμαστε πως ο Βαγγέλης Μαρινάκης έκανε επίδειξη δύναμης πριν λίγες μέρες στη Θεσσαλονίκη. Αλώνιζε στην πόλη μαζί με υπουργούς. Έφαγε και ήπιε παρουσία αστυνομικών δυνάμεων. «Μαγάρισε» τοπόσημα της πόλης και εγχώριους παράγοντες. Έστησε εκπομπές με τα ΜΜΕ που διαθέτει και κατάφερε να «περάσει» δικούς του πολιτικούς, απαξιώνοντας άλλους που ανήκουν στην οικογένεια του ΠΑΟΚ. Οκ. Το παίζουμε «χαζοί με επιτυχία» αλλά δεν ξεχνάμε ούτε ποιοι είναι αυτοί με τους οποίους συναγελάστηκε, ούτε και ότι το καταφέρνει για δεύτερη φορά, μετά τη ΔΕΘ του 2019. Ας μην ξεχνάμε πως ο μεγαλομέτοχος του βασικού αντιπάλου του ΠΑΟΚ έχει βγει ανοιχτά και έχει στηρίξει την συγκεκριμένη κυβέρνηση. Ακόμα και επώνυμα το πρωί των εκλογών, παραβιάζοντας τη μυστικότητα της ψηφοφορίας. Η δική μας πλευρά, πάλι, παραμένει στη σιωπή. Δεν διαφωνούμε ντε και καλά με αυτήν την επιλογή των χαμηλών τόνων. Αρκεί να μην εκληφθεί ως αδυναμία.

Υ.γ.2: Ήρθε η ώρα να ανοίξει η θύρα 4. Με έναν ωραίο και κιμπάρικο τρόπο. Όπως ξέρουν καλά να ολοκληρώνουν τις δράσεις τους τα παιδιά στην κερκίδα.