Πέταξε (άλλους) δύο μήνες

Είναι πλέον τέτοιο και το εύρος των αγώνων, μετά την αλλαγή στον πάγκο της ομάδας, που μπορούν σιγά-σιγά να βγαίνουν κάποια συμπεράσματα. Οριστικά συμπεράσματα, δε μπορούν να βγαίνουν για κανέναν, όταν ακόμα δεν έχει βγει Νοέμβριος και η ομάδα αυτή, φτιάχτηκε αρχές Σεπτεμβρίου κι επίσης, έχει όλα τα προβλήματα που έχει εκτός γηπέδου.

Αλλά όσο κι αν προσπαθεί να περάσει από κάποιους (γιατί άραγε;), ότι η βελτίωση θα ερχόταν έτσι κι αλλιώς, η πραγματικότητα έρχεται και πάλι για να τους διαψεύσει. Γιατί όχι μόνο βελτίωση δεν ερχόταν, μέχρι να γίνει η αλλαγή στον πάγκο, αλλά η κατάσταση χειροτέρευε παιχνίδι με το παιχνίδι. Ένα μήνα πριν γίνονταν αυτά, δεν ξεχνιούνται όλα τόσο εύκολα…

Προφανώς και ο Χαραλαμπίδης δεν έγινε ο… Χουντίνι στα 43 του, για να αλλάξει τόσα πολλά, στο ίδιο ρόστερ, μέσα σε 26 μέρες από τότε που ανέλαβε πρώτος προπονητής. Ωστόσο, έχει βάλει τις δικές του «πινελιές» σε αυτό το διάστημα, μέσα από τις οποίες έχει καταφέρει να βρει τον τρόπο, να παίρνει σχεδόν από όλους τους παίκτες του, αυτά που μπορούν να κάνουν καλά και να «μακιγιάρει» αρκετές από τις αδυναμίες τους.

Για να διαφοροποιηθεί η ποιότητα, χρειάζονται αλλαγές προσώπων, κάτι που δεν υπάρχει δυνατότητα να γίνει τη δεδομένη χρονική στιγμή (και μάλλον ούτε άμεσα), οπότε ο Χαραλαμπίδης και οι συνεργάτες του, προσπαθούν να βελτιώσουν όσα περισσότερα πράγματα γίνεται, με αυτά που διαθέτουν. Δεν τα έχουν πάει και άσχημα ε; Κι αν δεν υπήρχε και η «κηλίδα» στο Αιγάλεω με το Διαγόρα Δρυοπιδέων, θα τα είχαν πάει ακόμα καλύτερα.

Πέρα από αυτά που βλέπουν όλοι, δηλαδή τις τέσσερις νίκες σε επτά παιχνίδια σε όλες τις διοργανώσεις με τον Χαραλαμπίδη στον πάγκο, υπάρχουν και αυτά που αποτυπώνουν το γιατί. Ο ΠΑΟΚ έχει βελτιώσει τα νούμερα του, σχεδόν σε όλες τις στατιστικές κατηγορίες, σκοράρει περισσότερο και δέχεται λιγότερο, παίρνει ακόμα περισσότερα ριμπάουντ και δίνει πολλές περισσότερες ασίστ, αφού λειτουργεί καλύτερα στην επίθεση.

Με όσα έγιναν το καλοκαίρι, που οι αποφάσεις άργησαν πολύ να παρθούν, με αποτέλεσμα να παρθούν υπό πίεση (με τα γνωστά αποτελέσματα) και η ομάδα να μαζευτεί Σεπτέμβριο μήνα, χρειάστηκε σχεδόν άλλο ένα χαμένο δίμηνο, για να διορθωθεί το λάθος.

Ο Κώστας Χαραλαμπίδης, δείχνει παιχνίδι με το παιχνίδι… σαν έτοιμος από καιρό και ο ΠΑΟΚ ουσιαστικά, σπατάλησε άλλους δύο μήνες, στην όποια εξέλιξη του, με τα δικά του δεδομένα, έξω από τις γραμμές του γηπέδου. Είναι πολύ νωρίς και το περιβάλλον πολύ περίεργο γύρω από την ομάδα, για να πει κανείς ότι ο ΠΑΟΚ βρήκε το νέο Ιτούδη ή το νέο Σφαιρόπουλο, αλλά τα πρώτα δείγματα, είναι θετικά. Κι αν με αυτές τις συνθήκες, ο ΠΑΟΚ καταφέρει να βγάλει κι έναν προπονητή υψηλού επιπέδου, τότε θα μεγαλώσει κι άλλο την παράδοση που έχει στο άθλημα.

Υ.Γ.: Το μεγαλύτερο κομμάτι του ενεργού κόσμου, δείχνει να έχει αντιληφθεί την κατάσταση και η εικόνα στις κερκίδες, τόσο με τον Ήφαιστο όσο και με το Ρέθυμνο, ήταν αισιόδοξη. Και πιο σημαντική, πέρα από την εικόνα, ήταν η υποστήριξη στην ομάδα. Θα χρειαστεί κι άλλη στη συνέχεια…

Υ.Γ. 2: Μέσα στο γήπεδο, η βελτίωση είναι εμφανής, έξω από αυτό, η κατάσταση έχει φύγει από το καθεστώς της «δύσκολης» κι έχει πάει σε αυτό της «οριακής». Αυτοί που ανέλαβαν το καλοκαίρι να βρουν λύση (και δεν αναφερόμαστε στη διοίκηση της ΚΑΕ) θα έπρεπε να έχουν καταλάβει ότι με ημίμετρα, ο ΠΑΟΚ τέλη Νοεμβρίου, σε σεζόν που ξεκίνησε Σεπτέμβριο γι’ αυτόν, είναι ήδη σε οριακή κατάσταση…