ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ
Μυρίζει σήψη
Δεν είναι κάτι που να με παραξενεύει πλέον μετά τα όσα έχω ζήσει. Περπατάω βλέπετε τα 46 μου χρόνια, κοντά μισό αιώνα ζωής. Και εννοείται πως σε επίπεδο έντασης καθημερινότητας και παρασκηνιακών πληροφοριών είμαι πολύ πάνω από τον μέσο όρο.
Του ΣΤΑΥΡΟΥ ΚΟΛΚΑ
Η ευκολία λοιπόν που ο αντιπρόεδρος του Ολυμπιακού ξεστόμισε αυτές τις χοντράδες, δεν ήταν κάτι που με αιφνιδίασε. Η βάση του νεοέλληνα του είδους του είναι αυτή. «δεν πρόκειται να με πειράξει κανείς, δεν πρόκειται να υποστώ καμία συνέπεια, το μόνο που θα μείνει είναι η λάσπη στον άλλον». Αυτή είναι η πραγματικότητα.
Δεν με αιφνιδίασε ούτε η ανακοίνωσή τους που έκανε ονομαστικές επιθέσεις σε αστυνομικούς για μία διαρροή στον Θωμαϊδη. Προφανώς και για τον συγκεκριμένο αστυνομικό είναι παράσημο το συγκεκριμένο γεγονός, όμως είμαι σίγουρος πως δεν θα το δώσει η υπηρεσία του.
Για το δικαστικό μη τα ξαναπούμε. Δεν με τρομάζει τόσο ο τρόπος που λειτουργούν οι δικαστικοί στη Μητρόπολή μας, όσο πως η κοινή γνώμη έχει συνηθίσει να αντιδρά με τη φράση «Εσύ περίμενες κάτι διαφορετικό;», όποια κι αν είναι η απόφαση.
Στο κυβερνητικό ένα όνομα που εμπλέκεται με το δικό μας κομμάτι, αρκεί για να πείσει την σύνδεση που υπάρχει μεταξύ ηγεσίας του τόπου και ηγεσίας του κλαμπ. Λευτέρης Αυγενάκης.
Παρά τα όσα έχει «καταφέρει» σε όλα τα επίπεδα, είναι ακλόνητος. Η πρόσφατη φωτογραφία με την Τσιλιγγίρη στο Ειρήνης και Φιλίας, μας επιβεβαιώνει για πολλοστή φορά πως δεν έχει καθόλου τακτ.
Εδώ έχουμε να κάνουμε με κάτι βαθύτερο από το ότι ένας επιχειρηματίας δεν γουστάρει έναν άλλο και θέλει να τον βγάλει από το παιχνίδι. Έχουμε τη νοοτροπία που επέβαλε αυτός ο σύλλογος στο ποδόσφαιρο, τη λογική του διαλύω όποιον με ανταγωνίζεται και δεν με απασχολεί αν μικραίνει η πίτα αρκεί να την παίρνω όλη, να μεταφέρεται στη καθημερινότητά μας. Πίεση καθημερινή για να ελεγχθούν τα πάντα. Στοχευμένη επίθεση σε έναν, με τους υπόλοιπους να μένουν απαθείς μέχρι να έρθει η σειρά τους.