ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ
Άκου μπαμπά
Αυτός που όταν χάνουμε έχει νεύρα και δεν μιλιέται- που κάθε νίκη αυτή της ομάδας φαντάζει τονωτική ένεση διάθεσης και ευφορίας και που ποτέ δεν θα φανταζόταν τα παιδιά του να υποστηρίζουν άλλη ομάδα…
Με σκάλωσε. Αυτός που μου έμαθε τον ΠΑΟΚ. Αυτός που μου έμαθε να αγαπάω το ποδόσφαιρο μέσα από τον ΠΑΟΚ. Αυτός που μου έμαθε πως η Κυριακή είναι για το γήπεδο. Αυτός που με έκανε να αισθανθώ οικεία στην Τούμπα από την πρώτη φορά που μπήκα εκεί, κρατώντας σφιχτά το χέρι του, μην χαθώ ανάμεσα σε τόσο κόσμο που μονίμως φωνάζει.
“Να ρωτήσεις τον εαυτό σου” του απάντησα, θέλοντας να κλείσω την κουβέντα. Εκείνος όμως είχε διάθεση να το συνεχίσει, δεν μπορούσα να καταλάβω που το πήγαινε…
“Ούτε πρωτάθλημα δεν έχεις προλάβει κορίτσι μου, τα τελευταία Κύπελλα τα θυμάσαι τουλάχιστον καλά;”, με έστησε και πάλι στον τοίχο.
Τι ακριβώς θέλει να αποδείξει τώρα; “Δεν γίναμε ΠΑΟΚ για τους τίτλους και εσύ το λες αυτό”. Νόμιζα πως κάπου εκεί έφερα το παιχνίδι στα μέτρα μου.
“Γι΄αυτό σε ρωτάω, γιατί έγινες ΠΑΟΚ;”. Ε ρε επιμονή σήμερα, λες και δεν ξέρει. Τον κοίταξα και έφυγα αλλά η ερώτησή του έμεινε μέσα μου για αρκετή ώρα. Γιατί ΠΑΟΚ και όχι κάποια άλλη ομάδα…
Λοιπόν, μπαμπά άκου:
ΠΑΟΚ, γιατί μου είπαν πως σε συνοικίες και σε δρόμους γεννήθηκε ένας λαός, κι όσα χρόνια κι αν περάσουν, αυτός σ΄ακολουθεί αιώνια πιστός.
Ένας λαός “άρρωστος” που κάνει κρατητήριο… σκοτώνει για ένα εισιτήριο για να ξέρεις πως ποτέ σου δεν θα παίζεις μόνος. Πάντα, σε ένα πέταλο, κάποιοι “τρελοί” θα ψάχνουν γιατρειά, γιατί είσαι εσύ “ναρκωτικό”, τόσο δυνατό…
Κι όταν όμως θα πάνε στον τρελογιατρό, να ξέρεις πως θα τον τρελάνουν και αυτόν. Αν δεν το σκάνε από την κλινική για να σου τραγουδάνε πως ήρθανε σκαστοί και θα έρθουνε ξανά, γιατί από παιδιά τους “παλάβωσε” η ασπρόμαυρη στολή.
Έχοντας -πάντα- επίγνωση της κατάστασής τους, θα σου φωνάζουν πως έχουν τρέλα μες στο μυαλό και για σένα θα πεθάνουν. Και δεν τους τρομάζει αυτό, γιατί λένε πως όταν θα συμβεί, θέλουν τον δικέφαλο αετό στον τάφο τους επάνω.
Μπαμπά, δεν είναι μόνο τρελοί, είναι και ο πιο ταξιδιάρικος λαός. Εδώ και τόσες χιλιάδες χρόνια, μες στην Αθήνα στέλνανε βαγόνια, με ΠΑΟΚτσήδες τρελοκομεία.
Και δεν είναι μόνο η Αθήνα η ***μενη, ο ΠΑΟΚ δεν πεθαίνει, είναι ότι έτσι έμαθαν από παιδιά: ΠΑΟΚ, εκδρομές. Και ξέρεις πως κάθε φορά, χιλιόμετρα θα κάνουν πάλι, για την καψούρα τους την πιο μεγάλη γιατί στην Ευρώπη είσαι το καλύτερο σιρόπι.
Κατάλαβες γιατί τώρα μπαμπά; Γιατί ΠΑΟΚ είναι ο κόσμος του..
Χρόνια σου πολλά, χρόνια μας πολλά!