Από τις… φαβέλες στην Τούμπα

Εκεί που το ποδόσφαιρο φαντάζει η μόνη διέξοδος από τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν, ο Λέο θα ευγνωμονεί για πάντα τους γονείς τους, καθώς “ερωτεύτηκε” το άθλημα χωρίς την προοπτική του μέλλοντος.

Η οικογένεια του δεν ανήκε σε καμία περίπτωση στους εύπορους της Βραζιλίας αλλά σε αντίθεση με το 90% των παιδιών που υπήρχαν εκεί μπορούσαν να καλύπτουν τα τρέχοντα έξοδα του Λέο που αναγκαζόταν να “καταπίνει” καθημερινά χιλιόμετρα προκειμένου να προπονείται δύο φορές την ημέρα.

“Ήμουν τυχερός, δεν είμαι από μια φτωχή οικογένεια, αλλά ούτε και από πλούσια. Κάθε μέρα, το κόστος για το φαγητό μου και τη μεταφορά μου ήταν περίπου δέκα δολάρια. Όπως καταλαβαίνει κανείς, είναι ένα αξιοσέβαστο ποσό το μήνα. Δεν μπορούσαν όλοι οι γονείς να το αντέξουν οικονομικά. Δόξα τω Θεώ, οι γονείς μου τα κατάφεραν και έτσι μπήκα στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο..” είχε δηλώσει κάποια στιγμή σε μια συνέντευξή του, ξετυλίγοντας το “κουβάρι” της παιδικής του ηλικίας στη Βραζιλία.

Αναμνήσεις και ιστορίες προερχόμενες από τη γνωστή ακαδημία της Φλαμένγκο. Το όνειρο όλων των πιτσιρικάδων της Βραζιλίας: “Ψάχνουν μονίμως ταλέντα σε όλη τη χώρα. 13-14 χρονών παιδιά φαντάζονται τον εαυτό τους στη συγκεκριμένη ακαδημία. Εκεί βέβαια ο ανταγωνισμός είναι ιδιαίτερα υψηλός…”

Και ο Λέο έμαθε από νωρίς να διαχειρίζεται τον ανταγωνισμό άψογα. Κάθε φορά που γινόταν αλλαγή από τον προπονητή του, σκεφτόταν τι μπορεί να πήγε στραβά και δίνουν την ευκαιρία σε άλλον ποδοσφαιριστή να αποδείξει τις ικανότητες του. Οι σκέψεις τον τρέλαναν αλλά τον βοηθούσαν κάθε φορά να γίνεται ολοένα και καλύτερος…

“Μπορείτε να φανταστείτε τον καθημερινό ανταγωνισμό στο ποδόσφαιρο σάλας. Σε κάθε προπόνηση να πρέπει να αποδείξεις πως είσαι καλύτερος από εκατοντάδες άλλα παιδιά που παίζουν μαζί σου.

Πρέπει να βάλεις τον εαυτό σου σε μια τέτοια διαδικασία από νωρίς, να είσαι τέλεια προετοιμασμένος να αντιμετωπίσεις μια ανώτερη ομάδα.

Πάντα προσπαθούσα να παίζω ολόκληρα 90λεπτα επειδή καταλάβαινα πως αν ο προπονητής μου με αντικαταστήσει, εκείνος που θα πάρει τη θέση μου, μπορεί να παίξει καλά, να σκοράρει ή να δώσει μια και δυο ασίστ και έτσι θα μπει μετά σε δίλημμα. Γι΄αυτό πάντα προσπαθούσα να μην έχουν τέτοιες αμφιβολίες”.

Σκληρή δουλειά, ταλέντο και “δίψα” τον οδηγούν στην Εθνική Βραζιλίας U17 και από εκεί στη Φινλανδία και στην κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου. 13 χρόνια μετά, ο Μάτος χαμογελά στην ανάμνησή του και παραδέχεται πως:

“Ήταν μια πολύ σημαντική στιγμή στην καριέρα μου και ένα τουρνουά που μου έχει μείνει ιδιαίτερα. Φτάσαμε ως τον τελικό και παίξαμε κόντρα στην Ισπανία του Cesc Fabregas. Όλα πήγαν καλά για εμάς και τράβηξα το ενδιαφέρον της Μαρσέιγ. Τόσο μικρός να μπω σε ένα τέτοιο κλαμπ… Σίγουρα ήταν ένα ιδιαίτερο συναίσθημα”.

Παρά τον ενθουσιασμό του και την συνύπαρξη με παίκτες όπως ο Λιζαραζού και ο Ντιντιέ Ντρογκμπά, το κεφάλαιο Γαλλία θα κλείσει σύντομα και ο Μάτος θα επιστρέψει στην πατρίδα του.

Ακόμη και σήμερα δεν μετανιώνει για τίποτα στην καριέρα του, μερικές φορές κερδίζεις, μερικές φορές μαθαίνεις συνηθίζει να λέει όταν του ζητούν να μιλήσει για την… αφιλόξενη Γαλλία: “Σίγουρα άξιζε τον κόπο”.

Επιστρέφει στο Ρίο, σε μια πόλη παράδεισο και κόλαση μαζί, όπως συνηθίζει να απαντά όταν τον ρωτούν για την πατρίδα του. Τομπένσε, Παρανά, Φιγκεϊρένσε και Βίλα Νόβα συνθέτουν το βιογραφικό του πριν ετοιμάσει εκ νέου βαλίτσες για την άλλη πλευρά του Ατλαντικού.

Το 2010 η Τσερνομόρετς τον εντάσσει στο δυναμικό της και ο Βραζιλιάνος μπακ θα εξελιχθεί σε έναν ταλαντούχο δεξί χαφ, δείχνοντας πως μπορεί να καλύψει όλη την δεξιά πτέρυγα. Υπήρχε άλλωστε και η βαριά κληρονομιά από την Φλαμένγκο…

Η κατάσταση -ωστόσο- θα περιπλεχτεί στην Ντνίπρο και το δεξί φουλ μπακ μετατρέπεται κατ΄ανάγκη σε αριστερό ακραίο παρά το γεγονός πως είναι δεξιοπόδαρος. Στην Ντνίπρο ζει ακόμη και το όνειρο ενός τελικού, αυτού του Europa League. Τόσο κοντά και τόσο μακριά ταυτόχρονα, εκεί που τη σεζόν 2014-15 ηττήθηκε με 3-2 από τη Σεβίλλη, ίσως στην πιο έντονη στιγμή της καριέρας του.

Συνοδοιπόρος σε κάθε ταξίδι του είναι η αγαπημένη του σύζυγός, Τάμι. Λάτρης της οικογενειακής ζωής και ηρεμίας, ο λόγος της δυναμικής Τάμι που εξερευνά πρώτη την πόλη, μαθαίνει τη γλώσσα και τον συμβουλεύει στα πάντα παίζει βασικό ρόλο στη ζωή του.

Όπως και τώρα -που η Τάμι “άναψε” το πράσινο φως και η οικογένεια Μάτος έβγαλε εισιτήρια για Θεσσαλονίκη…