ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ
Τον ξελάσπωσαν όσοι τα άκουγαν
Ο Σταύρος Κόλκας γράφει για τον ημιτελικό στο ΟΑΚΑ
Δεν έχει σημασία το πως. Το αποτέλεσμα είναι το άλφα και το ωμέγα. Πριν συζητούσα με καλό φίλο και μου το έλεγε αυτό, έχοντας δίκιο. Σημασία έχει να κερδίζει ο ΠΑΟΚ, να πηγαίνουμε όλοι στις δουλειές μας την επομένη χαρούμενοι, να παίζουμε με τα παιδιά μας χωρίς κατήφεια. Η νίκη του ΠΑΟΚ μας κάνει όλους χαρούμενους.
Αυτή τη φορά η τύχη χαμογέλασε στον ΠΑΟΚ. Καιρός ήταν. Το γκολ – μαχαιριά του Τόμας Μουργκ, έδωσε μεγάλη ανάσα στην ομάδα του.
Σε ένα παιχνίδι που κυλούσε για το 0-0, με ομάδες να παίζουν κακό ποδόσφαιρο, χωρίς πρωταγωνιστές, χωρίς αυτοπεποίθηση στις κινήσεις του, ένα κακό μαρκάρισμα του Νελτσεντεάρου στον Ουάρντα, έδωσε την ευκαιρία στον Τόμας Μουργκ να δοκιμάσει την τύχη του στο δυνατό του στοιχείο. Τα στημένα.
Η εκτέλεση του Αυστριακού ήταν τέλεια, ο Τσιντώντας τραγούδησε με τη γλώσσα του σώματος το «ένα άγαλμα που μ είδε» και η μπάλα κατέληξε στο εσωτερικό του δίχτυ. Ο ΠΑΟΚ θα υποδεχτεί την ΑΕΚ στη Τούμπα, έχοντας κερδίσει και μάλιστα χωρίς να δεχτεί γκολ.
Για να συμβεί αυτό βέβαια, οι κορυφαίοι του ήταν αυτοί που συνήθως ήταν οι χειρότεροί του. Ο Μουργκ που έδωσε το χρυσό γκολ, ο Πασχαλάκης που κράτησε την ομάδα σε δύο φάσεις στο πρώτο ημίχρονο και μετά ήταν πολύ σοβαρός και ο Αγκούστο που αυτή τη φορά έκανε εξαιρετική δουλειά κυρίως στο δεύτερο ημίχρονο ακυρώνοντας την ΑΕΚ.
Ο Πάμπλο Γκαρσία έπαιξε με τη φωτιά. Κακά τα ψέματα, η επιλογή του να αλλάζει πλευρά τους εξτρέμ του, δεν έχει καμία λογική. Αντιθέτως, όχι μόνο δεν είναι αποτελεσματικό, αλλά τους ακυρώνει εντελώς. Μία φορά έπιασε με την ΑΕΚ στη Τούμπα. Όποτε άλλοτε το έκανε, ήταν καταστροφικό. Απλά σήμερα, η τύχη χαμογέλασε στον ΠΑΟΚ.
Με τους Τζόλη – Ζίφκοβιτς εκτός αγώνα, το πρόβλημα μετακύλησε και στον Κρμέντσικ με αποτέλεσμα ο ΠΑΟΚ να είναι εντελώς ακίνδυνος. Για την ακρίβεια, η μοναδική φορά που έγινε απειλητικός, ήταν σε φάση του Τζόλη στα μοναδικά πέντε λεπτά που έπαιξε στον φυσικό του χώρο, στο τέλος του πρώτου ημιχρόνου. Με το ξεκίνημα του δευτέρου, άγνωστο το γιατί, ο Γκαρσία τους ξανα – ακύρωσε.
Η ΑΕΚ από την πλευρά της, ήταν ελαφρώς καλύτερη στο πρώτο ημίχρονο, κυρίως γιατί ο ΠΑΟΚ της έδωσε το δικαίωμα όντας ακίνδυνος.
Οι δύο προπονητές ουδέποτε πήραν ρίσκα, αλλά επί της ουσίας, ο παίκτης που έδωσε κάτι στην ομάδα του, ήταν ο Ουάρντα μέσω των κερδισμένων φάουλ. Και ένα από αυτά, έφερε και τη νίκη.
Ο Γκαρσία στάθηκε στον Πασχαλάκη και καλά έκανε, γιατί παρότι δικαιολογημένη η κριτική που δέχτηκε, αυτός είναι που μπορεί να του αλλάξει τη μοίρα φέτος. Αν βρει ψυχολογία, πολύ πιθανό να αλλάξουν οι ισορροπίες. Όχι τόσο για την γενικότερη εικόνα της ομάδας, αλλά για τις στιγμές που κρίνουν παιχνίδια.
Μέχρι σήμερα, όλες αυτές ήταν εναντίον του. Σήμερα, ο Πασχαλάκης κράτησε όποτε χρειάστηκε, το παιχνίδι πήγαινε χωρίς ποιότητα στο τέλος του, αλλά η στιγμή έδειξε ΠΑΟΚ.
Ήταν σαφές πως και οι δύο ομάδες φοβόντουσαν να πάρουν μία πρωτοβουλία. Δεν έπαιρναν κανένα ρίσκο. Οι παίκτες έτρεμαν το λάθος. Ως έναν βαθμό, δικαιολογημένα. Το γκολ του Μουργκ, δίνει την ευκαιρία σε αυτούς του ΠΑΟΚ να παίξουν πιο ελεύθερα στη Τρίπολη και να καταγράψουν δεύτερο σερί θετικό αποτέλεσμα. Είναι η ευκαιρία τους.
Είναι μία βραδιά χαράς, που πρέπει να έχει συνέχεια. Δεν είναι ανάσα μόνο για την ομάδα, είναι για όλους μας. Έγινε ένα τεράστιο βήμα για την παρουσία της ομάδας στον τελικό και εκεί, απλά είναι ένα παιχνίδι. Όμως μέχρι τότε, υπάρχει μία ρεβάνς. Με την ΑΕΚ να έχει και επιστροφές μέχρι τότε. Και την Κυριακή η Τρίπολη.