Περί συμμαχιών και οχτρών

Ο ΠΑΟΚ βρίσκεται σε πόλεμο, γιατί απλούστατα το γεγονός πως ο Σαββίδης του δίνει τεράστια οικονομική δυναμική έχει ενοχλήσει.

Εδώ και έναν χρόνο ο Ολυμπιακός κάνει τα πάντα για να τον τρυπήσει, μία κατάσταση που κλιμακώθηκε μετά τον ημιτελικό του κυπέλλου.

Ο Ολυμπιακός μπαίνει σφήνα σε μεταγραφές, κινείται ακραία επικοινωνιακά εναντίον του, στέλνει διαιτητές δικούς του, κομάντο αυτοκτονίας.

Ο Ολυμπιακός παρότι με έστησε στον ημιτελικό με τον Καλογερόπουλο, είχε το θράσος να μιλήσει για την κόλαση της Τούμπας στον επαναληπτικό, τη στιγμή που θα έπρεπε να το βουλώσει γνωρίζοντας πως η δράση φέρνει αντίδραση. Και στη δράση, συμπεριλαμβάνεται και ο ορισμός του Μάνταλου αμέσως μετά.

Ο Ολυμπιακός κυνήγησε έκτοτε τον ΠΑΟΚ στον θάνατο. Οι επιτροπές της ΕΠΟ έβγαλαν σκανδαλώδεις αποφάσεις, ο ΠΑΟΚ βρέθηκε στο Γιουρόπα Λιγκ.

Η αλήθεια είναι πάντως, πως οι Πειραιώτες υποτίμησαν τον ΠΑΟΚ, κυρίως λόγω του λαϊκού πρότζεκτ που έστησε η ΠΑΕ, με μικρότερο μπάτζετ και τον Αναστασιάδη που η παρουσία του στον πάγκο του ΠΑΟΚ δεν έστρεψε και πολλά βλέμματα στη Θεσσαλονίκη.

Επίσης, ο Ολυμπιακός υπερεκτίμησε την δική του αγωνιστική δυναμική. Δεν υπολόγισε πως μπορεί να χάσει τόσους βαθμούς, δεν υπολόγισε πως είναι ικανός να χάσει βαθμούς ακόμη και με ακραίες υπέρ του διαιτησίες.

Αυτό είχε ως αποτέλεσμα η κατάσταση να ξεφύγει. Και όχι μόνο αυτό, αλλά να έχει μπροστά του 16 αγώνες από τους οποίους ο ένας βασικός του ανταγωνιστής – ο ΠΑΟΚ – τον έχει στη Τούμπα και ο άλλος – ο Παναθηναϊκός – έχει όλα τα μεγάλα παιχνίδια στην έδρα του.

Στη φάση που βρισκόμαστε, ο Ολυμπιακός δεν είχε υπολογίσει πως τα παιχνίδια που μπορεί να κάνει κηδεία στον ΠΑΟΚ είναι λίγα. Μπορεί να το κάνει στον ΟΦΗ, ο οποίος πάντως έχει μεγάλα οικονομικά και αγωνιστικά προβλήματα, μπορεί να το κάνει στον Ατρόμητο. Υπάρχει και ο Πανιώνιος όμως εκεί θα είναι τελευταία αγωνιστική. Ίσως θα πρέπει να επιστρατεύσει και τη Λεωφόρο, όμως είναι εξαιρετικά αμφίβολο το αν θα τον βολεύει κάτι τέτοιο.

Που να στείλει κομάντο; Στη Βέροια; Στη Κομοτηνή; Στη Κέρκυρα; Γήπεδα που εύκολα μπορούν να γεμίσουν από ΠΑΟΚτσήδες εφόσον χρειαστεί, κυρίως τα δύο πρώτα.

Μέσα σε αυτό το κλίμα ο ΠΑΟΚ καλείται να ενισχυθεί περισσότερο λόγω της ανάγκης που έχει για αγωνιστική ισορροπία. Έχει αποδειχτεί πως το πρόβλημα της ομάδας δημιουργείται όταν ο Αναστασιάδης ανακατεύει την τράπουλα με παίκτες που αγωνίζονται εκτός φυσικής θέσης. Οι αλχημείες σκοτώνουν τον ποδοσφαιρικό ΠΑΟΚ και αν μείνουν τα πράγματα ως έχει, τότε θα τις ξαναβρούμε μπροστά μας. Άρα στόχος νούμερο ένα είναι να γεμίσει το ρόστερ έτσι ώστε να μην έχουμε θέματα τέτοιου είδους.

Ο Νομπόα, η επιστροφή Τζιόλη, ένας με δύο στόπερ ακόμη, ο Μπεν, ένας ακόμη εξτρέμ και είμαστε οκ. Αν επιλεγεί ένας στόπερ και ένας εξτρέμ, πάλι τα ίδια θα έχουμε σε βάθος χρόνου.

Και πάμε στη περιβόητη υπόθεση των συναντήσεων Σαββίδη με Μελισσανίδη – Αλαφούζο. Διακρίνω μία άρνηση από τον δικό μας κόσμο, την οποία και καταλαβαίνω. Γιατί να χαράξει κοινή πορεία ο ΠΑΟΚ με αυτούς τους δύο; Μπορεί να τους εμπιστευτεί; Ειδικά τον Παναθηναϊκό σίγουρα όχι. Ένα κλαμπ που έχει κοινή πορεία με αυτή του Ολυμπιακού, που έχει συνεργαστεί μαζί του σε πολλές φάσεις της ιστορίας και που έχει αποδειχτεί πως το μίσος του για τον Ολυμπιακό βρίσκεται κυρίως σε οπαδικά κλιμάκια.

Στη προκειμένη περίπτωση όμως, ο Σαββίδης γνωρίζει καλά πως από μόνος του δεν μπορεί να κάνει τίποτα. Ούτε γεμάτο γήπεδο δεν έχει, ούτε καν βάση στην Ελλάδα. Βλέπει τα εκατομμύριά του να φεύγουν από εδώ και από εκεί για να έχει έναν τσαμπουκά ρόλο κομπάρσου.

Στη προκειμένη περίπτωση είναι λογικό να αναζητήσει τους υπόλοιπους μεγάλους που θα συμβάλουν στο να γίνουν αυτά που πρέπει και να πάρουν την έκταση που πρέπει.

Για να προχωρήσει μία κίνηση κατά του Ολυμπιακού, πρέπει ο όγκος της κοινής γνώμης που θα σταθεί απέναντί του να είναι μεγαλύτερος από τον δικό του. Ναι, έχει σημασία να συμβεί το ίδιο και με τα ΜΜΕ. Έχει σημασία για την πίεση που θα ασκηθεί προς όλους τους φορείς.

Ναι, ο ανάξιος εμπιστοσύνης Αλαφούζος, μπορεί μέσα από τα ΜΜΕ του να παίξει ρόλο. Ναι, ο λέω πολλά αλλά κάνω λίγα Μελισσανίδη, μπορεί να δημιουργήσει αίσθηση ακόμη και μέσα από την σιωπή του λόγω του παρελθόντος του. Είναι ξεκάθαρο πως τον φοβούνται.

Και εγώ θα ήθελα να μπορεί ο Σαββίδης να τα κάνει όλα μόνος του, όμως αυτό συμπεριλαμβάνει και έναν βαθμό συσπείρωσης που ξεκάθαρα δεν έχουμε.

Επειδή λοιπόν ακούω φωνές οργής για την επιλογή αυτή του μεγαλομετόχου του ΠΑΟΚ, θα ήθελα αυτές να συμπληρώνονται με την απάντηση στο ερώτημα «Και τι να κάνει»;

Αυτό που συμβαίνει με μεγάλη μερίδα των ΜΜΕ που κατευθύνουν και μεγάλο κομμάτι της μάζας, είναι πως παίρνουν θέση χωρίς να αντιπροτείνουν. Μία ενέργεια γεμάτη ασέβεια πρώτον απέναντι στον Τύπο και δεύτερον απέναντι στην ομάδα και το προϊόν που τον τρέφει.

Για τον Σαββίδη είναι μονόδρομος αυτό που έκανε, όπως μονόδρομος είναι για τον Αλαφούζο που επικοινωνιακά το υποβάθμισε, όπως και για τον Μελισσανίδη. Κανένας από μόνος του δεν μπορεί να αντισταθεί σε αυτό το τερατούργημα.

Η αντιπρόταση βέβαια των απέναντι σε αυτή την συμμαχία κοινών συμφερόντων, φαντάζει κάπως γραφική. Με σλόγκαν του τύπου «μόνοι μας και όλοι τους», όμως όταν γίνει η στραβή η ουρά μας απ έξω.

Όταν θα βρούμε την ωριμότητα να συμμαχήσουμε εμείς οι ίδιοι με τον ίδιο μας τον οργανισμό, τότε θα αποκτήσουμε και το δικαίωμα να απαιτούμε συγκεκριμένες στρατηγικές από την ΠΑΕ.

Αυτά κι όποιος κατάλαβε, κατάλαβε…