Της Ελλάδος τα παιδιά

Του ΝΙΚΟΥ ΜΟΣΧΟΒΙΤΗ

Μέσα Νοεμβρίου, ο ΠΑΟΚ έπαιζε ένα ντέρμπι με τον συμπολίτη στην έδρα του, το οποίο ήταν σχεδόν οριακό. Η ομάδα αυτή και ο προπονητής της, νιώθουν μία πίεση εδώ και καιρό και είναι ξεκάθαρο ότι αυτή η πίεση, τους βγαίνει αρνητικά στο παρκέ. Φάνηκε σε προηγούμενα παιχνίδια, φάνηκε και χθες στην τέταρτη περίοδο.

Τι επέλεξε να κάνει ο Παπαθεοδώρου; Το προφανές. Εμπιστοσύνη στους Έλληνες, που έχουν ξαναπαίξει αγώνες όπως ο χθεσινός και μπορούν να διαχειριστούν την ατμόσφαιρα σε ένα γήπεδο που έχει 5.000 κόσμο. Έστω και δύσκολα, με πολύ άγχος, η νίκη ήρθε.

Ο Χρυσικόπουλος με το μεγάλο τρίποντο στο τέλος έμεινε στο παρκέ σχεδόν 23 λεπτά. Ο Τσόχλας που παρότι ήταν άστοχος, έδωσε 6 ασίστ σε 24 λεπτά συμμετοχής. Ο Μαργαρίτης με 11 πόντους, 6 κλεψίματα, 1 τάπα και… τρία χέρια όπως είπε ο Παπαθεοδώρου, έπαιξε σχεδόν 27 λεπτά. Ο Κόνιαρης που έδωσε 8 ασίστ σχεδόν 29. Ο Κατσίβελης που ήταν μετριότατος επιθετικά χθες, 24.30. Ο Ζάρας 18.

Με αυτούς πήρε τη νίκη ο ΠΑΟΚ. Και φυσικά, με τον Τζόουνς, ο οποίος για άλλα πράγματα ήρθε το καλοκαίρι και σε κάθε παιχνίδι, δίνει πολλά περισσότερα στο παρκέ. Έχει τρομερή νοοτροπία που δε συναντάς εύκολα σε Αμερικανούς που παίζουν στην Ευρώπη και αυτό είναι προς τιμήν του. Μπορεί η διαπίστωση μας να είναι βιαστική, αλλά το δείγμα είναι μεγάλο και ειδικά για το συγκεκριμένο παίκτη, που έχει τα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά στο παιχνίδι του, ο ΠΑΟΚ ίσως θα έπρεπε ήδη να ξεκινήσει τις διαδικασίες για να τον κρατήσει και την επόμενη σεζόν.

Δεν ξέρουμε αν ο Παπαθεοδώρου έκανε την ανάγκη φιλοτιμία και λόγω της εξέλιξης με τον Ντίλαρντ, της απώλειας του Κρουμπάλι και της ανετοιμότητας του Χαραλαμπόπουλου, Τσόχλας και Χρυσικόπουλος στα τελευταία ματς, αλλά και ο Μαργαρίτης τον τελευταίο μήνα, έχουν ξαναβρει χώρο στο rotation και ρόλο μέσα στην ομάδα. Η ουσία είναι ότι οι συγκεκριμένοι παίκτες, με τα θετικά και τα αρνητικά τους και ανάλογα με τον αντίπαλο που αντιμετωπίζουν, τις περισσότερες φορές, ξέρουν τι πρέπει να κάνουν για να βοηθήσουν την ομάδα τους.

Ειδικά ο Τσόχλας και ο Μαργαρίτης, που δεν έχουν να αποδείξουν τίποτα σε κανέναν, αξίζουν ένα παραπάνω credit, γιατί στη θέση τους, άλλοι παίκτες με τη δική τους εμπειρία, μπορεί να αντιδρούσαν διαφορετικά, αν έβρισκαν εξ’ ανάγκης θέση στο rotation. Αυτοί, έχουν την ομάδα πάνω από όλα, κάτι που (πρέπει να) αναγνωρίζεται από όλους μέσα στον ΠΑΟΚ.

Back to basics, λοιπόν, τουλάχιστον σε αυτό το σημείο της σεζόν για τον ΠΑΟΚ. Άλλα σχέδια το καλοκαίρι, άλλη προετοιμασία, άλλοι παίκτες με σημαντικό ρόλο τουλάχιστον στα χαρτιά. Διαφορετική κατάσταση τώρα, περισσότερη εμπιστοσύνη και χρόνος σε όλους τους Έλληνες του ρόστερ, διαφορετικό μπάσκετ. Η προσθήκη του Αμερικανού στην περιφέρεια είναι κομβική, αλλά τέτοια ώρα, τέτοια λόγια, Νοέμβριο μήνα και με το πορτοφόλι του ΠΑΟΚ. Η ελπίδα είναι, όποια επιλογή γίνει, να μη γίνει με παρόμοια λογική με αυτή του Τρις. Σε παρόμοια φάση ήταν και τότε η ομάδα και τώρα ψάχνει παίκτη ξανά.

Υ.Γ.: Είναι πραγματικά πολύ κρίμα, ένας άνθρωπος με την ιστορία του Παναγιώτη Γιαννάκη στο ελληνικό μπάσκετ και με όλα αυτά που αντιπροσωπεύει το όνομα του στο άθλημα, μετά από ένα τέτοιο παιχνίδι, να μιλάει για διαιτησία. Η χθεσινή τριάδα, έπαιξε λίγο έδρα, όπως κάνουν σχεδόν όλοι οι διαιτητές στα ντέρμπι. Το ίδιο έκαναν και στο παιχνίδι του Κυπέλλου με τον Άρη γηπεδούχο. Ούτε ο Άρης έχασε από λάθη διαιτητών χθες, ούτε ο ΠΑΟΚ έχασε στο Κύπελλο από λάθη διαιτητών. Κι επειδή, έγινε τόση κουβέντα για εκείνη τη φάση με τον Μπελ και τον Παπαθεοδώρου, που ο προπονητής του ΠΑΟΚ ήταν εντός του αγωνιστικού χώρου και ο Αμερικανός έχασε τη μπάλα, να θυμηθούμε πρόπερσι τον Πρίφτη, που παραλίγο να κάνει… τάπα σε ένα τρίποντο του Τσόχλα στο Αλεξάνδρειο;