Σεβασμός, ψυχραιμία, πρωταθλητισμός

Γράφτηκε χθες το όνομα του Δημήτρη Λημνιού ως ενδεχόμενο επιστροφής στον ΠΑΟΚ. Προφανώς και ψάχνεται ο ποδοσφαιριστής γιατί πέρασε πολύ άσχημα στη Γερμανία. Καμιά φορά η ζωή τα φέρνει έτσι ώστε να τρως ένα χαστούκι και να αντιλαμβάνεσαι πως αυτό που είχες, είναι αναντικατάστατο.

Το αν θα επιστρέψει στον ΠΑΟΚ ο Λημνιός δεν με απασχολεί. Εχθρός του καλού είναι το καλύτερο, άρα θα προτιμούσα κάτι άλλο, όμως θα εστιάσω στις αντιδράσεις. Η απαξίωση ενός παιδιού που έχει κατακτήσει τρεις τίτλους – και έναν κλεμμένο τέσσερις – ως βασικός στην ομάδα.

Θα μάθουμε ποτέ να σεβόμαστε όσους προσέφεραν; Δυσκολευόμαστε πολύ σε αυτό το κομμάτι και μάλλον είναι δείγμα της εποχής. Ο Λημνιός ήρθε με 800, πουλήθηκε 3εκατ, έπαιξε τρία χρόνια, πήρε τρεις συν έναν τίτλους. Τον αγαπάμε, τέλος.

Αν είναι να επιστρέψει με ψίχουλα για να έχω βάθος και έναν παίκτη γραμμής γιατί τα εξτρέμ μου δεν, καλώς να ορίσει. Γιατί το να δώσω κανά δυο εκατομμύρια για παικταρά πάνω στον Ζίφκοβιτς, με βλέπω κομματάκι χλωμό. Αν είναι να πληρώσω όμως το συμβόλαιό του, με τα 800 θα βρω καλύτερο. Όμως πάλι θα τον αγαπάω.

Ο Ράζβαν Λουτσέσκου εμφανίζεται πάντα υπερπροστατευτικός με αυτούς που έχει. Είναι μία στρατηγική που φέρνει αποτέλεσμα. Γιατί απλούστατα ο νούμερο ένα στόχος του είναι το σκληρό γκρουπ. Δεν θα υπερασπιστεί κάποιον που δεν έχει. Θα ήταν ηλίθιο. Ούτε επειδή ακολουθεί αυτή την πρακτική, σημαίνει πως θα πάμε με τους ίδιος.

Θέλει πχ τον Ομάρ Ελ Καντουρί γιατί απλούστατα τον ξέρει. Ξέρει τα καλά του, ξέρει και τα στραβά του. Του δίνει όμως αυτό που περιμένει στο τακτικό κομμάτι. Ισορροπία. Προτιμά να έχει έναν καινούργιο και τον Καντουρί, παρά δύο καινούργιους. Γιατί στους δύο καινούργιους, χρειάζεται περισσότερος χρόνος για να γίνουν κομμάτι του γκρουπ. Και ο Ρουμάνος ξέρει πως δεν έχει χρόνο.

Ο Λουτσέσκου παραλαμβάνει μία ομάδα που πέτυχε μόνο όταν είχε αμυντικογενές σχήμα. Προφανώς και θα αλλάξει την τριάδα σε τετράδα και αυτό χρειάζεται αλλαγές στο ρόστερ. Άλλα ακραία μπακ, άλλα χαφ, δεκάρι σοβαρό και πάμε παρακάτω.

Ο ίδιος έχει φροντίσει να δώσει πίστη στους πάντες πως φέτος θα πάμε για πρωτάθλημα. Στους παίκτες, στον Ιβάν, στη διοίκηση, σε όλους. Εγώ θα δώσω μία πιο μετριοπαθή προσέγγιση, βλέποντας λίγο πιο μακριά. Θα είμαι ικανοποιημένος αν ο ΠΑΟΚ είναι ομάδα πρωταθλητισμού το επόμενο καλοκαίρι, έτσι ώστε να εκμεταλλευτεί τη φυγή του Μάρτινς από τον Ολυμπιακό.

Εννοείται πως και φέτος θα είμαστε ανταγωνιστικοί. Εννοείται πως ο Ολυμπιακός δεν απέχει έτη φωτός και αυτό το καταλάβαμε στα μεταξύ μας παιχνίδια. Εννοείται πως πνευματικά θα είμαστε ανώτεροι από πέρυσι. Όμως δεν μπορώ να αποκλείσω το ενδεχόμενο να δυσκολευτούμε στη μετάβαση. Είναι πολλές οι κακογραφίες.

Ο ΠΑΟΚ γενικά χρειάζεται την ψυχραιμία όλων αυτή τη περίοδο. Δεν χρειάζονται ούτε κραυγές, ούτε αναθεματισμοί, ούτε τίποτα.

Ο ΠΑΟΚ ζει σε ένα εχθρικό περιβάλλον και αυτό θα πρέπει να το έχουμε πάντα κατά νου. Δεν είναι ανάγκη να δίνουμε δικαιώματα σε κανέναν. Εννοείται πως ο σύλλογος είναι ένα δημοκρατικό κλαμπ με πολλές τάσεις και θα πρέπει να ασκείται κριτική. Αλλά και αυτή θα πρέπει να έχει έναν πολιτισμό.

Η ομάδα θα βρει τον δρόμο της και αυτό θα συμβεί πιο άμεσα, αν όλοι έχουμε καθαρό μυαλό.