Το σχόλιο της ημέρας

Σήμερα συνέβησαν διάφορα. Αφήνοντας το εμπορικό θέμα Τζαβέλλα για μετά, θα ξεκινήσω με αυτό που έγινε σχετικά ξαφνικά. Την αλλαγή του προπονητικού τιμ.

Ο Ίβιτς επέλεξε με τις ευλογίες του διοικητικού κομματιού που εκπροσωπείται από τον Μίχελ, να αλλάξει το προπονητικό του τιμ. Όσοι με γνωρίζουν και ξέρουν πως σκέφτομαι, όταν τον Μάιο ανακοινώθηκε η συνέχεια της συνεργασίας με τον Ίβιτς, έλεγα πως έπρεπε να αλλάξει το τιμ. Έτσι όπως συνέβη, το μυαλό μου πάει στο κάλλιο αργά παρά ποτέ. Οι επιλογές είναι του Ίβιτς και θα κριθεί από το αποτέλεσμα.

Εκεί που προσωπικά εγώ δεν κατάλαβα τι ακριβώς συνέβη, είναι στη περίπτωση του γυμναστή, του Δανηιλίδη. Και θα σταθώ στην εικόνα της ομάδας και όχι σε κάποιο κουτσομπολιό. Δεν με απασχολούν αυτά άλλωστε αν και μαθαίνω αρκετά.

Ο Δανιηλίδης ξεκίνησε με το που ανέβηκε ο Ίβιτς στη πρώτη ομάδα, εμφάνισε την πιο γυμνασμένη ομάδα στα πλέι οφς, ετοίμασε σωστά την ομάδα για τα παιχνίδια με τον Άγιαξ που δεν θα χάσαμε επειδή δεν είχαμε τρεξίματα, μπήκαμε ομίλους Γιουρόπα, ξεκινήσαμε πρωτάθλημα με δύο στα δύο και μετά, χάσαμε βαθμούς όχι λόγω τρεξιμάτων αλλά λόγω δυστοκίας. Κάναμε μία κοιλιά τέλη Οκτώμβρη μέχρι τέλη Νοέμβρη, φυσιολογική αν αναλογιστεί κανείς πως η ομάδα φορμαρίστηκε νωρίς για τα παιχνίδια με τον Άγιαξ και τώρα ήμασταν πάλι μια χαρά.

Επίσης, ο γυμναστής είναι ο βασικός λόγος με την αποκατάσταση να ακολουθά, που οι τραυματισμοί έχουν μειωθεί εντυπωσιακά.

Τα γεγονότα λοιπόν δεν με βοηθούν να υποστηρίξω την αποπομπή Δανιηλίδη, τη στιγμή που η ΠΑΕ θέλει να τον διατηρήσει στις ακαδημίες. Πλέον το θέμα αφορά τον ιδιο και πραγματικά δεν ξέρω τι θα έκανα στη θέση του.

Ανακεφαλαιώνοντας, θεωρούσα επιβεβλημένες τις αλλαγές στο τιμ από το καλοκαίρι, πλην του Δανιηλίδη που το θεωρώ λάθος και λόγω του ότι γυμναστή δεν αλλάζεις στα μέσα της σεζόν.

Από εκεί και πέρα όμως, υπάρχει ένας απαράβατος κανόνας. Μέσα στην ομάδα ο προπονητής είναι αυτός που αποφασίζει και θα κριθεί με βάση το αποτέλεσμα. Σεβόμαστε την επιλογή του, ακόμη κι αν διαφωνούμε με μέρος αυτής.

Πάμε στο θέμα Τζαβέλλα. Από την αρχή είναι γνωστό πως ο ΠΑΟΚ θα αναγκαστεί να τον υποδεχτεί εκ νέου στις προπονήσεις. Υπάρχουν κανόνες που αν δεν τους τηρήσεις, η ΦΙΦΑ θα σου πάρει το σκαλπ.

Με αρκετή καθυστέρηση, ξεκίνησαν οι επαφές του παίκτη με τον Λούμπος Μίχελ. Ο οποίος ισχυρίζεται πως θα βρει ομάδα για να τον πουλήσει.

Το βρίσκω εξαιρετικά δύσκολο να συμβεί αυτά, αλλά θα περιμένω. Ο Τζαβέλλας πρέπει να φύγει από τον ΠΑΟΚ το συντομότερο δυνατό. Έπρεπε να έχει γίνει ήδη προεργασία. Ένα μήνα μετά το περιστατικό, ο ΠΑΟΚ ψάχνεται. Είναι προφανές πως το πάνω χέρι το έχει ο παίκτης γιατί στη χειρότερη για αυτόν θα μείνει ανενεργός με δύο εκατ. ευρώ στον λογαριασμό του. Ο ΠΑΟΚ είναι αυτός που πρέπει να γλιτώσει τα χρήματα αυτά.

Στα μεταγραφικά, ακούστηκε το όνομα του Ζοζούλια. Και εδώ το θέμα είναι απλό. Είναι από τις περιπτώσεις που μπορούν να παίξουν για τον ΠΑΟΚ, αλλά μιλάμε για Ουκρανό ποδοσφαιριστή που οι πιθανότητες να πιάσει εκτός χώρας είναι απειροελάχιστες. Στη Μπέτις έχει παίξει σύνολο 90 λεπτά σε έναν γύρο. Μπορεί να δώσει στον ΠΑΟΚ αυτό που λείπει ο συγκεκριμένος παίκτης; Μάλλον όχι.

Είμαι πολύ περίεργος να δω το επίπεδο των επιλογών που έχει ο Λούμπος Μίχελ αυτή την περίοδο. Μέχρι στιγμής, ο Ανσαριφάρντ είναι περίπτωση που θα την ήξερε και μικρό παιδί και ο ΠΑΟΚ δεν θα ασχοληθεί και ο Ζοζούλια μαζί με την Μπέτις ψάχνουν τον … μαλάκα.

Το κακό για τον Μίχελ είναι πως έχει τεθεί προτεραιότητα για τον φορ. Όσοι με διαβάζουν ξέρουν τι πιστεύω για αυτή την αγορά. Απλά να υπενθυμίσω πως ο ΠΑΟΚ το καλοκαίρι πήγε να δώσει 3,5 εκατ. ευρώ για να αγοράσει τον Αλβάρο Βάσκεθ που έχει βαρεθεί να σκουπίζει πάγκο στην Εσπανιόλ.

Ας ελπίσουμε πως θα γίνει η έκπληξη και θα βρει κάτι που θα κάνει τη διαφορά.

Να ευχηθούμε και καλή επιτυχία στο νέο παλικάρι μας στο μπάσκετ, στον κ. ΜακΦάντεν ο οποίος θα ενσωματωθεί σύντομα.