Εις το επανιδείν

Στον ΠΑΟΚ ή καλύτερα με τον ΠΑΟΚ τα έκανε όλα. Μεγάλωσε (ηλικιακά) μαζί του, εξελίχθηκε στις ακαδημίες του, απογειώθηκε, έπεσε, σηκώθηκε και ξανασυνέχισε.

Ο ΠΑΟΚ στη ζωή του είναι πολλά περισσότερα από μια ποδοσφαιρική ομάδα. Για την ακρίβεια είναι κομμάτι της ζωής του. Τότε που… τρύπωνε ακόμη στη θύρα 4 για να δει από κοντά κανένα ματς μέχρι τη στιγμή που εντάχθηκε στις ακαδημίες του συλλόγου στην ηλικία των 12 ετών.

Αποφασισμένος να πετύχει και να δώσει σάρκα και οστά σε ένα όνειρο ζωής, τον Δεκέμβριο του 2010 υπογράφει το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο και λίγες ημέρες αργότερα κάνει το ντεμπούτο του με την ομάδα στον αγώνα εναντίον του Πανσερραϊκού. Ήταν 17 ετών, πέντε μηνών και 28 ημερών. Σαν ψέμα.

Άγουρος αλλά ορεξάτος, πεισματάρης και υπερήφανος για το πρώτο του βήμα. Το καλοκαίρι αποχωρεί δανεικός στην Αναγέννηση Επανομής και ακόμη και σήμερα μνημονεύεται ως ένας από τους ποδοσφαιριστές που δούλεψαν σκληρά στο… αγροτικό τους και άξιζαν μια ευκαιρία στην ομάδα του ΠΑΟΚ.

Επιστρέφει και σε χρόνο ρεκόρ όλοι μιλούν για τον παίκτη – αποκάλυψη. Ο ΠΑΟΚ τον καλεί για νέο συμβόλαιο και ο ίδιος έχει πλέον μια θέση και στην Εθνική Αλβανίας. Για 20 χρονών όχι και άσχημα…

Πηγαίνει με τα φρένα σπασμένα και τίποτα δεν μπορεί να τον σταματήσει. Εκτός από μια φωτογραφία που εμφανίζεται στο facebook. Όλοι μιλούν για εκείνον, χωρίς εκείνον. Χιλιάδες προφίλ εμφανίζονται στα social media για την απόλυτη παράνοια. Το θέμα “πουλάει” και ο Κάτσε στήνεται στον τοίχο.

Ευτυχώς για εκείνον, ο Δικέφαλος αντιμετωπίζει το όλο θέμα κάτι παραπάνω από ψύχραιμα, ο Ιβάν Σαββίδης ξεκαθαρίζει δημόσια πως… ο ΠΑΟΚ θα λύνει τα προβλήματά του εσωτερικά.

Ένα δικό του παιδί έσφαλε και ο ΠΑΟΚ – παρά το όποιο κόστος- αποφασίζει να προχωρήσει παρακάτω. Ο οργανισμός λειτουργεί σαν οικογένεια και οι δεσμοί ισχυροποιούνται ακόμη περισσότερο.

Η ζωή συνεχίζεται, το… τρεχαντήρι επανέρχεται σταδιακά στην ομάδα και μέσα από τον ΠΑΟΚ ταξιδεύει μέχρι τη Γαλλία για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα.

Και παρακολουθώντας την πορεία του, λες ότι τα έζησε όλα εδώ σε πολύ μικρή ηλικία. Όχι ακριβώς όπως τα ήθελε αλλά τουλάχιστον έντονα και στις άκρες. Άσπρο, μαύρο. Ο πρώτος κύκλος κλείνει προσωρινά και μέχρι να ανοίξει ο επόμενος… εις το επανιδείν.

Υ.Γ. Σιχαίνομαι τα αυτόγραφα, δεν θυμάμαι γιατί του το είχα ζητήσει τότε στην συγκέντρωση στην… παλιά μπουτίκ, κάπως θα μου κίνησε το ενδιαφέρον. Το κράτησα και να που ήρθε η ώρα να το χρησιμοποιήσω κάπου.