Δανεικός μετά από 2,5 χρόνια!

Ο ΠΑΟΚ είχε πάντα μία έφεση στους δανεικούς παίκτες. Στην αρχή ήταν τα οικονομικά προβλήματα που δεν του επέτρεπαν να έχει παίκτες με τα συμβόλαια να πληρώνονται από τον ΠΑΟΚ, ή άλλες φορές να μην μπορεί να τους αγοράσεις και έτσι έπεφτε στο δανεισμό με παίκτες όπως ο Γκάβραντσιτς, ο Μάρκος Αντόνιο, Λίνο, ο Βιεϊρίνια και ο Σορλέν. 

Στη συνέχεια στις τελευταίες μέρες των μεταγραφών πάλι έκλεισε παίκτες δανεικούς όπως ο Εντίνιο ή ο Ελ Ζαρ με σκοπό να κλείσει άμεσες τρύπες του ρόστερ εν όψει σημαντικών αγώνων για 6 μήνες ή και για έναν χρόνο, όπως είχε γίνει και στην περίπτωση του Κουμάλο και του Νιμανί. Όλα αυτά όμως νομίζαμε ότι θα τελείωναν με την έλευση του Ίβαν Σαββίδη. 

Τελικά όμως ο τότε στρατηγικός σύμβουλος της ομάδας, Γκερμάν Τσιστιακόφ, έφερε και άλλους δανεικούς στην ομάδα του ΠΑΟΚ που είτε δεν μπόρεσαν να δείξουν πράγματα στην εκάστοτε τεχνική ηγεσία, είτε η αξία τους για μία επικείμενη αγορά ήταν απαγορευτική για τον ΠΑΟΚ. Για την ακρίβεια υπήρχαν δανεικοί που πέρασαν και δεν ακούμπησαν, όπως ο Καμαρά, ο Ολίσε, ο Νίνης και ο Χούσεν, αλλά και παίκτες που κόστιζαν πάνω από 2 εκατ ευρώ για να αγοραστούν από τον ΠΑΟΚ, όπως ο Ινσουαράλδε, ο Σίλντενφελντ και ο Στοχ.

Τότε ο ΠΑΟΚ και η διοίκηση της ομάδας αποφάσισε ο ΠΑΟΚ να επικεντρωθεί και πάλι σε επενδύσεις και όχι σε δανεισμούς και αυτό κράτησε για 4 μεταγραφικές περιόδους για το Δικέφαλο, αλλά η ανάγκη της απόκτησης ενός επιθετικού που θα πλαισιώνει τον Στέφανο Αθανασιάδη ήταν τέτοια που οδήγησε το επιτελείο του ΠΑΟΚ στη δανεική λύση του Σενεγαλέζου Μαμέ Τιάμ για έναν χρόνο. 

Επιμέλεια: Ηλίας Καπράλος