ΜΠΑΣΚΕΤ
Άλλοι με σφεντόνες, άλλοι με Ραφάλ
Μπορεί να μένει ένα «γαμώτο» κυρίως στην ίδια την ομάδα, μετά τη χθεσινή υπερπροσπάθεια κόντρα στον Προμηθέα, αλλά όσοι την αποτελούν πρέπει να κοιτούν περήφανα στον καθρέφτη τους σήμερα.
Του ΝΙΚΟΥ ΜΟΣΧΟΒΙΤΗ
Στη ζωή, είναι καλό γενικά να ξέρει ο καθένας ποιο είναι το ταβάνι του και οι άλλοι επίσης, να ξέρουν τι προσδοκίες πρέπει να έχουν από αυτόν. Το ίδιο ισχύει και στον αθλητισμό και δη στο μπάσκετ, που όπως έχουμε πει και αναλύσει από εδώ δεκάδες φορές, είναι το πιο δίκαιο άθλημα και 9,5 στις 10 φορές, ο ποιοτικότερος, ο καλύτερος, ο πιο γεμάτος και ο πιο ακριβός, νικάει.
Αυτό έγινε και χθες στο Παλατάκι, πάρα τη συγκινητική προσπάθεια των παικτών του Άρη Λυκογιάννη. Ο Γκρίφιν με τον Λοβ, με τα καλά τους και τα στραβά τους, με όλο το αμυντικό πλάνο του Προμηθέα του ροτέισον των 12 παικτών, να είναι συγκεντρωμένο επάνω τους, κουβάλησαν σχεδόν 45 λεπτά την ομάδα, ενώ δύο μέρες πριν, έδωσαν άλλο ένα παιχνίδι μεγάλης έντασης και ενέργειας.
Θα ήταν θαύμα, αν με αυτά τα δεδομένα ο ΠΑΟΚ νικούσε χθες, ακόμα κι αν έφτασε τόσο κοντά. Και το ότι έφτασε τόσο κοντά, αποτελεί από μόνο του μια πραγματική υπέρβαση για την ομάδα αυτή, όπως σωστά σημείωσε χθες ο Λυκογιάννης. Μέσα σε 72 ώρες, αυτός ο ΠΑΟΚ που έχει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά και ξεκάθαρες αδυναμίες στο ρόστερ του, κράτησε στους 61 πόντους τον Ηρακλή και πήρε την πρόκριση και στους 60, έναν Προμηθέα που διεκδικεί πρωτάθλημα και Κύπελλο φέτος, χάνοντας στις λεπτομέρειες και στο έξτρα πεντάλεπτο, με δύο τρίποντα από τα… καλώδια (που έλεγε και μια ψυχή) από τον Αγραβάνη.