Δια πάσαν νόσον…

Από τις πρώτες στιγμές που αρχίσαμε να σχηματίζουμε άποψη για αυτή την ομάδα της νέας σεζόν, σημειώναμε πόσο μεγάλη σημασία έχουν οι νίκες, ειδικά στην αρχή που ακόμα ψάχνεται. Ήρθαν από νωρίς δύο ήττες από Δόξα Λευκάδας και Ρόσα Ράντομ και μάλιστα, από αυτές που αφήνουν… λεκέ στη φανέλα. Δύσκολο να τις διαχειριστούν νέοι και χωρίς πολλές παραστάσεις παίκτες.

Και όμως ο ΠΑΟΚ αντέδρασε και μάλιστα εκεί που τον περίμεναν ελάχιστοι. Στο εκτός έδρας ντέρμπι με τον Άρη. Σε παιχνίδι που είχε 14 χαμένες βολές και 21 λάθη. Ακολούθησε η νίκη επί της Ουσάκ, παρά τα 27 λάθη. Και ήρθε και η νίκη επί του Απόλλωνα Πάτρας, με το νικητήριο τρίποντο του Σάιμπερτ, απέναντι σε μια ομάδα που σούταρε σε όλο το παιχνίδι, με το εξωφρενικό (όπως είπε κι ο Χρυσικόπουλος) 60% έξω από τα 6.75 σχεδόν σε όλη τη διάρκεια του αγώνα.

Πλην της νίκης επί του Κολοσσού Ρόδου, οι άλλες τρεις, ήταν κάπως οξύμωρες, με βάση την εικόνα των αγώνων. Δεν είναι εύκολο να κερδίζεις με 27 λάθη στο ένα ματς, με 23 και 14 χαμένες βολές στο άλλο και με τον αντίπαλο να είναι τόσο εύστοχος από το τρίποντο, στο τρίτο.

Ο ΠΑΟΚ θωρακίζει την πανοπλία του για τα δύσκολα που έχει μπροστά του, αρχής γενομένης από το αυριανό παιχνίδι στην έδρα της Βαρέζε. Ακολουθεί ταξίδι, Λαύριο, η Βιλερμπάν στο Παλατάκι, όπως και η ΑΕΚ. Είναι δύο απαιτητικές εβδομάδες και με αυτά που έχουμε δει ως τώρα, σίγουροι δε μπορούμε να είμαστε για τίποτα.

Επίσης σίγουροι δε μπορούμε να είμαστε για το πότε θα δούμε, αυτό το ρόστερ να παίζει σύμφωνα με τις δυνατότητες του. Ο Χρυσικόπουλος το προσδιόρισε κάπου κοντά στο Δεκέμβριο. Μπορεί ως τότε, οι «ανορθογραφίες» αυτού του ρόστερ, που βλέπουμε εμείς (και δε γίνεται να μην τις βλέπουν οι άνθρωποι του ΠΑΟΚ) να έχουν διορθωθεί. Ως τότε, ας είναι καλά ο Λίνος με τον Τσόχλα, συγκεντρωμένος ο Κλάντον και Μπράιαντ, Σάιμπερτ να συνεχίσουν ανοδικά.

Για τον Τέιλορ, αρχίζει να χάνεται η ελπίδα ότι μπορεί να προσφέρει, για τον Μιλιένοβιτς είναι ξεκάθαρο πως όταν δε βρίσκει ανοικτό γήπεδο, δε μπορεί να κάνει και πολλά και στο πέντε εναντίον πέντε έχει πολλά θέματα. Πέινερς και Γλυνιαδάκης έχουν υποστηρικτικό ρόλο ως τώρα και με την επιστροφή του Μαργαρίτη, αναμένεται να βρεθεί περισσότερη ισορροπία. Ο Κόνιαρης, τουλάχιστον σε αυτή τη φάση, βρίσκει κυρίως ρόλο στην άμυνα και όσο περισσότερο είναι στο παρκέ, τόσο το καλύτερο για αυτόν.

Μπορεί το πρόγραμμα να ζορίζει σε αυτές τις δύο εβδομάδες, μπορεί το σερί των νικών να σταματήσει και οι εμφανίσεις να παραμείνουν μέτριες, αλλά οι νίκες δίνουν χρόνο και ηρεμία.

Νίκες λοιπόν, δια πάσαν νόσον και πάσαν… (δικό σας)