Σήμερα αποθεώνουμε Ιγκόρ;

Ο «Δικέφαλος» ευτύχισε σήμερα να πανηγυρίσει το τρίποντο σε ένα παιχνίδι το οποίο μόνος του κινδύνεψε να χάσει.

Η πρώτη φορά θα ήταν; Φυσικά και όχι τη φετινή σεζόν. Πόσοι όμως είναι αυτοί που κρίνουν την προσπάθεια του αγωνιστικού τμήματος του «Δικεφάλου» από το περασμένο καλοκαίρι και μετά με βάση τις συνολικές εμφανίσεις της ομάδας και όχι μόνο τα τελικά αποτελέσματα;

Πόσοι είναι αυτοί που μετρούν σε κάθε αναμέτρηση όλους τους παράγοντες που συντελούν σε μία κακή ή καλή εμφάνιση, σε ένα θετικό ή αρνητικό αποτέλεσμα, πριν μπουν στη διαδικασία να ξεκινήσουν να απαξιώνουν και να… σταυρώνουν τους πάντες, με πρώτο τον προπονητή της ομάδας, Ιγκόρ Τούντορ.

Δυστυχώς ελάχιστοι και σε αυτό έχουν σημαντικό μερίδιο ευθύνης και τα ΜΜΕ, τα οποία μολονότι συνηθίζουν να πετούν από πάνω τους στα δύσκολα το βάρος της «κακής νοοτροπίας» δείχνοντας τον κόσμο, βιάζονται να κρίνουν πανικόβλητα και ευκαιριακά και χωρίς να λαμβάνουν υπόψιν τους όλους τους παράγοντες και κυρίως αυτόν του χρόνου, το λεπτό σημείο δηλαδή, στο οποίο βρίσκεται για την ακρίβεια το μυστικό στην αγωνιστική εξέλιξη μίας ομάδας.

Ο ΠΑΟΚ για ακόμα ένα παιχνίδι τη φετινή σεζόν παρότι προηγήθηκε στο σκορ έπαιξε με τη… φωτιά.

Αντί να μπει στη διαδικασία να «σκοτώσει» τον αντίπαλο του, έδωσε χώρο και παράλληλα αυτοπεποίθηση στον Αστέρα να πιστεύει ότι μπορεί να ισοφαρίσει και να «κλέψει» βαθμό ή βαθμούς στην Τούμπα, παρότι δεν είχε απειλήσει την εστία του Βελλίδη.

Αν προσπαθήσουμε όμως να κοιτάξουμε πιο ψύχραιμα όσα έχουν συμβεί και στα παιχνίδια που το αποτέλεσμα στράβωσε, κάτι αντίστοιχο είχε συμβεί και με τον Ατρόμητο, ίσως σε μικρότερο βαθμό και κόντρα στον Ηρακλή, αλλά και με αρκετές άλλες ομάδες μικρότερου βεληνεκούς που έκαναν τη… ζημιά στον φετινό ΠΑΟΚ.

Σε καμία περίπτωση δεν υποστηρίζω ότι η συγκεκριμένη αδυναμία της ομάδας του Τούντορ δε θα πρέπει να γιατρευτεί, καθώς η επανάληψη της μεγαλώνει τις ευθύνες του προπονητή και των συνεργατών του, οι οποίοι εκτός όλων των άλλων θα πρέπει να έχουν έναν ρόλο καθοδηγητή σε μία νεανική ομάδα, η οποία ξεκίνησε τη φετινή σεζόν να «χτίζεται».

Ωστόσο, είναι άλλο αυτό και άλλο να μπαίνουμε στη διαδικασία να βλέπουμε τα πάντα μαύρα, απαξιώνοντας τους πάντες όταν η μπάλα δεν πηγαίνει δοκάρι και μέσα, επιλέγοντας να βιαζόμαστε να εκθειάσουμε μία ομάδα όταν καταφέρνει να πάρει το επιθυμητό τελικό αποτέλεσμα, όπως συνέβη σήμερα, χρησιμοποιώντας βαρύγδουπες εκφράσεις και υπερβολές.

Για να μιλάμε με πραγματικά γεγονότα αν ο Πέλκας δε σημάδευε το δοκάρι στο παιχνίδι με τον Ηρακλή και έστελνε την μπάλα στα δίχτυα, δίνοντας πιθανότατα στην ομάδα του κάτι παραπάνω από την τελική ήττα σε εκείνη την αναμέτρηση, ή αν ο ΠΑΟΚ «σκότωνε» τον Ατρόμητο πριν δεχτεί το «κρύο» γκολ του Λαζαρίδη στις καθυστερήσεις, θα ήταν ομαδάρα συγκριτικά με τα «παλτά που μας ντροπιάζουν»; Φυσικά και όχι.

Ο ΠΑΟΚ είναι μία ομάδα που βάσει του πλάνου του, ανεξάρτητα αν λόγω της βιαστικής κριτικής έχει ήδη αποχωρήσει αυτός που το έστησε το περασμένο καλοκαίρι, τη φετινή πρώτη και δύσκολη σεζόν περνάει τις «παιδικές» του αρρώστιες.

Τα «μωρά» του Τούντορ μαθαίνουν φέτος μεταξύ πολλών άλλων, πόσο σημαντικό είναι να ξέρεις να παίρνεις τους τρεις βαθμούς της νίκης όταν είσαι καλύτερος και δεν απειλείσαι, πόσο σημαντικό είναι δηλαδή να προστατεύεις στην πράξη τη δουλειά σου και να διώχνεις την πίεση που υπάρχει πάντα στις μεγάλες ομάδες, όπως ο ΠΑΟΚ, «πληρώνοντας» τη χαλαρότητα και τις στιγμές απροσεξίας και ανωριμότητας.

Όταν ο προπονητής του ΠΑΟΚ ρωτήθηκε για την οπισθοχώρηση της ομάδας στο παιχνίδι με τον Αστέρα και τις αντιδράσεις της στην πίεση, είπε για ακόμα μία φορά την αλήθεια.

«Έχουμε μία νεανική ομάδα που δεν είναι εύκολο να παίζει κάτω από αρκετή πίεση και ειδικά την πίεση που υπάρχει εδώ. Όσο περνάει ο καιρός θα είμαστε όλο και καλύτεροι. Πιστεύω ότι αν αυτή η ομάδα έμενε έτσι όπως είναι, σε τρία χρόνια θα μπορούσε να είχε τελειώσει νωρίτερα το παιχνίδι. Κάποιοι μπορεί να χρειάζονται περισσότερο χρόνο. Για αυτό ήμουν λίγο αχωμένος στον πάγκο. Θα πρέπει να “καθαρίζουμε” πιο νωρίς τέτοια παιχνίδια. Για παράδειγμα, ο Πέλκας μετά από δύο τρία χρόνια θα είχε προσπαθήσει να τελειώσει νωρίτερα αυτό το παιχνίδι…», σημείωσε ο Κροάτης.

Μία αλήθεια που πρέπει, ωστόσο, να θέλεις να τη δεις και να μην την κρύβεις πίσω από την οπαδική μεγαλομανία που έχει ο κάθε οπαδός για την ομάδα του και περιορίζεται σε φράσεις τύπου «Αυτοί δεν κάνουν για τον ΠΑΟΚ, είναι λίγοι…».

Μικρός και λίγος άλλωστε στο πρόσφατο παρελθόν ήταν και ο Λούκας, ο οποίος αν το καλοκαίρι κοστίσει καμιά 20αριά εκατομμύρια ευρώ, κανείς δε θα εκπλαγεί με τα… όργια που κάνει φέτος, σε μία περίπτωση που «φωτογραφίζει» το πρόβλημα νοοτροπίας στον ΠΑΟΚ του Σαββίδη.

Για να το ξεκαθαρίσουμε για ακόμα μία φορά από αυτή εδώ τη γωνιά, ο «Δικέφαλος» τη φετινή σεζόν, πιστός στο πλάνο του το οποίο δυστυχώς πολύ βιαστικά αμφισβήτησε και ο μεγαλομέτοχος του, δημιουργεί μία… μαγιά, η οποία είναι γεμάτη νιάτα και ταλέντο.

Είναι ξεκάθαρο ότι αυτή η ομάδα μαθαίνει τη φετινή σεζόν από τα αγωνιστικά «χαστούκια» που τρώει, γνωρίζοντας ωστόσο προς τα πού πορεύεται, έχοντας στον πάγκο της έναν άπειρο, αλλά πολύ δουλευταρά προπονητή.

Αυτή λοιπόν η προσπάθεια θα πρέπει να στηριχτεί μέσα από σωστές μεταγραφές το ερχόμενο καλοκαίρι, με την απόκτηση συγκεκριμένου αριθμού έμπειρων και ποιοτικών ποδοσφαιριστών σε κάθε γραμμή, οι οποίοι θα συνδράμουν στην αγωνιστική εξέλιξη του κορμού που αποκτά τη φετινή χρονιά ο ΠΑΟΚ.

ΜΌΝΟ έτσι μπορεί η ομάδα να ξεπεράσει τις φετινές «παιδικές» της αρρώστιες και να μεγαλώσει μέσα στον χρόνο.

Για να συμβούν όμως όλα αυτά θα πρέπει να στηριχτεί με πράξεις ο σημερινός προπονητής του ΠΑΟΚ και να μην παίζει μέχρι το καλοκαίρι το κεφάλι του, με τη λεπτή γραμμή της παραμονής του να εξαρτάται ΜΟΝΟ από την κατάκτηση του Κυπέλλου και την πρωτιά στα πλέι οφ.

Δεν είπε κανείς ότι ο Κροάτης έχει άλλοθι και δε θα πρέπει να δώσει «μάχη» μαζί με την ομάδα του για να κατακτήσει τους φετινούς στόχους του ΠΑΟΚ, ωστόσο θα πρέπει να καταλάβουν όλοι, τόσο ο Ιβάν Σαββίδης όσο και ο κόσμος, ότι τα πλάνα δεν κρίνονται τον Νοέμβριο και σε καμία περίπτωση την πρώτη τους χρονιά.

Σήμερα ο Κάτσε μπορεί να είδε την πάσα στον Μακ και ο Σλοβάκος να έκανε το 2-0, ωστόσο αυτό δε σημαίνει ότι θα πρέπει η νοοτροπία που περιβάλλει μία νεανική ομάδα να περιστρέφεται γύρω από το δοκάρι και μέσα-αποθέωση, αλλά δοκάρι και έξω-απαξίωση.

Ήρθε η ώρα ο ΠΑΟΚ να παίξει με τους κανόνες του κανονικού ποδοσφαίρου και αντί να απαξιώνει κάθε χρόνο ό,τι δημιουργεί σε κάθε αγωνιστική περίοδο, να κρατήσει όσα ακολουθούν την εξέλιξη του πλάνου του, «χτίζοντας» πάνω σε αυτά με φόντο την εξέλιξη του.