ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ
ΠΑΟΚ σε… υπερδιέγερση
Οι εξελίξεις τρέχουν σε όλα τα επίπεδα. Ποδόσφαιρο, μπάσκετ, ΑΣ, έχουν θέματα να προσφέρουν. Γράφει ο Σταύρος Κόλκας
Το κείμενο γράφεται λίγες ώρες πριν αναχωρήσουμε από την Ολλανδία για να επιστρέψουμε στη βάση μας. Η ποδοσφαιρική ομάδα, χωρίς καμιά δεκαριά παίκτες που θα την δομήσουν μέχρι τέλος του καλοκαιριού, έκανε το βασικό της στάδιο με μοναδικό νέο, τον Άριτζ Ελουστόνδο. Σήμερα θα έρθει ο Σανταμαρία, αύριο – μεθαύριο ο Άλι με τον Χατζηδιάκο, ένας ακόμη χαφ που δεν έχει διαρρεύσει και απομένουν ο Γιαννούλης και ένας φορ.
Προφανώς και η ομάδα που προετοιμάστηκε δεν είναι αυτή που θα δώσει τις μάχες μέσα στη σεζόν. Βέβαια σε μεγάλο βαθμό θα είναι αυτή που θα αντιμετωπίσει την Ντιναμό Κιέβου ή την Ουνιβερσιτάτε Κλουζ.
Ο Αλέσιο Λίσι, νέος στη ζωή μας, έδειξε ένας άνθρωπος απόμακρος. Προφανώς θέλοντας να κατανοήσει και αυτός τι γίνεται. Δεν είναι εύκολο να διαδέχεσαι τον Ράζβαν Λουτσέσκου, σε ένα πρωτάθλημα που δεν γνωρίζεις και με την πρώτη σου ομάδα που συμμετέχει στην Ευρώπη. Το ρίσκο είναι δεδομένο.
Το ποδόσφαιρο είναι ένα καθημερινό ρίσκο. Κάθε απόφαση που παίρνεις μπορεί να παίξει καθοριστικό ρόλο. Για αυτό δεν πιστεύω στη συνταγή επιτυχίας. Το ποδόσφαιρο έχει την τεχνοκρατική βάση, αλλά χωρίς τύχη δεν πας πουθενά. Το ζήσαμε πέρυσι.
Το τι είδαμε στην προετοιμασία είναι πάρα πολύ συγκεκριμένο. Αρκετά νέα παιδιά με στοιχεία. Μπορώ να στηριχτώ σε αυτά; Σε κάποια φάση ναι. Όμως αν περιμένει κανείς κάτι βαθυστόχαστο, δεν θα το διαβάσει από μένα. Γιατί η ομάδα που προπονήθηκε, δεν θα έχει καμία σχέση με αυτή που θα διαμορφωθεί.
Ο Μάτος προσπαθεί να διαμορφώσει ένα ρόστερ με διαφορετικά στοιχεία. Πιο καλή τεχνική στα στόπερ και δυνατότητα πάσας, πιο καλή τεχνική στα χαφ και ποιότητα πάσας, μεγαλύτερη ταχύτητα στους πλάγιους και απομένει να δούμε τι φορ θα φέρουν.
Το ένα κομμάτι είναι τα χαρακτηριστικά των παικτών που θα μαζευτούν, το άλλο είναι το επίπεδο διαχείρισης του Λίσι. Έχουμε πολύ δρόμο ακόμη μπροστά μας.
Στη ΚΑΕ, υπήρχε πάντα η αίσθηση πως το ρόστερ που διαμορφώθηκε μέχρι πρότινος, δεν ήταν επιπέδου Μυστακίδη. Προσωπικά δεν μου φαινόταν και παράξενη αυτή η πρακτική γιατί στη «μασονία» του μπάσκετ, θέλεις τον χρόνο σου για να μπεις στο κορυφαίο ταβάνι. Η απόκτηση του Όσμαν όμως, ήταν δήλωση. Δεν ξέρω τι άλλο θα ακολουθήσει, αλλά η αγορά πήρε το μήνυμα. Ο πρώτος ενεργός ευρωλιγκάτος παίκτης του ΠΑΟΚ του Μυστακίδη, ο πιο σταθερός εκτιμώ στον περυσινό ΠΑΟ του Αταμάν, έκλεισε στον ΠΑΟΚ.
Προφανώς στη φάση που είναι η ΚΑΕ, οι εντυπώσεις παίζουν ρόλο. Όχι για τον εσωτερικό χουλιαμά που δεν οδηγεί πουθενά, αλλά για να ταρακουνηθούν οι υπόλοιποι.
Στον ΑΣ, που μπήκε και αυτός στο προσκήνιο, έγινε η κίνηση του Αντώνη Τσαλόπουλου. Προσωπικά τον θεωρώ τον καταλληλότερο. Άρρωστος με την ομάδα, δεν έχει ανάγκη λεφτά, δεν είναι αγνώμον και όταν πρέπει, είναι συγκρουσιακός.
Είναι βέβαια πολύ ιδιαίτερη εποχή και ο καθένας θα προσπαθήσει να πει τα δικά του, όμως η ουσία είναι πως την Τετάρτη που θα παρουσιάσει την κίνησή του δεν θα ζητήσει εκλογές.
Και επειδή αναφέρομαι σε ιδιαίτερη εποχή, ας ξεκαθαρίσουμε κάτι.
Αν η ΠΑΕ του Σαββίδη αργεί να κάνει τις μεταγραφές, θα λέω πως αργεί να κάνει τις μεταγραφές. Αν η ΚΑΕ του Μυστακίδη λειτουργεί εκδικητικά απέναντι στον ΑΣ, θα λέω αυτό. Αν ο ΑΣ έχει ανάγκη από ανανέωση και να φύγει αυτό το άρωμα Λακκώματος, θα λέω αυτό.
Θα λέω ότι πιστεύω και όχι ότι πιστεύει κάποιος κρυμμένος πίσω από μια δουλειά, πίσω από ένα πληκτρολόγιο, πίσω από μία στρατηγική φθοράς των πάντων.
Αυτή η πρεμούρα να πιστεύουν όλοι πως μας ελέγχουν ή πως μπορούν να μας εκβιάζουν με απειλές, με τρολιές ή λάσπη στον ανεμιστήρα, εμφανίζεται ως ανέκδοτο στα αυτιά μου.