O ΠΑΟΚ είναι μάχη και θυσία

Γράφει ο Νίκος Μοσχοβίτης

Ο τίτλος του κειμένου, είναι ατάκα του Πάμπλο Γκαρσία. Το «επιτρέπεται να πέσεις, επιβάλλεται να σηκωθείς» το επικαλείται μέχρι και ο Τσακαλώτος πλέον, οπότε ας κάνουμε όλοι μια προσπάθεια, να προβάλλουμε αυτή τη φράση του Ουρουγουανού… Την είχε πει σε εκείνη τη συνέντευξη που είχε δώσει, κατά την αποχώρηση του από τον ΠΑΟΚ ως παίκτης.

Αυτή η ατάκα, είναι όλος ο μπασκετικός ΠΑΟΚ αυτής της σεζόν. Την ευκαιρία να το διαπιστώσουν την είχαν ακόμα και αυτοί που ήρθαν μία φορά στο Παλατάκι με τον Άρη και μπορεί να μην ξαναέρθουν φέτος.

Οι αδυναμίες αυτού του ρόστερ, είναι ξεκάθαρες. Φάνηκαν και χθες, με τη μνημειώδη αστοχία από το τρίποντο, με τα πολλά λάθη, με το πρόβλημα στην οργάνωση (που δε μπορεί, κάποια στιγμή θα διορθωθεί με μια σωστή αλλαγή). Ε και;

Ακόμα και έτσι, αυτός ο ΠΑΟΚ κέρδισε μια ομάδα που μπορεί να έχει το τριπλάσιο μπάτζετ, αλλά καλύτερη από αυτόν, δεν είναι. Θέλει μεγάλη προσπάθεια για να το πετύχεις αυτό. Να έχεις αρκετά χρήματα για να κάνεις μια ομάδα και να μην έχεις εναλλακτικό πλάνο, ούτε και παίκτες, απέναντι σε μια άμυνα που ξέρει να κλείνει καλά τη ρακέτα της.

Όσους νόμους που… μιλάνε να εφεύρεις, για όσα λάβαρα και ταβάνια να φωνάξεις (για να ακουστείς), όσα θελήματα θεού και αν ψάχνεις, στο τέλος της ημέρας, βλέπεις αυτόν που έχει τρεις φορές μικρότερο μπάτζετ από σένα να σε έχει κερδίσει ήδη δις. Καταλαβαίνεις ότι έχετε τους ίδιους στόχους στη σεζόν και Φεβρουάριο μήνα, είναι από πάνω σου στη βαθμολογία. Σημασία, βέβαια, έχει που θα είναι ο καθένας τον Μάιο-Ιούνιο και όχι τώρα, αλλά όταν ζεις στις αυταπάτες, η συνειδητοποίηση της πραγματικότητας είναι σκληρή.

Ο Πέινερς που πέρασε μία πολύ δύσκολη εβδομάδα, έκανε τρομερή προσπάθεια, παρά την αστοχία που είχε και αυτός. Ο Μαργαρίτης που στα 35 του, είχε ένα σοβαρό τραυματισμό που τον άφησε εκτός τρεις μήνες, κάνει comeback σε ένα παιχνίδι που η ομάδα του, τον είχε περισσότερο ανάγκη από ποτέ. Ο Κόνιαρης όλο και «ωριμάζει» όλο και περισσότερη ενέργεια βγάζει, όλο και πιο έτοιμος σου δείχνει να αρπάξει τις ευκαιρίες.

Ο Σάιμπερτ, μπορεί να έχασε πολλά σουτ, μπορεί να έκανε παιδιάστικα λάθη, αλλά το μεγάλο σουτ στο τέλος, το έβαλε. Ο Τσόχλας, ο Χρυσικόπουλος, ακόμα και αυτοί που έπαιξαν λίγο (Μιλιένοβιτς, ΜακΦάντεν, Γλυνιαδάκης) όλοι, για όσο τους αναλογούσε, έδωσαν ότι είχαν. Πολύ ή λίγο, το έδωσαν όμως. Και αυτό, τις περισσότερες φορές είναι αρκετό.

Ο Κλάντον είναι ειδική περίπτωση και μια… ιστορία μόνος του. Πραγματικά, όλες οι άλλες ομάδες της Α1, ακόμα και οι δύο μεγάλοι, έχουν τέτοιο ψηλό; Αθλητικός δεν είναι. Ψηλά δεν πηδάει. Παιχνίδι από πικ εν ρολ δεν έχει. Πολύ ψηλός για τη θέση του δεν είναι. Εν ολίγοις, όλα τα στοιχεία που καλούνται να έχουν οι «σύγχρονοι» ψηλοί, του λείπουν. Ε, πως γίνεται να είναι ο καλύτερος σέντερ του πρωταθλήματος; Μόνο με το μυαλό του, μόνο με τον τρόπο που τον στοχεύει ο ΠΑΟΚ και φυσικά μόνο με την πρωτόγνωρη έφεση στο ριμπάουντ.

Αυτός ο ΠΑΟΚ, λοιπόν, είναι μάχη και θυσία. Μπορεί να χάσει από δικά του λάθη, από οποιονδήποτε αντίπαλο, όπως έχει γίνει μέσα στη σεζόν και μπορεί και να ξαναγίνει. Με συγκεκριμένες δυνατότητες, με συγκεκριμένο ταλέντο, αλλά με πολύ μεγάλη προσπάθεια, από όποιον και να είναι στο παρκέ, με ότι μπορεί να δώσει.

Και με πρώτο, αυτόν που είναι στον πάγκο. Με τα καλά του και τα «στραβά» του. 41 ΠΑΟΚ-Αρης έχει ζήσει ως προπονητής, έχει κοουτσάρει σχεδόν… 700 αγώνες στην καριέρα του και όμως, ο Σούλης Μαρκόπουλος ζει τον καθένα, σα να είναι ο πρώτος του.

Υ.Γ.: Το Παλατάκι εκτός από πολύ κόσμο το Σάββατο, ήταν και έδρα ξανά. «Καυτή» ατμόσφαιρα, ωραίο κλίμα και πολλή… υπομονή. Είδες τι σου κάνει η θετική αύρα; Οι παίκτες του Μαρκόπουλου, έχαναν λέι απ, έχαναν όλα τα τρίποντα, αλλά αντί για μουρμούρα, έπαιρναν χειροκρότημα και εμψύχωση. Το αυτοτρολάρισμα στο τέλος, εννοείται πως δε μας κάνει καμία εντύπωση…

Υ.Γ. 2: Ακολουθούν δύο ωραία παιχνίδια με την Παρτιζάν (και ανάμεσα τους ένα δύσκολο με τον Απόλλωνα στην Πάτρα). Ο ΠΑΟΚ σίγουρα στη ρεβάνς στο Βελιγράδι, θα βρει ένα κατάμεστο γήπεδο και μια πολύ «ασπρόμαυρη» ατμόσφαιρα. Έστω και σε μικρότερο βαθμό, το ίδιο αναμένεται να γίνει και την Τετάρτη στο Παλατάκι. Αν τον γήπεδο έχει ανάλογη εικόνα με το Σάββατο, αυτός ο ΠΑΟΚ, μπορεί να πάρει το προβάδισμα για την πρόκριση. Άλλωστε, έχει αποδείξει, ότι δε φοβάται κανέναν.